Σχεδόν όλα μου τα χρόνια τις μέρες του Πάσχα τις περνώ στο χωριό μου. Είναι η μόνη ευκαιρία να δω τους γονείς μου γιατί ζω και εργάζομαι στην πόλη.
Πάντα περίμενα με ανυπομονησία και με νοσταλγία αυτές τις μέρες αλλά τα τελευταία χρόνια η σκέψη να πάω στο χωριό μου δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα!
Αιτία; 35 χρονών και ανύπαντρη!
Αυτό για τον κοινωνικό περίγυρο του χωριού είναι ρετσινιά, στίγμα.
Τι κι αν είμαι πετυχημένη επαγγελματικά, εμφανίσιμη, ανεξάρτητη, για αυτούς είμαι μια γεροντοκόρη.
Τα τελευταία πέντε χρόνια υφίσταμαι ψυχολογικό εκβιασμό ακόμη και από την ίδια μου τη μάνα.
Μια παραδοσιακή γυναίκα, που το μόνο που περίμενε είναι να σφίξει στην αγκαλιά της ένα εγγονάκι με βλέπει χρόνο με το χρόνο να πηγαίνω μόνη και έρημη χωρίς ούτε καν σχέση αυτό το θέμα έχει και ένα δίκιο.
Όλες οι σχέσεις μου σκέτη αποτυχία λες και είχα τον μ@λ@κομαγνήτη.
Ξέρω πώς όλη η γκρίνια είναι από αγάπη από ενδιαφέρον, αντιμετωπίζει και η ίδια την πίεση της μικρής κοινωνίας του χωριού, αλλά εγώ δεν το αντέχω. Από την ώρα που πηγαίνω έως την ώρα που φεύγω από το χωριό, η συζήτηση περιστρέφεται συνεχώς γύρω από την αποκατάστασή μου.
Έκτος από τους ψαλμούς της εκκλησίας ακούω και τον εξάψαλμο της μάνας μου.
«Έτσι όπως πας θα μείνεις στο ράφι», «Πότε θα γίνεις μάνα; Τα 35 πάτησες», «Βάλε νερό στο κρασί σου και αποφάσισε σύντομα, όλοι ψάχνουν τις μικρούλες»
Η και πιο διακριτικά:
«Η Κατερίνα της Ελένης γέννησε, η Αμαλία η συμμαθήτριά σου έφερε τον αρραβωνιαστικό στο χωριό, η Γιώτα θα παντρευτεί το καλοκαίρι. Πόσο καλότυχη είναι η Βασούλα που βρήκε γαμπρό με κτήματα και περιουσία…
Πέρυσι δε το Πάσχα, είχαμε και μια φάση που κόντεψε να τη στείλει.
Από τη στιγμή που μπήκα στο σπίτι, πριν προλάβω να αδειάσω καν τη βαλίτσα, άρχισε να μου αναφέρει όλους τους αρραβώνες, γάμους και βαφτίσια όλων των κοριτσιών του χωριού μας, αλλά και των παραδίπλα! Κι ύστερα μου είπε όλο χαρά ότι συνάντησε τον παλιό μου συμμαθητή τον Γιώργο.
Με τον Γιώργο κάναμε παρέα στο λύκειο και όταν αυτός πήγε εξωτερικό να σπουδάσει, χαθήκαμε.
Η μητέρα μου αναφερόταν στον Γιώργο και έλαμπε το πρόσωπό της.
Μου είπε με κάθε λεπτομέρεια πόσο ωραίος άντρας, πόσο λεβέντης, τι καλό παιδί, ότι άνοιξε ιατρείο στην πόλη που πάει πολύ καλά, και ήρθε για το Πάσχα στο χωριό.
Τον κάλεσε δε ανήμερα στο σπίτι με τους δικούς του. Ότι χάρηκε όταν έμαθε ότι θα είμαι και εγώ στο χωριό!
Κατάλαβα που το πήγαινε!
Είχε πλάσει τη δική της ιστορία με τον Γιώργο ως μέλλοντα γαμπρό. Όμως δεν ήθελα ούτε είχα το κουράγιο να αντιπαρατεθώ μαζί της.
Με τον Γιώργο δεν υπήρξε ούτε πρόκειται να γίνει τίποτε. Δεν είναι καν ο τύπος μου.
Το βράδυ της Ανάστασης πέρασα αφού με πέρασε από σκάνερ για το τι φόρεσα πώς βάφτηκα τελικά φτάσαμε στην εκκλησία. Εκεί είδα την μητέρα μου να κοιτάζει τριγύρω.
Βρήκε τελικά αυτό που έψαχνε και δεν ήταν άλλος από τον Γιώργο. Με τράβηξε να πάμε προς το μέρος του.
Χαιρετηθήκαμε με ενθουσιασμό αρχίσαμε να λέμε τα νέα μας όταν πλησιάζει η μητέρα του συνοδευόμενη από μια ωραία κοπέλα.
Το χαμόγελο της μητέρας μου πάγωσε, έχασε σχεδόν τα λόγια της όταν ο Γιώργος μας σύστησε την μνηστή του που μόλις είχε έρθει από την πόλη να γνωρίσει τους δικούς του.
Η καημένη που ειχε σχεδιάσει στο μυαλό της το προξενιό με κάθε λεπτομέρεια απογοητεύτηκε τόσο πολύ που όλο το βράδυ δεν ξαναμίλησε. Την άλλη μέρα δε προφασίστηκε πώς έπαθε δηλητηρίαση και ακύρωσε την πρόσκληση.
Έτσι λοιπόν αγνοώντας τι μου επιφυλάσσει το φετινό Πάσχα τι έχει σχεδιάσει η μητέρα μου ήδη νοιώθω ψυχοπλάκωμα.
efisecrets.gr
