ΕΛΛΑΔΑ

Ερευνα-σοκ για τη Θεσσαλονίκη: 23 παιδιά κακοποιούνται σεξουαλικά κάθε χρόνο

Στην τρομακτική διαπίστωση ότι κάθε χρόνο, στο νομό Θεσσαλονίκης, κακοποιούνται σεξουαλικά κατά μέσο όρο 23 παιδιά, καταλήγει έρευνα που πραγματοποίησε τη Σχολή Επιστημών Υγείας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). 

Μεταξύ άλλων, από την έρευνα προκύπτει ότι τα θύματα είναι σε συντριπτική πλειοψηφία κορίτσια, καθώς και ότι οι καταγγελίες γίνονται κυρίως από συγγενείς, με τα ίδια τα θύματα, αλλά και τους γείτονες – γνωστούς, να σωπαίνουν. 

Τα στοιχεία που χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο τμήμα του ΑΠΘ στην έρευνά του θεωρούνται ως άκρως αξιόπιστα καθώς προέρχονται από τα αρχεία του Εργαστηρίου της Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του ΑΠΘ, της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και αφορούν 
σε καταγγελίες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών στα Αστυνομικά Τμήματα και την Εισαγγελία του νομού Θεσσαλονίκης και των όμορων νομών, για τη δεκαετία 2005-2015.

Στην έρευνα, που έγινε υπό την επίβλεψη του καθηγητή της Ιατρικής Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ Θεόδωρου Ι. Δαρδαβέση και εκπονήθηκε από την Παιδίατρο Ελισάβετ Αντωνιάδου, καταγράφονται 229 καταγγελίες σεξουαλικής κακοποίησης που πιστοποιήθηκαν από ιατροδικαστές, στην προαναφερόμενη δεκαετία. 

Η «ταυτότητα» των θυμάτων

Από τα 229 παιδιά που επιβεβαιώθηκαν ως θύματα κακοποίησης, τα 165 (72,1%) ήταν κορίτσια και τα 64 (27,9%) αγόρια. 

Το εύρος των ηλικιών των παιδιών που μελετήθηκαν κυμαίνονται από 3 μήνες έως και 17 έτη, με μέσο όρο ηλικίας 11,25 έτη. 

Ειδικότερα, για τα αγόρια ο μέσος όρος ηλικίας είναι 9 έτη, ενώ για τα κορίτσια 12 έτη. 

Ο μεγαλύτερος αριθμός των θυμάτων (49,8%) αφορά σε παιδιά εφηβικής ηλικίας (13-18 ετών), ενώ το 36,3% και το 13,9% αφορά σε παιδιά σχολικής ηλικίας, 6-12 ετών και προσχολικής ηλικίας (5 ετών ή μικρότερα), αντίστοιχα. 

Στη σχετική ανακοίνωση τονίζεται ότι θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς, ότι τα αγόρια θυματοποιούνται συχνότερα σε μικρότερη ηλικία, σε σχέση με τα κορίτσια. Επίσης, τα αγόρια φαίνεται, ότι όταν θυματοποιηθούν μία φορά, συχνότερα επαναλαμβάνεται η κακοποίηση (57,5%), σε αντίθεση με τα κορίτσια, τα οποία συχνότερα γίνονται θύματα μεμονωμένων συμβάντων (60,7%).

Η σιωπή των γειτόνων

Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι η οικεία αστυνομική Αρχή ενημερώνεται συνήθως από κάποιο συγγενικό πρόσωπο του θύματος, όπως είναι η μητέρα, η γιαγιά και η αδερφή (κατά 59%). 
Πολύ συχνά, ωστόσο,  η καταγγελία προέρχεται από το νοσηλευτικό ή εκπαιδευτικό ίδρυμα το οποίο φρόντιζε το παιδί για οποιοδήποτε λόγο (24,7%). Στο 15,2% των περιπτώσεων η καταγγελία προήλθε από το ίδιο το παιδί, ενώ καταγράφηκαν και 1,1% περιπτώσεις, στις οποίες γνωστά στο παιδί άτομα ανέφεραν πιθανά επεισόδια κακοποίησης. Η συγκεκριμένη πληροφορία δεν ήταν διαθέσιμη σε 22,3% περιπτώσεις.

Πότε δεν γίνεται καταγγελία

Ο μεγαλύτερος όγκος των καταγγελιών κακοποίησης (65,2%) αφορά σε περιστατικά, στα οποία τα θύματα ή οι φροντιστές τους ισχυρίζονται ότι είχε πραγματοποιηθεί, με κάποιο τρόπο, ολοκληρωμένη σεξουαλική πράξη με το δράστη, ενώ σε μικρότερο ποσοστό (34,8%) αυτές αφορούν σε θωπείες, φιλιά κ.ά. Σε 18,3% περιπτώσεις οι καταγγελίες ήταν συγκεχυμένες και λιγότερο σαφείς. Ειδικότερα, η κατά φύση και παρά φύση συνουσία υποστηρίχθηκε στο 30,1% και 17,9% των καταγγελιών αντίστοιχα, ενώ υπήρξε και ένα ποσοστό 5,2% στο οποίο τα θύματα ισχυρίζονται ότι είχαν υποστεί και τις δύο μορφές κακοποίησης.

Το προφίλ του δράστη

Οπως αναφέρει το voria.gr, στη συντριπτική πλειοψηφία τα παιδιά γνώριζαν τον δράστη (93,0%) και μόνο στο 7,0% των περιπτώσεων ο δράστης τους ήταν άγνωστος. Στο 38,2% των καταγγελιών ο υπαίτιος της κακοποίησης φαίνεται να είχε σχέση συγγένειας με το παιδί. Ειδικότερα, ως δράστης παρουσιάζεται ο πατέρας του παιδιού (15,1%) και στο 19,6% κάποιος άλλος συγγενής του (θείος, ξάδερφος κ.ά.). Ορισμένες καταγγελίες κακοποίησης αφορούν στη μητέρα του παιδιού ως δράστη (1,5%).

Στο σύνολό τους οι δράστες είναι άντρες (98%) και σε 14,6% περιπτώσεις ο υπαίτιος της κακοποίησης είναι ανήλικος. Οι καταγγελίες αφορούν σε δράστες ενήλικες, που είχαν αναπτύξει σχέσεις φιλίας και εμπιστοσύνης με το παιδί (41,7%) και μόνο 7,5% των καταγγελιών σχετίζονται με ενήλικα άτομα, τα οποία ήταν άγνωστα στο παιδί. Σε 17,6% περιπτώσεις οι δράστες είναι περισσότεροι του ενός, ενώ σε 13,1% η πληροφορία αυτή είναι άγνωστη.

Πώς παγιδεύουν το θύμα

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι συχνότερος τρόπος προσέγγισης του θύματος αποτελεί η εκμετάλλευση της εμπιστοσύνης του παιδιού (47,3%) από συγγενικά του άτομα (πατέρας, θείος, νονός) ή άτομα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντός του (πατριός, φίλος γονέων). Άλλος τρόπος, που φαίνεται να εφαρμόζουν οι δράστες είναι η αρχική γνωριμία του παιδιού με οποιονδήποτε τρόπο και στη συνέχεια η κακοποίησή του με την άσκηση σωματικής βίας ή με τη χρήση κατασταλτικών ουσιών, όπως είναι η αλκοόλη και οι ναρκωτικές ουσίες (18,8%). Ο βιασμός του παιδιού με την άσκηση σωματικής βίας παρατηρήθηκε λιγότερο συχνά, ενώ σε 11,8% και 5,4% περιπτώσεις η συναίνεση του θύματος εξασφαλίσθηκε με τη σύναψη σχέσης και την εξαγορά του, αντίστοιχα. Τέλος, υπάρχουν και 18,8% περιπτώσεις, στις οποίες δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο προσέγγισης των δραστών.

Παιδιά τα οποία κακοποιούνταν κατ’ επανάληψη φαίνεται να καθυστερούσαν να αποκαλύψουν το συμβάν, σε σχέση με εκείνα που κακοποιήθηκαν μία φορά. Επίσης, τα περισσότερα παιδιά, που δεν γνώριζαν και δεν είχαν αναπτύξει προηγουμένως σχέσεις με το δράστη, κατήγγειλαν άμεσα το γεγονός (76,9%).

Ιατροδικαστική εξέταση

Η ιατροδικαστική εξέταση των παιδιών για σωματικές κακώσεις, σε ένα μεγάλο ποσοστό (79%) απέβη αρνητική, όπως επίσης και για τυχόν ευρήματα, ενδεικτικά σεξουαλικής κακοποίησης οποιασδήποτε μορφής (51,3%). Συγκεκριμένα, ενδεικτικά ευρήματα για κατά φύση και παρά φύση συνουσία εντοπίσθηκαν σε 28,6% και 7,6% παιδιά, αντίστοιχα. Επιπλέον, σε 3,6% περιστατικά η ιατροδικαστική εξέταση αποκάλυψε ευρήματα συμβατά, όχι μόνο κατά φύση συνουσίας, αλλά και παρά φύση. Στο 8,9% των περιστατικών διαπιστώθηκαν μη ειδικά ευρήματα σεξουαλικής κακοποίησης, τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν ενδεικτικά ασέλγειας, χωρίς όμως να είναι διαγνώσιμα, ενώ στο 51,3% των περιπτώσεων δεν ήταν δυνατό να ανιχνευθεί κάποιο στοιχείο κακοποίησης.

Πηγή

Στην ίδια κατηγορία

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΡΘΡΑ

Όταν ο Κουφοντίνας σκότωσε τον Αξαρλιάν και πήγε σαν περαστικός να δει το πτώμα του

Πλατεία Συντάγματος, μεσημέρι 14 Ιουλίου 1992. Κίνηση, ζέστη,…

«Σφάζονται» για την αρχηγία

Μετά το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών της περασμένης…

Σκηνές χάους σε νυχτερινό: Πήγαν να δουν την Πάολα και εγκλωβίστηκαν λόγω… κακοκαιρίας

Σοβαρά προβλήματα προκάλεσε η ισχυρή καταιγίδα που έπληξε…

ΕΛ.ΑΣ.: Επιστολή 37 ανώτατων αξιωματικών στον Κ.Μητσοτάκη – «Ιδού τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ

Επιστολή στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον υπουργό…

Βίντεο-Ντοκουμέντο: Καΐκι αντιμετώπισε το «υπερκύτταρο» της Χαλκιδικής

Ταινία τρόμου θυμίζουν οι εικόνες ανοιχτά της Ποτίδαιας.…
contact