Ο ενάγων εξέθεσε συγκεκριμένα ότι στο πλαίσιο της σύμβασης πώλησης δύο τηλεοράσεων που κατήρτισε η μητέρα της τότε συζύγου του με κατάστημα προς διευκόλυνσή της και προς καταβολή του τιμήματος αυτών με το σύστημα των δόσεων, αιτήθηκε την έκδοση πιστωτικής κάρτας στο δικό του όνομα λόγω του ό,τι η αγοράστρια δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις.
Εκδόθηκε η πιστωτική κάρτα και παραδόθηκε στην αγοράστρια, όπως υποστήριξε, κατόπιν παραπλάνησης του αρμοδίου προς τούτο υπαλλήλου των ΕΛΤΑ, ότι είναι η νόμιμη κάτοχος αυτής και φέρεται να χρησιμοποίησε την πιστωτική κάρτα και πέραν του σκοπού για τον οποίο εκδόθηκε πραγματοποιώντας εμπορικές συναλλαγές συνολικού ύψους 12.133,80 ευρώ προκαλώντας ισόποση θετική ζημία και ηθική βλάβη στον ίδιο.
Η πρώην σύζυγός του καταδικάστηκε σε πρώτο βαθμό από το ποινικό δικαστήριο για την αξιόποινη πράξη της απάτης σε ποινή έξι μηνών. Με την αγωγή του ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη με απόφαση προσωρινά εκτελεστή να του καταβάλει το ποσό των 12.133,80 ευρώ για τη θετική ζημία που υπέστη, το ποσό των 9.900 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη κατόπιν αφαίρεσης του ποσού των 100 ευρώ για το οποίο παραστάθηκε στο ποινικό δικαστήριο και συνολικά το ποσό των 22.185,05 ευρώ από την επίδοση της αγωγής μέχρι τη πλήρη εξόφληση και τέλος να καταδικαστεί στα δικαστικά του έξοδα.
Πηγή: topontiki.gr
