Τη στιγμή που διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρώπη βρίσκονται σε φάση αδιεξόδου, η Γερμανία προβάλει ως η κατεξοχήν δύναμη που είναι -εκπληκτικά- πρόθυμη ακόμη και να οδηγήσει την Ελλάδα έξω από την περιοχή του ευρώ. Ανεξάρτητα, δε, από τις όποιες συνέπειες θα έχει αυτή η εξέλιξη για την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, αλλά και το σύνολο της νομισματικής ένωσης.
Το Bloomberg δίνει τη δική του εξήγηση για την μικροπολιτική της Γερμανίας και αυτός είναι ο εξής: οι γερμανικές τράπεζες έχουν πολύ λιγότερα να χάσουν σε σχέση με το παρελθόν. Γράφει επ’ αυτού ο Μαρκ Γουάιτχαουζ: «Όταν η ευρωπαϊκή κρίση φούντωσε για πρώτη φορά το 2010, τα οικονομικά της Γερμανίας ήταν στενά συνδεδεμένα με εκείνα των εύθραυστων μελών της Ευρωζώνης. Οι απαιτήσεις των τραπεζών της στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία -συμπεριλαμβανομένων και των χρημάτων που είχαν δανείσει σε κυβερνήσεις και εταιρείες-, ανέρχονταν σε 350 δισεκατομμύρια ευρώ, περίπου ίσο με το σύνολο του κεφαλαίου του γερμανικού τραπεζικού συστήματος., Αν οι περιφερειακές; χώρες είχαν αναγκάσει σε απώλειες τους ιδιώτες πιστωτές, κάτι που αναμφίβολα θα έπρεπε να είχε γίνει, τότε η Γερμανία θα έπρεπε είτε να ανακεφαλαιώσει τις τράπεζές της ή να αντιμετωπίσει μια άμεση κατάρρευση.
Η εικόνα είναι πολύ διαφορετική τώρα. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και oι φορολογούμενοι των πιστωτριών χωρών έχουν διοχετεύσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ των δανείων στις περιφερειακές χώρες, καθιστώντας δυνατό για τις γερμανικές τράπεζες να ξεφύγουν με ελάχιστη ζημιά.
Εν μέρει, χάρη σε αυτήν τη διάσωση από την «πίσω πόρτα», οι τράπεζες έχουν επίσης τη δυνατότητα να αυξήσει το κεφάλαιό τους. Ως εκ τούτου, είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση για να αντέξουν μια ελληνική καταστροφή. Από το Σεπτέμβριο του 2014, οι απαιτήσεις τους για την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ισπανία είχε μειωθεί σε περίπου 216 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το 46% του κεφαλαίου. Το αποτέλεσμα όλων αυτών: Η Ελλάδα έχει μείνει με περισσότερο χρέος από ό, τι μπορεί να πληρώσει, και η Γερμανία – με τις τράπεζες της αποτελεσματικά σωμένες – έχει ένα λιγότερο λόγο για να δώσει στην Ελλάδα μια βοήθεια. Άρα δεν υπάρχουν τα σωστά κίνητρα για ένα ευτυχές τέλος.
