Στις περισσότερες πισίνες θα έχετε προσέξει ότι υπάρχουν πινακίδες που εφιστούν την προσοχή στους λουόμενους για να κάνουν ντους τόσο πριν όσο και μετά το κολύμπι στα νερά της πισίνας.
Και αν οι περισσότεροι τηρούν το δεύτερο σκέλος, δεν συμβαίνει το ίδιο και με το πρώτο. Ελάχιστοι άνθρωποι κάνουν πρώτα ένα γρήγορο ντους προτού πέσουν στην πισίνα. Αυτό είναι λάθος και μάλιστα σημαντικό.
Σύμφωνα με την επιδημιολόγο Michele Hlavsa, επικεφαλής του τμήματος “Υγιούς Κολύμβησης και Νοσημάτων από το Νερό” του αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), όταν πέφτουμε στο νερό της πισίνας χωρίς να έχουμε κάνει ντους, τότε μεταφέρουμε στο νερό ό,τι έχουμε στην επιδερμίδα μας, όπως φυσικά έλαια, ιδρώτα, μέικ-απ, καλλυντικά προϊόντα, ακόμα και υπολείμματα ούρων.
Όλα αυτά έχουν ένα κοινό χημικό συστατικό: το άζωτο. Όταν το άζωτο αναμιγνύεται με το χλώριο στην πισίνα, σχηματίζονται χημικές ερεθιστικές ουσίες που ονομάζονται χλωραμίνες. Αυτό είναι πρόβλημα για την υγεία μας για δύο λόγους:
Πρώτον, μερικά από τα μόρια χλωρίου δεσμεύονται πλέον σε μόρια χλωραμίνης, αντί να είναι ελύθερα να μας προστατεύσουν από τα μικρόβια στην πισίνα. Το χλώριο καταφέρνει και πάλι να σκοτώσει τα περισσότερα από αυτά, ευτυχώς, αλλά όσα μικρόβια επιβιώνουν, τα καταπίνουμε ή τα εισπνέουμε καθώς κολυμπάμε. Για να καταλάβετε πόσο επικίνδυνο είναι αυτό για την υγεία μας, κάθε χρόνο πάνω από 100.000 Αμερικανοί κολλούν από τις πισίνες ασθένειες, οι οποίες οφείλονται σε αυτόν το λόγο.
Δεύτερον, οι χλωραμίνες είναι υπεύθυνες για την χαρακτηριστική μυρωδιά χλωρίου μιας πισίνας. Μια καλή και “υγιής” πισίνα δεν μυρίζει, υποστηρίζει η δρ Hlavsa. Αυτή η μυρωδιά που συχνά πολλοί αποδίδουν σε μια “καθαρή” πισίνα είναι στην πραγματικότητα οι χλωραμίνες, που είναι επίσης υπεύθυνες για την το κοκκίνισμα στα μάτια σας όταν κολυμπάτε. Οι ερεθιστικές αυτές ουσίες πιστεύεται επίσης ότι προκαλούν κρίσεις άσθματος και μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε κάποιο ερεθισμό του δέρματος.
“Πρέπει να έχουμε πάντα κατά νου ότι είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε ντους ΠΡΙΝ μπούμε στην πισίνα, έτσι ώστε να αφήσουμε περισσότερο χλώριο στο νερό για να σκοτώνει τα μικρόβια (…) οτιδήποτε μεταφέρουμε μέσω της επιδερμίδας μας στην πισίνα, το μοιραζόμαστε και με οποιονδήποτε άλλο κολυμπάει σε αυτή και ανάποδα. Είναι σαν να είμαστε όλοι μαζί στην ίδια μπανιέρα”, υποστηρίζει χαρακτηριστικά η δρ Hlavsa.
