Σε τεντωμένο σκοινί  οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας…

Ανώτατη πηγή του ΥΠΕΘΑ σχολιάζοντας στο pronews.gr τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μελβούτ Τσαβούσογλου για το αν οι Τούρκοι Αρχηγοί των επιτελείων έπρεπε να ανέβουν στα Ίμια ή όχι δήλωσε:

«Εάν ήθελαν να ανεβούν στα Ίμια όντως θα μπορούσαν να ανεβούν. Το ζήτημα είναι, σε τι κατάσταση θα βρίσκονταν όταν θα έφευγαν από τα Ίμια» ανέφερε η πηγή του ΥΠΕΘΑ για να καταλήξει: «Το 2017 δεν είναι 1996».

Η απάντηση του ΥΠΕΘΑ προήλθε από τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών όταν ρωτήθηκε από Τούρκους δημοσιογράφους γιατί δεν ανέβηκαν στα Ίμια οι Τούρκοι Αρχηγοί των επιτελείων στις 29 Ιανουαρίου όταν και επιβαίνοντες σε σκάφος του τούρκικου Ναυτικού είχαν πλησιάσει τις νησίδες.

«Αν το καθήκον του Τούρκου αρχηγού ήταν να ανέβει στα Ίμια θα το είχε κάνει» απάντησε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών σχολιάζοντας πσράλληλα και την δήλωση του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά ότι «ο Αρχηγός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων δεν θα μπορούσε να ανέβει στα Ίμια γιατί η Ελλάδα είχε λάβει τα μέτρα της».

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ μάλιστα διατύπωσε και μια σαφή απειλή με αφορμή τα όσα συνέβησαν τον Ιανουάριο του 1996 προσθέτοντας πως: «Ας μην ξεχνάμε ότι πατήσαμε πόδι σε όλα τα μέρη που έπρεπε. Η στάση μας για τα Ίμια είναι ξεκάθαρη».

Ο Τούρκος όμως υπουργός αναφέρθηκε και στην υπόθεση των οκτώ στρατιωτικών την έκδοση των οποίων απέρριψε ο Άρειος Πάγος λέγοντας ότι «η Ελλάδα δεν έχει επιτρέψει την έκδοση των προδοτών για τα εγκλήματά τους και αυτό δεν συνάδει με τις σχέσεις καλής γειτονίας».

«Δυστυχώς για εμάς η συμπεριφορά τους δεν αποτελεί έκπληξη. Η Ελλάδα έκρυψε κάποτε και τον επικεφαλής του ΡΚΚ (σ.σ. τον Αμπντουλάχ Οτσαλάν) ο οποίος είναι τώρα στη φυλακή» συμπλήρωσε.

Εκτός όμως του ΥΠΕΘΑ στις δηλώσεις του Μ.Τσαβούσογλου απάντησε και ο Ν.Κοτζιάς. Σε ανακοίνωσή που εξέδωσε το ΥΠΕΞ αναφέρει:

«Όταν κάποιος αδυνατεί να απαντήσει πολιτικά στα γεγονότα, πιθανόν, να μην τα κατανοεί.

Ίσως να μην αντιλαμβάνεται τις τεχνικές, νομικές και πολιτικές πλευρές των ζητημάτων και γι’ αυτό επιλέγει τις προσωπικές επιθέσεις.

Επιθέσεις που δεν προάγουν τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών και είναι ξένες στον πολιτικό πολιτισμό μας. Ο καθείς και το μέτρο του».