Γράφει η Χαρά Μωραϊτίδου , πρώην μέλος της Ο.Υ.Α

Η γκάφα ολκής της σημερινής Ελληνικής διπλωματίας που εισέπραξε το ΌΧΙ από τον ΟΗΕ στον οποίο προσέφυγε για την καταδίκη του αμφιλεγόμενου συμφώνου Άγκυρας – Τρίπολης για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών στην Μεσόγειο , δεν έχει προηγούμενο για δύο λόγους

1ον Γνώριζαν ότι η κυβέρνηση Εθνικής Συμφωνίας (GNA) της Λιβύης υποστηρίζεται και από τα Ηνωμένα Έθνη , προσέφυγαν σε αυτά και παράλληλα , απέλασαν τον Πρέσβη της κυβέρνηση αυτής ενώ ταυτόχρονα , δεν ακούμπησαν τον Τούρκο Πρέσβη .

2ον Με τον τρόπο αυτό παρουσίασαν στη διεθνή κοινότητα την Τουρκία ως «το μέρος με το όποιο έχουν διαφορές » και έτσι , νομιμοποίησαν ένα διαπραγματευτικό του ρεσιτάλ παρουσίας της στη διεθνή σκηνή που θα της επιτρέψει να συνάψει συμμαχίες σε βάρος μας αφού , διαθέτει γεωτρύπανα και είναι στρατιωτικά σε δράση

Με άλλα λόγια . Η μοιρασιά του Αιγαίου μας με την Τουρκία είναι προαποφασισμένη και προκειμένου να την αποδεχτεί ο Ελληνισμός , μας φέρνουν σιγά-σιγά στο δίλημμα ( εε!! εδώ που φτάσαμε τι θέλετε , πόλεμο ή συν-διαχείριση ; )

Στα μάτια μου μια τέτοια εξέλιξη και μεθόδευση είναι η μεγαλύτερη προδοσία σε βάρος του Ελληνισμού μετά το 1453

Υποσημείωση: Οι 15 μήνες που ήμουν μέλος της Ομάδας Υψηλής Αστυνόμευσης μου άλλαξαν τη ζωή .Είδα μια πραγματικότητα λες και ξύπνησα. Αποχώρησα διότι δεν μπορούσα να αναλάβω μια αποστολή που μου ανατέθηκε και να αφήσω την οικογένεια μου πίσω . Να ξέρετε ότι «εκεί μέσα» υπάρχουν πρόσωπα που δεν θα αφήσουν την Πατρίδα μας να γίνει βορά σε ανθελληνικά και σε κάθε είδους σκυλιά .

Χαρά Μωραϊτίδου , Χαλκίδα