Ένα κόμμα με νεοναζιστικές ρίζες, κατάφερε να επαναπροσδιοριστεί τα τελευταία χρόνια μετά και την είσοδό του στη Βουλή το 2010. «Ήμουν πάντα εθνικιστής. Μικρός αρνούμουν να παίξω επιτραπέζιο χόκεϊ αν δεν είχα το δικαίωμα να ελέγχω τους “μπλε και κίτρινους” παίκτες», στα χρώματα της σουηδικής σημαίας» είχε δηλώσει ο ηγέτης του Τζιμί Οκεσόν σε περιοδικό της νεολαίας των Σουηδών Δημοκρατών το 1999.

Αντλώντας ψηφοφόρους έξω από την παραδοσιακή «δεξαμενή» της σουηδικής ακροδεξιάς, ο Τζιμί Οκεσόν κατάφερε αφενός να ξεχαστούν οι νεοναζιστικές ρίζες της αφετέρου να την αναδείξει σε τρίτο κόμμα. Πρόκειται για μια πραγματική προσωπική επιτυχία για τον ίδιο, ο οποίος έχει επιβληθεί ως ο βασικός αντίπαλος της κεντροαριστεράς κυβέρνησης μετά την άφιξη στη Σουηδία 160.000 αιτούντων άσυλο το 2015.

Γαλλία: Παρά τις προσπάθειες της Μαρίν Λεπέν να κυριαρχήσει το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο στη γαλλική πολιτική σκηνή, η ίδια ηττήθηκε από τον Εμανουέλ Μακρόν στις εκλογές για τη γαλλική προεδρία τον Μάιο του 2017. Η Μαρίν Λεπέν είναι κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά του ευρώ και κατηγορεί τις Βρυξέλλες για τη μαζική μετανάστευση.

Το 2010, απευθυνόμενη σε υποστηρικτές του Εθνικού Μετώπου, ανέφερε ότι η εικόνα μουσουλμάνων να προσεύχονται στο δρόμο είναι παρόμοια με εκείνη της ναζιστικής κατοχής στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πρόσφατα, το κόμμα άλλαξε όνομα και πλέον το Εθνικό Μέτωπο αποκαλείται «Εθνικός Συναγερμός». Το Εθνικό Μέτωπο διέγραψε την ιστορική ονομασία του, που χρονολογείται από την ίδρυσή του, το 1972, αλλά διατήρησε το σύμβολό του, έναν κύκλο που περιβάλλει μια φλόγα στα χρώματα της γαλλικής σημαίας.

Στην ομιλία της η Λεπέν είπε ότι η απόφαση αυτή θα δώσει νέα ορμή στο κόμμα και ότι η προτεραιότητά του θα πρέπει στο εξής να είναι η κατάκτηση της εξουσίας, κάτι που θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσω ενός συνασπισμού με συμμαχικούς σχηματισμούς.

Ουγγαρία: Τον περασμένο Απρίλιο, ο ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν εξασφάλισε μια Τρίτη θητεία μετά τη συντριπτική νίκη του κόμματός του σε μια εκλογική διαδικασία, στην οποία κυριάρχησε το ζήτημα της μετανάστευσης.

Η νίκη, είχε πει ο ίδιος, έδωσε στους Ούγγρους «τη δυνατότητα να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και να προστατεύσουν την Ουγγαρία». Εδώ και καιρό ο Όρμπαν παρουσιάζει τον εαυτό τους ως τον προστάτη της Ουγγαρίας και της Ευρώπης απέναντι στους μουσουλμάνους μετανάστες, προειδοποιώντας κάποτε για την απειλή «μιας Ευρώπης με μικτό πληθυσμό και χωρίς αίσθηση ταυτότητας», σχόλια που οδήγησαν στον χαρακτηρισμό του ως ρατσιστή.

Είναι μια από τις ισχυρότερες φωνές μεταξύ των χωρών του Βίσεγκραντ στην Κεντρική Ευρώπη – Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία – που τάσσονται κατά των σχεδίων της Ε.Ε. να γίνουν δεκτοί οι πρόσφυγες με ένα σύστημα ποσοστώσεων.

Σλοβενία: Το ξενοφοβικό κόμμα του δεξιού πρώην πρωθυπουργού Γιάνεζ Γιάνσα αναδείχτηκε πρώτο στις τελευταίες εκλογές στη Σλοβενία, χωρίς να εξασφαλίσει την πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο της χώρας για να μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση.

Στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας επέσειε διαρκώς την απειλή της «εισβολής» των μεταναστών στη μικρή χώρα που βρίσκεται πάνω στην πρώην «βαλκανική οδό». Έκανε εκστρατεία, επιστρατεύοντας έναν λόγο ανοιχτά ξενοφοβικό, όπως αυτός του συμμάχου του Όρμπαν, παρότι η χώρα του δεν φιλοξενεί σήμερα παρά μόλις περίπου χίλιους αιτούντες άσυλο.

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός του προσέφερε την αμέριστη υποστήριξή του και τον χαρακτήρισε ούτε λίγο ούτε πολύ «εγγυητή της επιβίωσης του σλοβένικου λαού».

Πολωνία: Ένα ακόμη κόμμα που έχει καταδικάσει τους χειρισμούς της Ε.Ε. όσον αφορά τη μεταναστευτική κρίση, το συντηρητικό κόμμα Νόμος και Δικαιοσύνη εξασφάλισε μια ισχυρή νίκη στις εκλογές του 2015.

Ορισμένες από τις περισσότερο προβεβλημένες πολιτικές του, όπως το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο για τον έλεγχο των ΜΜΕ και οι μεταρρυθμίσεις στο δικαστικό σύστημα που επιτρέπουν στην κυβέρνηση να ορίζει και να απομακρύνει δικαστές, έχουν προβληματίσει την Ευρωπαϊκή ένωση.

Το Νόμος και Δικαιοσύνη βρίσκεται πίσω από ένα ακόμη αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο, με το οποίο προβλέπονται ποινές φυλάκισης για όσους χρησιμοποιούν φράσεις που υπονοούν ότι η χώρα φέρει ευθύνη για εγκλήματα που διέπραξε η ναζιστική Γερμανία. Για ορισμένες, δεν ήταν τίποτα άλλο από μια προσπάθεια απόκρυψης του ρόλου κάποιων στις φρικαλεότητες των Ναζί.

Η Πολωνία και η Ουγγαρία έχουν προσφέρει η μία στην άλλη την πολιτική της υποστήριξη σε θέματα όπως το ζήτημα των μεταναστών, ενώ ο Βίκτορ Όρμπαν έχει εκφράσει την αλληλεγγύη του στην προσπάθεια της Πολωνίας για τη δικαστική μεταρρύθμιση.

Αλλού στην Ευρώπη…

Οι μεταναστευτικοί κανόνες στη Δανία συγκαταλέγονται στους πιο σκληρούς της Ευρώπης, αντικατοπτρίζοντας την ισχύ του Δανικού Λαϊκού Κόμματος, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στο Κοινοβούλιο. Οι δανικές αρχές μπορούν να κατάσχουν χρήματα και τιμαλφή των προσφύγων που αναζητούν άσυλο στο έδαφός της, ενώ η κυβέρνηση της χώρας έχει απευθύνει έκκληση να δοθεί μια ώθηση στην αντισύλληψη στις αναπτυσσόμενες χώρες προκειμένου «να περιοριστούν οι μεταναστευτικές πιέσεις».

Στην Τσεχία, ο νέος πρωθυπουργός Αντρέι Μπάμπις έχει δηλώσει ότι οι πρόσφατες εκλογές στη Σλοβενία και την Ιταλία δείχνουν ότι η θέση της Τσεχίας, της Πολωνίας, της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας στο ζήτημα της μετανάστευσης εξαπλώνεται.

Στις εκλογές του 2015, στη Φινλανδία, το εθνικιστικό Κόμμα των Φινλανδών ήρθε δεύτερο, παρά το γεγονός ότι ο υποψήφιός του στις φετινές προεδρικές εκλογές συγκέντρωσε μόλις το 6,9% των ψήφων.

Στην Ολλανδία, το Κόμμα για την Ελευθερία του ακροδεξιού Γκερτ Βίλντερς φλέρταρε με τη νίκη, τελικά όμως κατέληξε δεύτερο παρά τη σημαντική αύξηση των εδρών που εξασφάλισε.

Η Ελλάδα έχει μια δική της εκπροσώπηση στη θλιβερή λίστα, με την αντιμεταναστευτική, ρατσιστική και ακροδεξιά Χρυσή Αυγή, ένα κόμμα που παρέμενε στο περιθώριο της ελληνικής πολιτικής μέχρι το 2012, να επιμένει σε υψηλά ποσοστά.

Η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη είναι «μια τεράστια απειλή, είναι μια ωρολογιακή βόμβα στο σύγχρονο πολιτισμό», τονίζει ο κ. Σεφεριάδης. «Αλλά πρέπει να καταλάβουμε και τις αιτίες, γιατί αν δεν τις καταλάβουμε, θα συνεχίσουμε να κάνουμε το ίδιο, δηλαδή να κλείνουμε το μάτι στην καταστολή των μεταναστών, να κλείσουμε τα σύνορα, να βάλουμε περισσότερους στρατιώτες στις πύλες εισόδου. Και δεν θα αντιμετωπίσουμε ούτε τις αιτίες ούτε θα βρούμε λύσεις.

Προφανώς αν βάλεις έναν πληθυσμό σε μια φυλακή, σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, αυτοεκτρέφει την εγκληματικότητα. Αν τους κατανείμεις όμως με λογικό τρόπο στα 10 εκατομμύρια άδεια κτίρια, αν ανοίξουν τα σύνορα και αν αντιμετωπίσουμε τις αιτίες που προκαλούν τη μετανάστευση, αυτό είναι το κυρίως… Αν δεν γίνουν όλα αυτά θα έχουμε την ακροδεξιά και θα λέει τις ανοησίες που λέει. Οι οποίες ανοησίες όμως την ακροδεξιά τη θρέφουν, τη γιγαντώνουν», καταλήγει ο καθηγητής.

ΠηγήΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα