Τα αντισυλληπτικά χάπια μπορεί να είναι η καλύτερη μέθοδος αντισύλληψης και να προστατεύουν από τον καρκίνο των ωοθηκών και του ενδομητρίου, ωστόσο δεν προσφέρουν προστασία από τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Ούτε τα προφυλακτικά όμως προστατεύουν 100% από τα νοσήματα αυτά.

Τα παραπάνω επισήμαναν καθηγητές του ΑΠΘ, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με αφορμή τις ομιλίες τους στην αποψινή ημερίδα με τίτλο «Ιατρικά Taboo & Μύθοι: The Day of UnSPEAKable Medical Truth», την οποία διοργάνωσαν φοιτητές του Τμήματος Ιατρικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και μέλη της Επιστημονικής Εταιρείας Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδας.

Τα αντισυλληπτικά προσφέρουν πολύ μεγαλύτερη προστασία από τα άλλα μέτρα αντισύλληψης, επισήμανε ο καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο ΑΠΘ Θεόδωρος Αγοραστός, τονίζοντας παράλληλα, τις θετικές τους επιδράσεις, όπως η βελτίωση του ρυθμού του κύκλου και η ευνοϊκή επίδραση στις περιπτώσεις δυσμηνόρροιας , προβλημάτων ενδομητρίωσης και πολυκυστικών ωοθηκών. Τόνισε επίσης ότι οι γυναίκες που κάνουν χρήση αντισυλληπτικών δεν έχουν κατά τη διάρκεια τις εμμήνου ρύσης τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που έχουν οι άλλες γυναίκες.

«Επιπλέον, τα αντισυλληπτικά προστατεύουν από τον καρκίνο των ωοθηκών και του ενδομητρίου. Οι παρενέργειες τους είναι μικρές και κακώς δεν χρησιμοποιούνται τα αντισυλληπτικά από πολλές γυναίκες. Θα πρέπει να αυξηθεί η λήψη τους», τόνισε ο κ. Αγοραστός.

Όσον αφορά τη χρήση του χαπιού της επόμενης ημέρας, τόνισε ότι αυτό είναι μία λύση ανάγκης, ότι δεν μπορεί να είναι λύση διαρκείας και επιπλέον προκαλεί διαταραχές του κύκλου. Αναφερόμενος στο θέμα των εκτρώσεων, είπε πως παρότι δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία φαίνεται ότι έχει σημειωθεί μια σχετική ελάττωση τα τελευταία χρόνια.

«Η χρήση αντισυλληπτικών δεν προστατεύει από κανένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα, ούτε και το προφυλακτικό προσφέρει 100% προστασία», επισήμανε η καθηγήτρια Φαρμακολογίας στο ΑΠΘ, Μαρία Μυρωνίδου. Το προφυλακτικό (αντρικό ή γυναικείο) προλαμβάνει τη μετάδοση σωματικών υγρών και προστατεύει μόνο το δέρμα που καλύπτει. Οι πληγές ή τα θηλώματα που δεν καλύπτονται επιτρέπουν την μετάδοση.

«Συζητήστε με το σύντροφό σας τη δυνατότητα ελέγχου για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα πριν την έναρξη σεξουαλικών σχέσεων. Κάντε συχνούς διαγνωστικούς ελέγχους σε κατάλληλο ιατρικό κέντρο. Ακόμη κι αν κανείς νομίζει ότι δεν ασθενεί πρέπει να ξέρει ότι πολλές λοιμώξεις δεν εμφανίζουν συμπτώματα», ανέφερε η κ. Μυρωνίδου.

Παράλληλα, επισήμανε ότι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα μπορούν να μεταδοθούν και με άλλους τρόπους, όπως η κοινή χρήση βελόνων, η μετάγγιση μολυσμένου ολικού αίματος και παραγώγων αίματος, ή από τη μητέρα στο έμβρυο με επιπτώσεις σε αυτό.

«Πολλά σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα μπορεί εύκολα να θεραπευτούν, αλλά εάν αφεθούν χωρίς θεραπεία μπορούν να προκαλέσουν μόνιμες βλάβες όπως πχ στείρωση. Μερικά από αυτά τα νοσήματα μπορεί να μεταδοθούν από ένα μολυσμένο άτομο ακόμη και αν αυτό δεν έχει συμπτώματα. Είναι σημαντικό αν κάποιος διαγνωστεί ότι πάσχει από σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα να πληροφορήσει τον ή την σύντροφό του», πρόσθεσε η κ. Μυρωνίδου.