Δεν έπρεπε να θανατωθεί ο σκύλος της Ισπανίδας νοσοκόμας που προσβλήθηκε από Έμπολα υποστήριξε σήμερα ο συγγραφέας της μοναδικής μελέτης που έχει δημοσιευτεί μέχρι σήμερα αναφορικά με τις επιπτώσεις του ιού του αιμορραγικού πυρετού στους σκύλους.
Ο Ερίκ Λερουά, ο γενικός διευθυντής του Διεθνούς Κέντρου Ιατρικών Ερευνών της Φρανσβίλ, στην Γκαμπόν, είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι ο σκύλος δεν έπρεπε να θυσιαστεί. «Η ευθανασία του σκύλου δεν ήταν χρήσιμη» γιατί οι γιατροί δεν ήξεραν αν το ζώο είχε προσβληθεί από τον ιό και επιπροσθέτως «όπως και για τους ανθρώπους, θα αρκούσε να τον βάλουν στην απομόνωση και να τον παρακολουθούν».
«Σε επιστημονικό και ιατρικό επίπεδο, η ευθανασία είναι λυπηρή» για πολλούς λόγους, συνέχισε. «Ο σκύλος είναι ένα ζώο που ζει μαζί με τους ανθρώπους και εκ του γεγονότος αυτού σίγουρα εκτίθεται στον ιό. Αγνοούμε αν μπορεί να μολυνθεί και αν μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο στη μετάδοση του ιού στους ανθρώπους», εξήγησε.
Η περίπτωση του σκύλου Εξκάλιμπερ ήταν επομένως μια «μοναδική» ευκαιρία για τη μελέτη του ιού στα ζώα. Κατά τον Λερουά, από την παρακολούθηση του σκύλου και τις εξετάσεις στις οποίες θα τον υπέβαλαν θα μπορούσαν να εξαχθούν «ορισμένες σημαντικές πληροφορίες» για τον Έμπολα.
Ο Ερίκ Λερουά έχει γράψει τη μοναδική μελέτη για το θέμα αυτή, αναλύοντας εκ των υστέρων μια επιδημία του Έμπολα (2001-2) στην Γκαμπόν. Η μελέτη δημοσιεύτηκε το 2005 στην εξειδικευμένη επιστημονική επιθεώρηση Emerging Infectious Diseases και υποστηρίζει ότι οι σκύλοι μολύνονται από τον Έμπολα αλλά δεν παρουσιάζουν συμπτώματα.
Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό για την Υγεία των Ζώων και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC) των ΗΠΑ, δεν έχει καταγραφεί καμία περίπτωση όπου άνθρωπος να κόλλησε τον Έμπολα από το ζώο του.
