Το κορίτσι που ήθελε να γίνει διάσημο
«Ο φόνος της Σορτ σαγήνευσε το έθνος καθώς τα τραύματά της έδειχναν νεκροφιλία και φετίχ με τα μαχαίρια. Ήταν στοιχεία ενός σαδιστικού φόνου. Και εκτιμήθηκε ότι ο δολοφόνος είτε είχε ιατρική εκπαίδευση ή εμπειρία στο χειρισμό πτωμάτων σε νεκροτομείο», γράφει ο Eatwell.
Το τρίτο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας, μεγάλωσε στη Μασαχουσέτη από τη μητέρα της. Ο πατέρας της είχε αυτοκτονήσει. «Ήθελε να γίνει διάσημη. Ήταν περισσότερο όνειρο, παρά σχέδιο. Είχε μια θλίψη, ένα κενό, σαν κάτι να έλειπε» είχε πει η μητέρα της.
Τον Σεπτέμβριο του 1943 είχε συλληφθεί γιατί ενώ ήταν ανήλική, είχε βρεθεί να πίνει με στρατιώτες σε ένα εστιατόριο στη Σάντα Μπάρμπαρα. Τα αποτυπώματά της ήταν εκείνα που οδήγησαν στην αναγνώρισή της όταν δολοφονήθηκε.
Είχε στο πόδι της ένα τατουάζ. Ήταν ένα τριαντάφυλλο. Της άρεσε να κάθετε έτσι ώστε να φαίνεται. Της άρεσαν τα μαύρα δαντελωτά ρούχα και οι άνδρες τη φώναζαν «Μαύρη Ντάλια».
Δεν αποκλείεται το «όνομα» αυτό να ήταν η έμπνευση ενός δημοσιογράφου την εποχή που οι δολοφονίες έπαιρναν ονόματα… λουλουδιών.
Ο λάθος άνθρωπος
Η Σορτ φαίνεται πως γνώρισε τον 55χρονο Μαρκ Χάνσεν, από τη Δανία και αυτή ήταν η μοιραία συνάντηση. Ο Χάνσεν ήταν πλούσιος και ισχυρός στο Χόλιγουντ. Ήταν ιδιοκτήτης πολλών κινηματογράφων. Ήταν επίσης ένας από τους ιδιοκτήτες του Florentine Gardens, στη Λεωφόρο του Χόλιγουντ, όπου ανέβαιναν σόου τα οποία προσέλκυαν ακόμη και τον Έρολ Φλιν.
Εκεί είχε στηθεί επίσης ένα παράνομο καζίνο. Ο Χάνσεν ζούσε στο μεταίχμιο της νομιμότητας και του υποκόσμου. Διατηρούσε δυο σπίτια όπου κοπέλες που ήθελαν να κάνουν καριέρα στο Χόλιγουντ αναγκάζονταν να δίνουν ημίγυμνες παραστάσεις, ιδιωτικές και μη.
Τον Οκτώβριο του 1946 η Σορτ εμφανίστηκε στο σπίτι του Χάνσεν. Μαζί της, η φίλη της Αν Τοθ, η οποία ζούσε στο σπίτι του Δανού επιχειρηματία. Ο Δανός της την έπεσε αλλά η 22χρονη ισχυρίστηκε ότι ήταν παρθένα. Μετά από 10 μέρες, τους ζήτησε να φύγουν.
Δεν μπορούσε να ισχυριστεί, μετά τη δολοφονία της, πως δεν τη γνώριζε. Το όνομά του ήταν γραμμένο στην ατζέντα της.
Το γράμμα
Στο τέλος του 1948, ο επικεφαλής ψυχίατρος της αστυνομίας, Dr. Joseph Paul De River, κατάφερε να βγάλει τον δολοφόνο από την «κρυψώνα» του. Πίστευε ότι ο δολοφόνος της Μαύρης Ντάλιας ήθελε να δημοσιοποιηθεί η πράξη του.
Ο ψυχίατρος δελέασε τον δολοφόνο δημοσιεύοντας ένα άρθρο στο περιοδικό True Detective. Τον Οκτώβριο του ’48 ο De River έλαβε ένα γράμμα. Είχε ταχυδρομηθεί από το Μαϊάμι Μπιτς. Έφερε την υπογραφή Τζακ Σαντ και ανέφερε πως σχετίζεται με κάποιον που έμοιαζε με τον «άγνωστο». Ο Σαντ υποστήριζε πως είχε γνωρίζει τον δολοφόνο και είχε επαφές μαζί του επί δυο μήνες, στο Σαν Φρανσίσκο. Έλεγε ότι ο άνθρωπος αυτός είχε κίνητρο για το φόνο και γνώριζε τους χαρακτήρες που εμπλέκονταν. Προσέφερε μάλιστα τη βοήθειά του για να εντοπιστεί ο δράστης.
Ο ψυχίατρος δέχτηκε να τον συναντήσει στο Λας Βέγκας. Δυο αστυνομικοί συνόδευαν τον De River όσο μιλούσε με τον Σαντ.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
