Μπορεί οι γυναίκες να θέλουν να έχουν σε καθημερινή βάση περιποιημένα τα νύχια τους, λιμάροντας και κόβοντάς τα, όμως βρετανοί επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τα προβλήματα που μπορούν να προκύψουν.
Οι ερευνητές της Κτηνιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ, με επικεφαλής τον Σίριλ Ράουτς, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Physical Biology” (Φυσική Βιολογία) του βρετανικού Ινστιτούτου Φυσικής, χρησιμοποίησαν τις εξισώσεις τους για να φωτίσουν τις αιτίες μερικών συχνών προβλημάτων των νυχιών, όπως όταν αυτά αναπτύσσονται προς τα μέσα και όχι προς τα έξω, όταν παίρνουν παράταιρα σχήματα (π.χ. σαν κουταλάκι) ή όταν ανοίγουν σαν τανάλια.
Η τακτική ενασχόληση με τα νύχια και κυρίως το λιμάρισμα και κόψιμό τους κάθε λίγο και λιγάκι, μπορεί να χαλάσει την εγγενή ισορροπία των νυχιών, προκαλώντας «στρες»″ σε όλο το μήκος του νυχιού. Αυτό το στρες μπορεί να έχει ως συνέπεια μια παραμόρφωση του νυχιού στην άκρη του ή στην καμπυλότητά του, χωρίς να αποκλείεται κάποια σοβαρότερη ζημιά.
Όπως είπε ο Σίριλ Ράουτς, «είναι αξιοσημείωτο πόσα πράγματα μερικοί άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να κάνουν προκειμένου τα νύχια τους να δείχνουν όμορφα. Γι’ αυτό το λόγο, αποφάσισα να μάθω τι πράγματι ξέρουμε για τα νύχια και, μελετώντας την επιστημονική βιβλιογραφία, διαπίστωσα γρήγορα ότι μέχρι σήμερα ελάχιστη φυσική ή μαθηματικά έχουν εφαρμοστεί στα νύχια και στις παθήσεις τους».
Ο επικεφαλής των ερευνητών τόνισε ότι «σύμφωνα με τα ευρήματά μας, οι φανατικοί της ομορφιάς των νυχιών που τα κόβουν σε καθημερινή βάση, ισιώνοντας ή καμπυλώνοντας τις άκρες τους, μπορεί να χαλάσουν την ισορροπία τους λόγω πρόκλησης στρες, πράγμα που πιθανώς οδηγήσει σε ένα αριθμό σοβαρών επιπλοκών».
Χαρακτηριστική και αρκετά σοβαρή είναι η περίπτωση των νυχιών που μεγαλώνουν προς τα μέσα αντί προς τα έξω, μια διαταραχή που οι αιτίες της παραμένουν εν πολλοίς άγνωστες και για την οποία ουσιαστικά δεν υπάρχει ικανοποιητική θεραπεία. Οι εξισώσεις των ερευνητών εξηγούν ότι αυτό είναι δυνατό να συμβεί, αν κανείς «παιδεύει» συνέχεια τα νύχια του, αντί να τα αφήνει για ένα διάστημα να αναπτύσσονται ελεύθερα, προτού τα κόψει ή τα περιποιηθεί.
Ανισορροπία και στρες μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε νύχι στα άνω και κάτω άκρα, όμως, σύμφωνα πάλι με τις εξισώσεις, το στρες -και ο πιθανός κίνδυνος- είναι μεγαλύτερος για εκείνα τα νύχια που είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος και έχουν πιο επίπεδες άκρες, πράγμα που εξηγεί γιατί το κατ’ εξοχήν νύχι που γυρίζει προς τα μέσα, είναι αυτό στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Οι αλλαγές στον μεταβολισμό παίζουν επίσης τον δικό τους ρόλο, γι’ αυτό το φαινόμενο του νυχιού προς τα μέσα εμφανίζεται συχνά σε εγκύους και παιδιά.
Οι ερευνητές θεωρούν εξάλλου ότι οι εξισώσεις τους έχουν εφαρμογή επίσης στα νύχια των ζώων και ότι συνεπώς θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμες στους κτηνίατρους.
