Απάτριδες είναι δέκα εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, τρία εξ αυτών επισήμως, με αποτέλεσμα να μην έχουν ταυτότητα, δικαιώματα, και συχνά δουλειές.
Σε έκθεσή της με τίτλο «Αυτό είναι το σπίτι μας – Μειονότητες χωρίς πατρίδα και η αναζήτησή τους για Υπηκοότητα», η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ζήτησε από τις κυβερνήσεις να τερματίσουν αυτή την πρακτική διακρίσεων έως το 2024.
Οι μουσουλμάνοι Ροχίνγκια στην κυρίως βουδιστική Μιανμάρ αποτελούν τη μεγαλύτερη μειονότητα απάτριδων στον κόσμο, με περίπου 600.000 να έχουν φύγει για να γλιτώσουν από τη βία και στην καταστολή από τα τέλη Αυγούστου και να έχουν καταφύγει στο Μπανγκλαντές.
«Αν ζεις σε αυτό τον κόσμο χωρίς υπηκοότητα, είσαι χωρίς ταυτότητα, είσαι χωρίς έγγραφα, χωρίς τα δικαιώματα που θεωρούμε δεδομένα… να έχεις δουλειά, να έχεις εκπαίδευση, να γνωρίζεις ότι το παιδί σου ανήκει κάπου» δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου η επικεφαλής της διεύθυνσης διεθνούς προστασίας της UNHCR Κάρολ Μπάτσελορ.
Ο εκπρόσωπος της UNHCR Άντριαν Έντουαρντς δήλωσε πως 3,2 εκατομμύρια άνθρωποι σε 75 χώρες είναι γνωστοί ως απάτριδες, καθώς είτε έχουν καταγραφεί είτε υπολογίζονται ως τέτοιοι από τις κυβερνήσεις. Όμως το σύνολό τους εκτιμάται στα δέκα εκατομμύρια, καθώς περιλαμβάνονται μεγάλοι πληθυσμοί σε χώρες όπως η Ινδονησία, η Ακτή Ελεφαντοστού, ο Λίβανος και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, είπε.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να δίνουν υπηκοότητα στους ανθρώπους που γεννιούνται στην επικράτειά τους αν, σε διαφορετική περίπτωση, θα ήταν απάτριδες, και να διευκολύνουν την πολιτογράφηση των μακρόχρονια απάτριδων κατοίκων, υποστηρίζει η UNHCR.
Άλλες ομάδες απάτριδων -πολλές από τις οποίες έχουν ζήσει επί γενεές γενεών στις γενέτειρές τους- περιλαμβάνουν πολλούς Σύρους Κούρδους, Καράνα της Μαδαγασκάρης, Ρομά στην ΠΓΔΜ, και τους Πέμπα στην Κένυα, όπως τονίζει η έκθεση.
