Υπάρχουν ήττες που σου αφήνουν πίκρα και κατήφεια. Υπάρχουν όμως κι εκείνες οι σπάνιες ποδοσφαιρικές βραδιές που, όταν ακούγεται το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σηκωθείς όρθιος και να χειροκροτήσεις μέχρι να κοκκινίσουν οι παλάμες σου. Το 2-3 της ΑΕΚ από τη Ρεάλ Μαδρίτης στη «φλεγόμενη» Νέα Φιλαδέλφεια για την 4η αγωνιστική του Champions League ανήκει εκατό τοις εκατό στη δεύτερη κατηγορία.

Γιατί όταν βάζεις κάτω τα δεδομένα και βλέπεις ποιον είχες απέναντί σου, η κουβέντα ξεκινά και τελειώνει σε μία μόνο φράση: Απίθανη ομάδα, απίθανο στήσιμο από τον Μάρκο Νίκολιτς!

Μαεστρικό «σκάκι» από τον Νίκολιτς απέναντι στον Μουρίνιο

Πριν τη σέντρα, πολλοί αναρωτιόντουσαν πώς θα καταφέρει η Ένωση να αναχαιτίσει την πυραυλοκίνητη μεσοεπιθετική γραμμή του Ζοσέ Μουρίνιο. Κι όμως, ο Σέρβος τεχνικός της ΑΕΚ παρουσίασε ένα αριστουργηματικό τακτικό πλάνο. Χωρίς να χαλάσει το 4-4-2, φρέσκαρε την ενδεκάδα με τους Κάιρινεν, Αριάγκα, Κοϊτά και Γκατσίνοβιτς (δίπλα στον Γιόβιτς), κλείδωσε τους χώρους, έβγαλε απίστευτες αλληλοκαλύψεις και το κυριότερο; Δεν έπαιξε ταμπουρωμένος περιμένοντας τη μοίρα του, αλλά χτύπησε τη Ρεάλ εκεί που πονούσε: στην κόντρα!

Μόλις στο 12ο λεπτό, η Νέα Φιλαδέλφεια «γκρεμίστηκε». Σε μια υποδειγματική μετάβαση, ο Γιόβιτς άνοιξε στον Κοϊτά, ο Μαυριτανός «χόρεψε» τον Κουκουρέγια στο ένας με έναν και με μια αριστερή βολίδα στην κλειστή γωνία εκτέλεσε τον Κουρτουά για το 1-0! Μάλιστα, πέντε λεπτά αργότερα (17′) ο Γιόβιτς άγγιξε και το 2-0, αλλά ο Βέλγος γκολκίπερ κράτησε όρθια τη «Βασίλισσα».

Όταν μιλάει η εξωπραγματική ποιότητα των «αστέρων»

Ας είμαστε όμως ρεαλιστές. Ποδοσφαιρικά καθαρά, το τελικό αποτέλεσμα είναι δίκαιο. Και είναι δίκαιο για έναν πολύ απλό λόγο: γιατί απέναντί σου δεν έχεις μια καλή ευρωπαϊκή ομάδα, αλλά μια «γαλαξιακή» αρμάδα εκατοντάδων εκατομμυρίων, όπου η ατομική ποιότητα των παικτών της μπορεί να κάνει τη μισή ευκαιρία γκολ.

Αυτό φάνηκε στο 32′, όταν η Ρεάλ βρήκε την ισοφάριση (1-1) όχι από κάποιο λάθος της κιτρινόμαυρης άμυνας, αλλά επειδή ο Τζουντ Μπέλινγκχαμ αποφάσισε να βγάλει από το καπέλο του ένα αδιανόητο, μαγικό «τακουνάκι» στην καρδιά της περιοχής έπειτα από γύρισμα του Κουκουρέγια, αφήνοντας άγαλμα τον εξαιρετικό Μπρινιόλι.

Το «θράσος» του 2-1 και το μαχαιριά του Βαλβέρδε στο 90+2′

Ακόμα κι όταν η Ρεάλ ανέβασε στροφές και πίεσε ασφυκτικά, οι παίκτες της ΑΕΚ κατέθεσαν ψυχή στο χορτάρι. Από το ματωμένο και πρησμένο μάτι του Λάζαρου Ρότα (που έβαλε και σωτήρια στοπ), μέχρι τα πνευμόνια των χαφ που όργωσαν το γήπεδο, η προσπάθεια των παικτών του «Δικεφάλου» ήταν συγκλονιστική.

Και κάπως έτσι, στο δεύτερο ημίχρονο, η ΑΕΚ έκανε ξανά την Ευρώπη να παραμιλάει! Σε άλλη μια φαρμακερή αντεπίθεση στο 75′, ο Κοϊτά σέρβιρε στον Σταύρο Πήλιο κι εκείνος –όπως είχε κάνει και στο Έτιχαντ κόντρα στη Σίτι– πάτησε περιοχή και εκτέλεσε για το 2-1, βάζοντας ξανά φωτιά στην Allwyn Arena!

Η χαρά, ωστόσο, κράτησε μόλις τρία λεπτά. Στο 78′, η κλάση της Ρεάλ μίλησε ξανά, με τον Ντάμφρις να γυρίζει παράλληλα και τον Κιλιάν Εμπαπέ να γράφει ακαριαία το 2-2. Κι εκεί που όλα έδειχναν ότι η Ένωση θα έπαιρνε έναν παλικαρίσιο, ιστορικό βαθμό, ήρθε στο 90+2′ ο Φεντερίκο Βαλβέρδε (που είχε έρθει από τον πάγκο) με ένα απίθανο χτύπημα στις καθυστερήσεις να γράψει το 2-3 και να πάρει το «θαύμα» μέσα από τα χέρια των κιτρινόμαυρων.

Μια ήττα που γεννάει μόνο περηφάνια

Στο ταμείο της βραδιάς, η ΑΕΚ μπορεί να μην πήρε βαθμό, κέρδισε όμως κάτι εξίσου τεράστιο: τον απόλυτο σεβασμό. Με τέτοιο προπονητικό διάβασμα από τον Νίκολιτς και με τέτοια λυσσασμένη, συγκλονιστική προσπάθεια από τους ποδοσφαιριστές της απέναντι στους κορυφαίους του πλανήτη, η Ένωση απέδειξε ότι ανήκει δικαιωματικά στην ελίτ. Κι αυτό το χειροκρότημα του κόσμου στο φινάλε, τα έλεγε όλα!