Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κανένα μεμονωμένο τεστ για την σχιζοφρένεια. H διάγνωσή της βασίζεται σε εκτιμήσεις από ειδικούς της ψυχικής υγείας.
Αλλά τώρα, μια νέα έρευνα από το πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνα των ΗΠΑ, έρχεται να δείξει ότι είναι δυνατό να υπάρξει μια εξέταση αίματος που θα μπορούσε να προσδιορίσει το ποιοι άνθρωποι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εκδήλωσης σχιζοφρένειας και άλλων μορφών ψύχωσης, επιτρέποντας την εφαρμογή έγκαιρης θεραπείας σε πρώιμο στάδιο και άρα καλύτερα αποτελέσματα αυτής.
Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχική διαταραχή που επηρεάζει περίπου 24 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, το ισοδύναμο με 7 άτομα σε κάθε 1.000 παγκοσμίως! Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται από παραισθήσεις, ψευδαισθήσεις, δυσλειτουργικές σκέψεις και διαταραγμένες κινήσεις του σώματος.
Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι όσο νωρίτερα ένας ασθενής λαμβάνει θεραπεία για τη σχιζοφρένεια, τόσο καλύτερη είναι η έκβαση της θεραπείας αυτής.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι ασθενείς με σχιζοφρένεια έχουν μη φυσιολογικά επίπεδα φλεγμονής, οξειδωτικού στρες, μεταβολισμού και ορμονών.
Με αυτό κατά νου, η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την δρ Diana O. Perkins, ανέλυσε δείγματα αίματος από 32 ασθενείς με συμπτώματα που υποδήλωναν αυξημένο κίνδυνο ψύχωσης, μαζί με τα δείγματα αίματος από 35 άτομα της ομάδας ελέγχου. Σκοπός τους ήταν να εξετάσουν το κατά πόσον η παρουσία των προαναφερθέντων δεικτών θα μπορούσε να προβλέψει ποιοι από τους συμμετέχοντες θα κατέληγαν μελλοντικά να αναπτύξουν κάποια ψύχωση.
Όλοι οι συμμετέχοντες αξιολογούνταν κλινικά κάθε 6 μήνες και παρακολουθήθηκαν για συνολικό διάστημα δύο ετών.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι μεταξύ των 32 ασθενών που διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο ψύχωσης, ήταν σε θέση να εντοπίσουν με ακρίβεια εκείνους που εν τέλει όντως ανέπτυξαν ψύχωση με την βοήθεια 15 συγκεκριμένων δεικτών στο αίμα τους.
Από αυτούς τους ασθενείς, οι 14 ανέπτυξαν σχιζοφρένεια, οι 13 είχαν ακαθόριστη ψύχωση, δύο είχαν μείζονα κατάθλιψη με ψυχωσικά χαρακτηριστικά, ένας είχε διπολική διαταραχή, ένας είχε σχιζοσυναισθηματική διαταραχή και ένας είχε παραληρητική διαταραχή.
Οι ερευνητές επισημαίνουν, ωστόσο, ότι είναι ζωτικής σημασίας ότι το συγκεκριμένο τεστ αίματος που χρησιμοποίησαν για την αξιολόγηση των ασθενών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ψύχωσης, να εφαρμοστεί και σε άλλους ασθενείς προκειμένου να αξιολογηθεί καλύτερα.
Συνολικά, οι επιστήμονες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα ευρήματά τους αφήνουν πολλές υποσχέσεις στον προσδιορισμό νέων στόχων για την πρόληψη της ψύχωσης και υπογραμμίζουν την ανάγκη για περισσότερη έρευνα σε αυτόν τον τομέα.
