Πριν μερικούς μήνες ο Σάββας Πούμπουρας αποφάσισε μαζί με έναν καλό του φίλο να ανοίξουν ένα beach bar στην Άνδρο. Λίγους μήνες μετά, το μαγαζί κάηκε μέσα σε ένα βράδυ και κατατράφηκε ολοκληρωτικά.
Ο ίδιος μίλησε στο περιοδικό People και ανέφερε: «Το να κάνω μαγαζί στην παραλία ήταν όνειρό μου από μικρό παιδί. Το Φεβρουάριο που μας πέρασε, πήγαμε στη συγκεκριμένη παραλία της Άνδρου, την είδαμε, τη λατρέψαμε και τον Ιούνιο στήσαμε την επιχείρησή μας. Για πρώτη σεζόν ήταν υπέροχα! Πήγαμε πάρα πολύ καλά, δεδομένου του καιρού, που φέτος είχε πολλούς αέρηδες. Πέρασα όλο μου το καλοκαίρι στην Άνδρο. Είχα αναλάβει την κουζίνα, έστησα το μενού, έψηνα και σέρβιρα ο ίδιος τον κόσμο. Είχαμε διάθεση, περνούσαμε πολύ ωραία. Στις 20 Σεπτεμβρίου κλείσαμε το beach bar, τα μαζέψαμε, το σφραγίσαμε και ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το επόμενο καλοκαίρι. Όταν έμαθα για τον εμπρησμό, ήταν ξημερώματα Τετάρτης και βρισκόμουν στην Κύπρο για τα γυρίσματα μιας ταξιδιωτικής εκπομπής που κάνω εκεί για το ΡΙΚ. Ήμουν πολύ κουρασμένος και είχα πέσει να κοιμηθώ από νωρίς. Γύρω στις 02.30 το πρωί, άρχισε να χτυπάει το κινητό μου, αλλά δεν πήγε το μυαλό μου στο κακό. Μόλις το σήκωσα, άκουσα το συνεργάτη μου σε άθλια κατάσταση. Σχεδόν κλαίγοντας, μου είπε «μας το έκαψαν το όνειρο, φίλε…».
Σοκαρίστηκα, άρχισαν να τρέμουν τα χέρια μου και δεν μπορούσα να μιλήσω. Εκείνη τη στιγμή δεν σκεφτόμουν το μαγαζί, ήθελα να είναι καλά ο Γιάννης και να ηρεμήσει. Ένιωσα κάτι πρωτόγνωρο, ήμουν σε έναν περίεργο αναβρασμό. Δεν μπορούσα να φύγω από την Κύπρο για να πάω στην Άνδρο, είχα γυρίσματα σε λίγες ώρες κι έπρεπε να είμαι σωστός απέναντι στις υποχρεώσεις μου. Ήταν σαν βιασμός. Αυτό που με σοκάρει είναι το ότι κάποιος μπήκε σε διαδικασία να μας βλάψει με αυτό τον τρόπο, το πόσο εύκολα κάνει κάποιος αυτή την κίνηση… Το πρώτο που σκέφτηκα δεν ήταν τα χρήματα που χάσαμε, αλλά σε ποιον και γιατί δημιούργησε πρόβλημα κάτι τόσο απλό και μικρό. Δεν μπορώ να σκεφτώ ποιος θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο, δεν είχαμε διαφορές με κανέναν. Είμαι απλά μουδιασμένος. Με στενοχώρησε το γεγονός ότι με πείραξε άνθρωπος χωρίς να του κάνω κακό».
