Μετά τις γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, τη σύναψη μνημονίων με τη Λιβύη και την απροκάλυπτη και erga omnes προκλητικότητά της, η Τουρκία εξωθεί τα πράγματα στα άκρα ελπίζοντας ότι τώρα είναι η ευκαιρία να βάλει στο τραπέζι όλες τις διεκδικήσεις που συστηματικά προωθεί επί δεκαετίες.
Η φιλοκυβερνητική «Yeni Safak» ανέδειξε «έντεχνα» το τουρκικό ενδιαφέρον για τη Θράκη. Με όχημα τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας – την οποία επίμονα χαρακτηρίζει συλλήβδην τουρκική, σε αντίθεση με ό,τι προβλέπει η Συνθήκη της Λωζάννης – αναπαράγει πρόσφατο δημοσίευμα της θρακικής «Birlik» όπου γίνεται όχι μόνο λόγος για στέρηση από τα δικαιώματα της μειονότητας αλλά και αναφορά σε αυτονομία και αυτοδιάθεση.
Αμέσως μετά την επιθετική προώθηση των θέσεών της στην κυπριακή και την ελληνική ΑΟΖ, η Τουρκία έρχεται να θέσει, μέσω διατεταγμένης αρθρογραφίας, θέμα μειονοτικών δικαιωμάτων στη Θράκη. Ασφαλώς το ενδιαφέρον της δεν εστιάζεται στα δικαιώματα των μουσουλμάνων συμπατριωτών μας. Η στόχευση είναι η ίδια η Θράκη.
Οι διωγμοί
Καλό είναι η Τουρκία να μην ξεχνά όσα δεινά η ίδια οργάνωσε στο παρελθόν σε βάρος της κάποτε ανθούσας μειονότητάς μας στην επικράτειά της.
Όπως τα Τάγματα Εργασίας (Amele Taburu), τη «Νύχτα των Κρυστάλλων» του Σεπτεμβρίου του 1955, τον συστηματικό από το 1964 αφελληνισμό της Ιμβρου και της Τενέδου και τις απάνθρωπες απελάσεις του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης το 1964. Πολλά μπορούν να προστεθούν σε όσα αρνητικά μεθόδευσε η Αγκυρα σε βάρος της ελληνικής μειονότητας, που σήμερα ζήτημα είναι αν φτάνει τις 3.000 ψυχές.
Ας μην προσπαθεί να πείσει με παραπλανητικά επιχειρήματα ότι ο αριθμός των μειονοτικών μας μειώθηκε κάθετα «λόγω επιλογής τους να εγκατασταθούν στην Ελλάδα για λόγους οικονομικούς», όπως πρώτος είχε ισχυριστεί ο Τουργκούτ Οζάλ. Αυτό συνέβη επειδή τα δικαιώματά τους καταπατούνταν βάναυσα και, το σημαντικότερο, ότι έγινε βάσει σχεδίου εθνικής κάθαρσης.
Πέρα από κάθε έννοια ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων και σε πλήρη αντίθεση με τη Συνθήκη της Λωζάννης.
Ο,τι εφαρμόστηκε επίσης στην Ιμβρο και την Τένεδο έγινε κατόπιν σχεδίου που καταστρώθηκε μεθοδικά.
Το πρόγραμμα διωγμού των μειονοτικών μας περιέλαβε την ίδρυση στην Ιμβρο αγροτικών φυλακών, με τους κρατουμένους να κυκλοφορούν στο νησί και να εγκληματούν κατά της μειονότητας πιέζοντάς την έτσι σε φυγή.
Προέβλεψε το κλείσιμο όλων των ελληνικών σχολείων στο νησί, την κατάργηση της διδασκαλίας των ελληνικών, την αναγκαστική απαλλοτρίωση των μειονοτικών γαιών και τη γνωστή τουρκική μέθοδο του εποικισμού με Τούρκους της Ανατολίας, πράγμα που έκανε ακόμα και στη δεκαετία του ’80 με τον εποικισμό του μειονοτικού χωριού Γλυκύ (Bademli). Και πολλά άλλα!
Θα ήταν σκόπιμο για την Αγκυρα να ανακρούσει πρύμνα.
Είναι μεγάλος ο αριθμός των στοιχείων που υπάρχουν για τις τουρκικές παραβιάσεις των άρθρων της Συνθήκης της Λωζάννης.
Οχι δήθεν παραβιάσεις, όπως αυτές που η Τουρκία επικαλείται για τη Θράκη, αλλά πραγματικές, όπως εκείνη της ολοκληρωτικής καταπάτησης των προβλέψεων του άρθρου 14, που ασφαλώς και αυτή, με πολλά άλλα, θα έρθει στο προσκήνιο αν η τουρκική πλευρά επιμείνει να στρέφεται προς τη Θράκη εγκαλώντας ψευδώς την Αθήνα και εμπαίζοντας τη μουσουλμανική μειονότητα για την εξυπηρέτηση των σκοτεινών σκοπών της.
*Ο Γιώργος Κακλίκης είναι πρέσβης επί τιμή
ΠΗΓΗ: Το άρθρο του Γιώργου Κακλίκη δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα in.gr
