Πηγή: “3.000 λέξεις και φράσεις παροιμιώδεις” του Τάκη Νατσούλη, Εκδόσεις Σμυρνιωτάκη
Στην παλιά Αθήνα, κοντά στο Θησείο, υπήρχε κάποτε η συνοικία της Αγίας Παρασκευής, που δεν υπάρχει σήμερα. Σε κάποιο σπιτάκι κατοικούσε ένα ανδρόγυνο:
Ο Θάνος και η Παγώνα Παγιαυλή. Ο κόσμος τους έβλεπε και τους ζήλευε, γιατί έμοιαζαν «σαν δύο αληθινά πιτσουνάκια», όπως γράφει ένας παλιός χρονικογράφος. Το ζευγάρι αυτό είχε γίνει υπόδειγμα για τους άλλους παντρεμένους κι όλοι προσπαθούσαν να μιμηθούν το «ανδρόγυνο της Αγίας Παρασκευής». Ένα βράδυ, μερικοί φίλοι πέρασαν απ έξω κι άκουσαν γυναικείες φωνές και κλάματα.
Κατάλαβαν τότε πως ο άνδρας έδερνε την γυναίκα του. Δεν είπαν τίποτα κι έφυγαν. Την επομένη το ανδρόγυνο παρουσιάστηκε σαν να μην συνέβαινε απολύτως τίποτα. Αυτό κράτησε περισσότερο από μήνα, ώσπου από στόμα σε στόμα μαθεύτηκε το μυστικό: κάθε νύχτα τις έτρωγε η Παγώνα από τον Θάνο και την ημέρα παρουσιαζόταν σαν το πιο αγαπημένο κι ευτυχισμένο ζευγάρι της Αθήνας.
Από τότε και πολλά χρόνια, όταν οι Αθηναίοι έβλεπαν κανένα ανδρόγυνο να υποκρίνεται πως είναι αγαπημένο, έλεγαν ότι μοιάζει με το «ανδρόγυνο της Αγίας Παρασκευής» και μερικοί χρησιμοποιούν ακόμη την έκφραση.
