«Καμπανάκι» για τη λήξη ομολόγου ύψους 2 δισ. ευρώ στις 20 Ιουλίου
Η γνωστή ταινία «Γάμος αλά Ελληνικά 2», που βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες τον Μάρτιο, είχε σλόγκαν: «Οι άνθρωποι αλλάζουν. Οι Έλληνες όχι». Ο Economist στο τελευταίο του δημοσίευμα για την Ελλάδα, χρησιμοποιεί το σλόγκαν της ταινίας για να παρομοιάσει με αυτή τις διαπραγματεύσεις Αθήνας – δανειστών, αλλά και τον νέο φόβο για μία ακόμα αναταραχή και έναν νέο κίνδυνο για Grexit το καλοκαίρι.
«Είναι άγνωστο αν κάποιος από τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης έχει δει την ταινία, ούτε εάν έχει διακρίνει κάποια ομοιότητα με τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις με την ελληνική κυβέρνηση. Όμως το νέο μπρα ντε φερ για τους όρους της συμφωνίας με την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων και των απειλών για πρόωρες εκλογές αν δεν κάνουν πίσω οι πιστωτές, μοιάζει με επανάληψη της ίδιας ταινίας», γράφει ο Economist.
Όπως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο δημοσίευμα, «η Ελλάδα έχει επιτακτική ανάγκη της επόμενης δόσης των 86 δισ. ευρώ που συμφωνήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι, με αντάλλαγμα υποσχέσεις για λιτότητα και μεταρρυθμίσεις. Όμως δεν θα πάρει τα χρήματα μέχρις ότου οι πιστωτές ολοκληρώσουν την αξιολόγηση της προόδου της Ελλάδας, η οποία “σέρνεται” από τον Οκτώβριο».
«Η κυβέρνηση έχει συγκεντρώσει την απαραίτητη ρευστότητα για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις τον Μάιο, ίσως ακόμα και τον Ιούνιο. Όμως μέχρι τις 20 Ιουλίου, όταν λήγει ομόλογο ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ, η χώρα έρχεται και πάλι αντιμέτωπη με την κήρυξη χρεοκοπίας και ίσως και μια αναγκαστική έξοδο από την ευρωζώνη. Δεν είναι ότι επέστρεψε η απειλή του Grexit. Πολύ απλά, δεν έφυγε ποτέ», σημειώνει ο Εconomist.
Στην πραγματικότητα, υπογραμμίζεται στο δημοσίευμα, τα μεγαλύτερα εμπόδια είναι πολιτικά και όχι νομικά. Το πακέτο «έκτακτης ανάγκης» πιθανότατα θα περιλαμβάνει περαιτέρω περικοπές στις συντάξεις, κάτι που αποτελεί ευθεία επίθεση στην βάση του κυβερνώντος κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ.
Αναφορά γίνεται και στη Νέα Δημοκρατία, η οποία προηγείται στις δημοσκοπήσεις και έχει ζητήσει πρόωρες εκλογές.
Ο Economist καταγράφει το χρονοδιάγραμμα για την επίτευξη συμφωνίας, προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα:
«Πριν το Eurogroup, οι διαπραγματευτές και των δυο πλευρών θα πρέπει να συμφωνήσουν στο σχέδιο “έκτακτης ανάγκης”. Αν συμφωνήσουν, θα πρέπει να περάσουν τα μέτρα από την ελληνική Βουλή μέχρι τις 24 Μαΐου, όταν και πραγματοποιείται η επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup. Αν ο κ. Τσίπρας καταλήξει σε συμφωνία, αλλά δεν μπορέσει να την περάσει από τη Βουλή, είναι πιθανό να διενεργηθούν νέες εκλογές. Επίσης αρκετές χώρες της ευρωζώνης πρέπει να πάρουν την έγκριση από τα κοινοβούλια για να υπογράψουν οποιαδήποτε έγκριση της εκταμίευσης της επόμενης δόσης. Με άλλα λόγια, οι πιθανοί “λάκκοι” είναι πολλοί».
«Η ειρωνεία είναι πως το ΔΝΤ, παρά την τωρινή του αδιαλλαξία, είναι ο πιο επιεικής από τους πιστωτές της Ελλάδας. Θέλει να μειωθεί ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα στο 1,5% και να διαγραφεί μέρος του ελληνικού χρέους. Τέτοιες υποχωρήσεις δεν είναι πολιτικά ανεκτές για τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, ιδιαίτερα για την Γερμανία. Η πιο πιθανή λύση, όπως πάντα, θα είναι μεσοβέζικη: Μια συμφωνία που θα δίνει στους πιστωτές αρκετή εμπιστοσύνη ώστε να εκταμιεύσουν την επόμενη δόση του δανείου, χωρίς όμως να βάζουν σε βιώσιμο δρόμο τα δημοσιονομικά της Ελλάδας ή να λύνουν τις πιο έντονες διαφωνίες», επισημαίνεται στο δημοσίευμα, το οποίο καταλήγει, αναφέροντας:
«Είτε υπάρξει συμφωνία είτε όχι, είτε διενεργηθούν εκλογές είτε όχι, η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Οι τράπεζες εξακολουθούν να είναι “ζόμπι”. Πολλές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις έχουν αναβληθεί. Και οι ιδιώτες επενδυτές εξακολουθούν να κρατούν μεγάλη απόσταση από την Ελλάδα. Ωστόσο, άλλα μέλη της ευρωζώνης δεν θέλουν να συζητήσουν για ελάφρυνση του χρέους. Έτσι, φαίνεται πως τελικά δεν είναι μόνο οι Έλληνες που δεν αλλάζουν»…
