Γράφει ο Ανάργυρος Ξεπαπαδάκης
Ο Ελληνισμός φίλοι μου ανέκαθεν έμοιαζε με έναν αετό. Ο Αετός είναι το μακροβιότερο από τα αγέρωχα πουλιά … όπως και η Ελλάδα που ζει εδώ και χιλιάδες χρόνια!… Ο αετός λοιπόν ζει 70 χρόνια.
Για να φτάσει όμως σε αυτή τη ηλικία πρέπει να πάρει μια σκληρή απόφαση. Στο μέσο της ζωής του, τα νύχια του δεν μπορούν να αρπάξουν τη λεία, για να τραφεί. Το ράμφος του γίνεται πολύ κυρτό. Τα γερασμένα φτερά του δεν τον βοηθούν να πετάξει… τότε…. έχει δύο επιλογές! Η να πεθάνει, ή να περάσει μια επώδυνη διαδικασία αλλαγής που διαρκεί για ημέρες!!
Η διαδικασία αυτή απαιτεί να πετάξει στη φωλιά του … στην κορυφή του βουνού … εκεί ο αετός τρυπά το ράμφος του μέχρι να το αποκόψει … και μετά θα περιμένει να φυτρώσει καινούργιο ράμφος… με αυτό στη συνέχεια … θα αποκόψει τα νύχια του…
Αφού φυτρώσουν τα καινούργια του νύχια, ο Αετός αρχίζει να μαδάει τα γερασμένα του φτερά. Τέλος μετά από πέντε μήνες, ο Αετός πραγματοποιεί την περίφημη πτήση της αναγεννήσεως του…. και ζει!!
ΟΛΑ όμως τα περνάει μόνος του. Επιστρέφει στη φωλιά του, κόβει μόνος του τα πάθη και τα ελαττώματα του!! Έτσι και ο Ελληνισμός. Είναι ένας μοναχικός αετός!!! Ποτέ δεν είχε συμμάχους!!!.. ΠΑΝΤΑ ήταν ΜΟΝΟΣ!!! Μα πάντα έδινε τον όρκο: «Ου καταισχύνω τα όπλα τα ιερά, ουδέ εγκαταλείψω τον παραστάτην, οτω αν στοιχησω, αμυνω δε και υπέρ ιερών, και υπέρ οσίων, και μόνος και μετά πολλών !!!».
ΜΑ ΠΑΝΤΑ το είχε η μοίρα των Ελλήνων να πολεμάνε ΛΙΓΟΙ!!!!!
Ο Έλληνας φίλοι μου και σήμερα, μόνος θα αναγεννηθεί γιατί μέσα του κρύβει ανέκαθεν ένα πολεμιστή!Άλλοτε έναν Λεωνίδα…άλλοτε έναν Αλέξανδρο … άλλοτε έναν Κωνσταντίνο Παλαιολόγο… άλλοτε έναν Κολοκοτρώνη … άλλοτε μια Ηρώ Κωσταντοπούλου… άλλοτε έναν Ευαγόρα Παλληκαρίδη … άλλοτε έναν Ηλιάκη… άλλοτε έναν Αριστοτέλη Γκούμα… και αμέτρητους άλλους …
Σήμερα λοιπόν η Ελλάδα μας βρίσκεται στην κρίσιμη ηλικία των 40 ετών του αετού … δεν διεκδικούμε τίποτα εθνικά, δεν κάνουμε όνειρα, δεν πετάμε ψηλά, η κυβέρνηση μας υποδηλώνει κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά μέσα από τον εσκεμμένο νεοραγιαδισμό που την διακρίνει…
Μα πρέπει και εμείς να αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας… όπως ο αετός!!! Να ξυπνήσει μέσα μας ο πολεμιστής του χθες και του σήμερα … ο τρόπος;;;
Γυρίστε στη φωλιά σας στην κορυφή του βουνού, ταξιδέψτε στις γωνιές της ελληνικής σκέψης … στο γνώθι σαυτόν … μπείτε μέσα στο σώμα του Λεωνίδα, του Κολοκοτρώνη, νοιώστε τον πόνο τους μα πάνω απ’ όλα την ανδρεία της ψυχής τους!! Μεθύστε με των Αθανάτων το κρασί… κάντε ζωή τον θάνατο και ΑΘΑΝΑΤΟΙ θα ζήσετε…
Μόνος αγωνίστηκε ο Χριστός… μα… θανάτω θάνατον Πατήσας!… μόνος και ο Λεωνίδας στα στενά των Θερμοπυλών μα έμεινε αθάνατος!!!!… Όλοι σαν απόλυτοι στις θέσεις τους. Έτσι και εμείς… πρέπει να είμαστε απόλυτοι, αδιαπραγμάτευτοι σε ό,τι το ΕΘΝΟΣ μας ορίζει……
Ο Χριστός δεν έλεγε τυχαία πως θα ξεράσει τους χλιαρούς! Ο Κολοκοτρώνης δίκαια πρόσταζε το θρυλικό: «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»…. και ο Λεωνίδας δεν προειδοποιούσε τυχαία με την ιστορική απειλή του τον βάρβαρο εχθρό: «Μολών Λαβέ»!!
Γι` αυτό μιλάω σήμερα σε σας τους ελεύθερους πολιορκημένους Έλληνες…. εσάς που δεν αντέχεται άλλο τη σκλαβιά, που θέλετε ελευθερία…. μόνο ένα σας απομένει: Βγάλτε τον πολεμιστή που κρύβετε μέσα σας!!!
