Του Vladimir Shopov
Η τυποποιημένη, φαινομενικά αδιάλλακτη στάση της Κίνας απέναντι στα Δυτικά Βαλκάνια, αποκρύπτει μια εκπληκτική ταχύτητα και στρατηγική πρόθεση. Στην τελευταία δεκαετία, η χώρα έχει γίνει ο τρίτος πιο σημαντικός παράγοντας σε αυτό το τμήμα της γειτονιάς της ΕΕ.
Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι το Πεκίνο επεκτείνει και ενσωματώνει την παρουσία του σε όλα τα Δυτικά Βαλκάνια και σε διάφορους τομείς, ενώ εμπλέκεται σε έναν όλο και μεγαλύτερο αριθμό τοπικών επιχειρήσεων.
Η διαδικασία φαίνεται να επιταχύνεται σε μια περίοδο όπου υπάρχει μια αναδυόμενη δυτική συναίνεση σχετικά με τις προκλήσεις που θέτουν οι διεισδύσεις του Πεκίνου στην περιοχή.
Αυτή η προσφάτως ανακαλυφθείσα επιφυλακτικότητα της Κίνας, έρχεται κάπως σε αντίθεση με τη δημόσια εικόνα της χώρας ως πηγή μεγάλων οικονομικών ευκαιριών σε μια εποχή γεωπολιτικής αλλαγής.
Είναι κατανοητό ότι οι περισσότερες αναλύσεις για τις δραστηριότητες της Κίνας στα Δυτικά Βαλκάνια εστιάζουν στην οικονομική συνεργασία και στις επενδύσεις στην περιοχή, κατά τα τελευταία δέκα χρόνια. Ωστόσο τα ευρύτερα πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά κίνητρα εκεί, αξίζουν μεγάλη προσοχή -την οποία μόλις αρχίζουν να λαμβάνουν.
Η Κίνα προχωρά σε ένα νέο στάδιο εμπλοκής στα Δυτικά Βαλκάνια, εφαρμόζοντας μια πολιτική αυξημένης αλληλεπίδρασης με διάφορα τμήματα της κοινωνίας σε αρκετούς τομείς πολιτικής.
Το άρθρο αυτό υποστηρίζει ότι η Κίνα είναι στο κατώφλι της απόκτησης πραγματικής μόχλευσης σε επιλογές πολιτικής, πολιτικές συμπεριφορές και αφηγήματα σε κάποια μέρη των Δυτικών Βαλκανίων.
Ενώ δεν έχει ορίσει αυτή την προσπάθεια ως μια ρητή στρατηγική που ακολουθεί, το Πεκίνο εφαρμόζει πολιτικές που σχεδιάζονται για να δημιουργήσουν μια σημαντική παρουσία σε βασικές χερσαίες και θαλάσσιες διαδρομές που εκτείνονται βαθιά στην Ευρώπη.
Το άρθρο περιγράφει την επεκτατική προσέγγιση της Κίνας στα Δυτικά Βαλκάνια, η οποία εστιάζει στην ανάπτυξη πολυάριθμων σχέσεων με μεμονωμένα άτομα και θεσμούς (κάποιες εκ των οποίων ξεκινούν από σχετικά χαμηλή βάση).
Αυτές οι σχέσεις -που περιλαμβάνουν τα πάντα από υποδομές και ενέργεια μέχρι πολιτισμό, ΜΜΕ και πολιτικά κόμματα- στόχο έχουν να προάγουν τα κινεζικά αφηγήματα και συμφέροντα.
Για τον σκοπό αυτό το Πεκίνο έχει εκμεταλλευτεί την γεωπολιτική αμφιθυμία πολλών δυτικών πρωτευουσών, και έχει αξιοποιήσει τις ευκαιρίες για να επενδύσει σε στρατηγικά σημαντικούς τομείς που προκύπτουν από το επίμονο αναπτυξιακό χάσμα μεταξύ των Δυτικών Βαλκανίων και της ΕΕ, καθώς και από την έλλειψη σταθερής πολιτικής και οικονομικής σύγκλισης της περιοχής με την ΕΕ.
Στο κείμενο υποστηρίζεται ότι οι Κινέζοι ηγέτες έχουν επωφεληθεί από μια πολιτική συγγένεια με ελίτ. Το Πεκίνο δημιουργεί κίνητρα για συνεργασία εντός αυτών των ομάδων και πέραν αυτών, με πολλούς πολίτες χωρών των Δυτικών Βαλκανίων να υιοθετούν μια νοοτροπία συναλλακτική καθώς εξασθενίζουν τα όνειρα τους για ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Αυτή η διαδικασία σταδιακά οδηγεί στην εμφάνιση ενός οικονομικού και πολιτικού οικοσυστήματος στο οποίο η Κίνα και τα Δυτικά Βαλκάνια έχουν σημαντικά κοινά συμφέροντα.
Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ
