Η ανάρτηση της Πηνελόπης Αναστασοπούλου

«Πριν πάρω την απόφαση να μιλήσω στάθηκα μπροστά σ’ αυτό το άγαλμα που τόσες φορές έχω προσπεράσει βιαστικά και υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην επιτρέψω ποτέ ξανά σε κανένα να κακοποιήσει με κανένα τρόπο το παιδί καμιάς μάνας.

Ζητώ να ανοίξει ο διάλογος για την εξέλιξη του νομικού πλαισίου που αφορά στον σεβασμό της προσωπικότητας, του φύλου, την εθνικότητας και του δικαιώματος στην διαφορετικότητα όλων των ανθρώπων. Ζητώ την άμεση και εύκολη πρόσβαση στα θεσμικά εργαλεία εκείνα που θα με προστατεύουν όταν κάποιος στον χώρο εργασίας μου παραβιάζει την προσωπικότητα μου με οποιοδήποτε τρόπο ή με κακοποιεί ψυχολογικά ή σωματικά.

Όχι μόνο στο θέατρο, αλλά σε όλους τους χώρους εργασίας, ακόμα και στο οικογενειακό περιβάλλον. Ζητώ να βάλουμε κανόνες και όρια και να διευρύνουμε το χρονικό πλαίσιο που κάποιος έχει στη διάθεσή του για να καταγγείλει τον δυνάστη του. Ζητώ να συμφωνήσουμε πως οι έννοιες έχουν για όλους το ίδιο νόημα για να μπορούμε να μιλάμε την ίδια γλώσσα μιας και απ’ ότι φαίνεται μέχρι και το «όχι» για κάποιους σημαίνει λανθασμένα «ίσως», ακόμα και «ναι». Το ΟΧΙ σημαίνει ΟΧΙ.

Ζητώ κανόνες που θα επιβάλλουν τον σεβασμό στην εργαζόμενη μητέρα, ειδικά στις περιόδους της κύησης και της λοχείας. Ζητώ τα αυτονόητα. Το θέατρο χρειάζεται φως και ήθος. Και η ελευθερία αρετή και τόλμη. Ο δρόμος άνοιξε. Μην φοβάστε. Ο φόβος είναι το αντίθετο της αγάπης. Αν έχεις υπάρξει θύμα μίλησε γι’ αυτό που σου συνέβη. Όχι μόνο για να τιμωρηθεί ο θύτης και για να σταματήσεις την πορεία του. Η τόλμη σου θα είναι αυτή που θα σταματήσει όποιον σκεφτεί να γίνει ένας από εκείνους. Ζητώ ανθρωπιά, συμπόνια και διαφάνεια. Ζητώ από όλους εσάς να παίρνετε θέση όταν γίνεστε μάρτυρες κακοποίησης ή εκμετάλλευσης.

Προς τους αρμόδιους φορείς που διαμορφώνουν τις ζωές μας:

Εκλιπαρώ να αναθεωρήσουν τους νόμους που δεν βοηθούν τα θύματα να μιλήσουν αλλά αντιθέτως διευκολύνουν τους θύτες να λουφάζουν».