Ο ιδιαίτερος Phil Knight και οι δύσκολες πρώτες μέρες ενός κολοσσού
Η Nike είναι σήμερα μια καθιερωμένη εταιρία, στις αρχές της ωστόσο τα πράγματα ήταν κομματάκι διαφορετικά.
Πριν καν φτιάξει τα πρώτα του ρούχα, ο ιδιοκτήτης Phil Knight περιβαλλόταν από δικηγόρους και λογιστές και όχι από κομψευόμενους πιτσιρικάδες και στιλάτους σχεδιαστές.
«Είχα την τάση να προσλαμβάνω τίποτα άλλο από λογιστές. Και δικηγόρους», γράφει χαρακτηριστικά ο Phil στην αυτοβιογραφία του που εκδόθηκε το 2016 («Shoe Dog»). Γιατί το έκανε αυτό; Γιατί δεν ήξερε πού αλλού να κοιτάξει για καλούς επαγγελματίες!
«Δεν υπήρχε σχολείο παπουτσιών, δεν είχαμε κάτι σαν πανεπιστήμιο αθλητικών ειδών για να βρεις κόσμο», θυμάται ο ίδιος να παραπονιέται στον Del Hayes, έναν από τους πρώτους υπαλλήλους του εκεί στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Ο Knight πάλευε να βρει ανθρώπους με «κοφτερό μυαλό» και υπέθετε ότι αυτοί θα ήταν λογιστές. Ή δικηγόροι. Και είχε το σκεπτικό του, είναι η αλήθεια.
«Αυτή ήταν η προτεραιότητά μας και οι λογιστές και οι δικηγόροι είχαν αποδείξει τουλάχιστον ότι μπορούσαν να τα καταφέρουν σε έναν δύσκολο τομέα. Είχαν περάσει ένα μεγάλο τεστ», εξομολογείται στα απομνημονεύματά του, «οι περισσότεροι μπορούσαν να επιδείξουν άλλωστε βασικές ικανότητες. Όταν έπαιρνες λογιστή, ήξερες ότι μπορούσε να υπολογίσει. Όταν έπαιρνες δικηγόρο, ήξερες πως μπορούσε να μιλά».
Ενώ σε άλλες ειδικότητες, όπως στο μάρκετινγκ, έπρεπε να ψαρεύει σε θολά νερά: «Τι ήξερες γι’ αυτόν; Τίποτα. Δεν μπορούσες να προβλέψεις τι θα ήταν σε θέση να κάνει, αν θα μπορούσε να κάνει κάτι», εξηγεί χαρακτηριστικά.
Μόνο που αυτή η πρακτική του δεν του έβγαινε πάντα. Το 1978, θυμάται ο Knight, η Nike ετοιμαζόταν να ρίξει στην αγορά την πρώτη της κολεξιόν αθλητικών ρούχων και το αφεντικό προσέλαβε άλλον έναν λογιστή για να τρέξει το project. «Δεν υπήρχε κάποια τεχνολογία ή επιστήμη που να εμπλέκεται», γράφει, πιστεύοντας ταυτοχρόνως πως τα ρούχα θα ήταν υποτίθεται ακόμα ευκολότερα από τα παπούτσια. Μόνο που το πράγμα αποδείχτηκε καταστροφή.
Ο λογιστής Ron Nelson δεν είχε καθόλου καλό γούστο και κατέληξε σε μια αθλητική κολεξιόν «που έμοιαζε να έχει βγει από κάδο σκουπιδιών». Τι έκανε; Τον μετέφερε σε άλλο τμήμα και προσέλαβε κάποιον Bob Woodell να κάνει τη δουλειά. Ο Woodell θα κατέληγε πρόεδρος της Nike…
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
