Αφιέρωμα στην επέτειο του Πολυτεχνείου μετέδωσε σήμερα το μεσημέρι το ραδιοφωνικό κανάλι «Radio Tre» και η εκπομπή «Wikiradio» της ιταλικής δημόσιας ραδιοφωνίας Rai.
O Ελληνοϊταλός ερευνητής της νεότερης ελληνικής ιστορίας, Ρήγας Ραφτόπουλος, αναφέρθηκε αναλυτικά στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, αλλά και στη δικτατορία των συνταγματαρχών.
«Η οργανωμένη αντίσταση των φοιτητών άρχισε τον Ιανουάριο του 1972, όταν οι φοιτητές της Νομικής ζήτησαν να μπορέσουν να εκλέξουν ελεύθερα και δίκαια τους εκπροσώπους τους και να απομακρυνθούν, συγχρόνως, οι εκπρόσωποι εκείνοι τους οποίους είχε ορίσει η χούντα τέσσερα χρόνια νωρίτερα» τόνισε ο κ. Ραφτόπουλος.
«Στη συνέχεια, στο τέλος του έτους, οι δικτάτορες επιβάλλουν τον νόμο- ντροπή 1347, για την υποχρεωτική επιστράτευση όσων έχουν αναπτύξει συνδικαλιστική και πολιτική δράση μέσα στα πανεπιστήμια» εξήγησε ο ερευνητής, προσθέτοντας ότι «τον Φλεβάρη του 1973 ξανάρχισαν οι διαμαρτυρίες των φοιτητών κατά του νόμου αυτού για υποχρεωτική επιστράτευση των πολιτικοποιημένων νέων και η πολιτική τους συνείδηση, συνέχισε να ωριμάζει».
Η εκπομπή της ιταλικής ραδιοφωνίας παρέθεσε επίσης, αποσπάσματα συνεντεύξεων του φοιτητή και μετέπειτα συνδικαλιστή της ΓΣΕΕ, Μάκη Μπαλαούρα -που συνελήφθη, βασανίστηκε και δικάστηκε από το δικτατορικό καθεστώς- αλλά και του ναυάρχου Νίκου Παππά, ο οποίος με το αντιτορπιλικό «Βέλος» πρωτοστάτησε στο «Κίνημα του Ναυτικού».
«Δεν σκεφθήκαμε και δεν προσπαθήσαμε ποτέ να απευθυνθούμε στον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο» ακούγεται να λέει ο ναύαρχος, σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει σε Ιταλό δημοσιογράφο.
Στην ερώτηση «ποια είναι τα κύρια πολιτικά και κοινωνικά στοιχεία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου», ο Ρήγας Ραφτόπουλος είπε «ότι εντοπίζονται στην αμοιβαία αλληλεγγύη, στην αυτοοργάνωση και στην ευφορία που δημιουργήθηκε (πριν την κτηνώδη επέμβαση του χουντικού στρατού), χάρη και στην επικοινωνία των φοιτητών με όλη την Ελλάδα.
Στην επικοινωνία μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού που έστησαν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου και των τηλεφώνων που επέτρεπαν να ακουστούν τα μηνύματά τους, σε όλη τη χώρα».
«Μόνος στόχος των φοιτητών ήταν η Δημοκρατία και η ανατροπή της χούντας. Ήθελαν να το πετύχουν με την παρουσία, με το θάρρος τους, με τη συνείδησή τους» υπογράμμισε ο Ελληνοϊταλός ιστορικός.
