Όταν είμαστε άρρωστοι, εύλογα αναρωτιόμαστε αν η κατάστασή μας είναι τόσο σοβαρή ώστε να σηκώσουμε τα… κομμάτια μας από το κρεβάτι και να πάμε στο γιατρό.
Γνωρίζουμε τους πιθανούς κινδύνους που ενέχει η λοίμωξη από τα διάφορα στελέχη του ιού της γρίπης, πώς θα καταλάβουμε όμως ότι είναι ώρα να αναλάβει ο ειδικός;
Στην περίπτωση γρίπης και άλλων λοιμωδών νοσημάτων –π.χ. πνευμονία ή στρεπτόκοκκος– συνήθως εστιάζουμε στα συμπτώματα που εκδηλώνονται, όπως υψηλός πυρετός, βήχας και πονόλαιμος, αλλά αμελούμε να λάβουμε υπ’ όψιν τις πιθανές επιπλοκές από μια τέτοια λοίμωξη εάν η κατάσταση της υγείας μας επιδεινωθεί.
Σύμφωνα με επισκόπηση που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Mayo Clinic Proceedings, επιβάλλεται να γνωρίζουμε τι μπορεί να συμβεί εάν η ασθένεια προχωρήσει. Στην επισκόπηση αυτή, ο ιατρός Steve Peters εξηγεί πως η σήψη είναι μια πιθανή επιπλοκή στην περίπτωση λοίμωξης, όπως η λοίμωξη από τον ιό της γρίπης.
Τα τυπικά συμπτώματα της γρίπης, όπως ο βήχας, η ρινική συμφόρηση, ο πυρετός, ο πονόλαιμος και ο μυϊκός πόνος, δεν επιβάλλουν την επίσκεψη στα Επείγοντα και συνήθως αρχίζουν να υποχωρούν έπειτα από μερικές ημέρες.
Ωστόσο, θα πρέπει να συμβουλευτείτε άμεσα το γιατρό σας εάν εκδηλώνετε τα συμπτώματα αυτά και ανήκετε στις ευπαθείς ομάδες: άνω των 65 ετών, χρονίως πάσχοντες, παιδιά κάτω των 5 ετών.
Χρειάζεται επείγουσα ιατρική παρέμβαση εάν εκδηλωθούν προοδευτικά συμπτώματα όπως δύσπνοια, μελάνιασμα στο δέρμα, σύγχυση, εμετός, πολύ υψηλός πυρετός, πόνος στο στήθος, βήχας με αίμα ή αδυναμία κατάποσης υγρών.
Εκτός από τη σηψαιμία (θα αναλυθεί παρακάτω), άλλες συνήθειες επιπλοκές της γρίπης είναι τα αναπνευστικά προβλήματα (βρογχίτιδα, πνευμονία κ.α.) και η επιδείνωση ήδη υπάρχουσας πάθησης, όπως το άσθμα. Πιθανή είναι επίσης η φλεγμονή στους μύες, η βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τα καρδιακά προβλήματα.
Ο όρος σηψαιμία χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις συνέπειες της φλεγμονής έπειτα από λοίμωξη, όπως ο υψηλός πυρετός και τα ανεβασμένα επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων. Έπειτα από μια λοίμωξη, το σώμα μας απελευθερώνει στο αίμα χημικές ουσίες με στόχο την καταπολέμηση του παθογόνου μικροοργανισμού. Αυτές οι χημικές ουσίες πυροδοτούν τη φλεγμονώδη αντίδραση στο σώμα. Αν και οι χημικές ουσίες απελευθερώνονται για καλό σκοπό, σε ορισμένες περιπτώσεις τα όργανα του σώματος δεν μπορούν να αντέξουν την επακόλουθη φλεγμονή. Εάν η φλεγμονή είναι εκτεταμένη, ζωτικά όργανα όπως οι πνεύμονες, το συκώτι και τα νεφρά μπορεί να υποστούν σοβαρές βλάβες, θέτοντας τη ζωή του ασθενούς σε κίνδυνο.
