Η Helen Waterson είναι μία από τους 1.000 ανθρώπους παγκοσμίως που πάσχουν από το σύνδρομο της «Ωραίας Κοιμωμένης» ή αλλιώς το σύνδρομο Kleine-Levin.
Η συγκεκριμένη νευρολογική διαταραχή τής προκαλεί συνεχή ύπνο για 21 ώρες την ημέρα. Μάλιστα για να ξυπνήσει και να παραμείνει ξύπνια μέχρι και τρεις ώρες πρέπει να πάρει ισχυρά φάρμακα τα οποία έχουν παρενέργειες.
Η ίδια λέει στη Mirror, ότι έχει χάσει όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής της, δεν έχει ούτε κοινωνική ούτε προσωπική ζωή. «Με την ασθένεια αυτή, δεν ζεις, απλά υπάρχεις».
Ακόμα όμως και τις ώρες που είναι ξύπνια είναι τόσο εξαντλημένη που τις περισσότερες φορές, μένει ξαπλωμένη στον καναπέ της χωρίς να κάνει απολύτως τίποτα. Μάλιστα, η ίδια λέει ότι η κατάστασή της της έχει φέρει και απώλεια μνήμης, καθώς δεν θυμάται τίποτα από την παιδική της ηλικία, ούτε την πρώτη της μέρα στο σχολεία, τα πρώτα της Χριστούγεννα, τα πρώτα της γενέθλια. Πρόσφατα αναγκάστηκε να παραιτηθεί και από τη δουλειά της εξαιτίας της κατάστασής της και τώρα περνάει όλη της τη μέρα στο σπίτι μόνη της παρέα με τα δύο σκυλιά της βλέποντας πού και πού λίγη τηλεόραση. Η μητέρα της της κάνει τα ψώνια του σπιτιού.
Η Helen διεγνώσθη πριν τέσσερα χρόνια με το σύνδρομο της «Ωραίας Κοιμωμένης» αλλά η ίδια λέει ότι από παιδί αισθανόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
«Θυμάμαι κάποια στιγμή μικρή που είχα πάει με τους γονείς μου σε ένα εστιατόριο. Κοιτούσα το μενού και προσπαθούσα να ρωτήσω τι ψάρια έχουν αλλά ήμουν τόσο εξαντλημένη ακόμα και για να κάνω την ερώτηση. Οι γονείς μου γελούσαν τότε και με πείραζαν μετά από εκείνη τα μέρα. Αλλά και στο σχολείο, οι συμμαθητές μου περνούσαν το καλοκαίρι κάνοντας βόλτες και διασκεδάζοντας αλλά εγώ, όταν ήμουν ξύπνια, δεν είχα κουράγιο παρά μόνο για να φάω, να πιω κάτι και να πάω στην τουαλέτα».
Παρά τις δυσκολίες, κατάφερε να τελειώσει το πανεπιστήμιο και να βρει δουλειά αλλά το Φεβρουάριο του 2009 αρρώστησε και κοιμόταν συνεχόμενα για 3,5 βδομάδες. Αναγκάστηκε να παρατήσει τη δουλειά της. Η ίδια λέει ότι έχει μάθει να πατάει στα πόδια της και δεν θέλει να στηρίζεται σε κανέναν, αν και την πονάει που δεν έχει φίλους, που δεν έχει έναν σύντροφο και που δεν θα κάνει ποτέ οικογένεια.
«Αντίθετα με το παραμύθι η Ωραία Κοιμωμένη, εγώ δεν θα είμαι ευτυχισμένη ποτέ» λέει χαρακτηριστικά.
