Την ώρα λοιπόν που το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχε τη ρητή εξουσιοδότηση να παράσχει κάθε συνδρομή στον φουκαρά Μοτ που περνούσε τώρα από δίκη στην ΕΣΣΔ, η αμερικανική κυβέρνηση είχε τα μάτια της στραμμένα στο περιστατικό. Και η πανταχού παρούσα CIA δούλευε πάντως πυρετωδώς για τον Μοτ, προσπαθώντας να μάθει με τα υπόγεια κανάλια της τι στο καλό συνέβαινε στην αντίπερα όχθη του Παραπετάσματος.
Η Υπόθεση Μοτ έπαιξε σε τουλάχιστον ένα ενημερωτικό δελτίο της CIA, αλλά και σε μια εκτενή έκθεσή της στον αμερικανό πρόεδρο, καλύπτοντας φυσικά τις πηγές της πληροφόρησής της. Παρά τις προσπάθειες του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για την απελευθέρωση του αφελούς τουρίστα, η υπόθεσή του έφτασε τελικά ως τα σοβιετικά δικαστήρια, έπειτα από δύο μήνες κράτησής του. Και κρίθηκε φυσικά ένοχος!
Η τιμωρία μάλιστα για παράνομη είσοδο στη χώρα κυμαινόταν από 1-3 χρόνια στη φυλακή. Ο Μοτ καταδικάστηκε τελικά σε 18 μήνες σε αγροτικές φυλακές. Όπως μετέδωσε μάλιστα το δίκτυο United Press International (UPI), ο Μοτ «έκλαψε στην ετυμηγορία», όταν όμως άκουσε την ποινή του αντέδρασε «χωρίς ίχνος συναισθήματος», όπως έγραψε το Associated Press (AP).
Τον φυλάκισαν μάλιστα σε σωφρονιστικό κατάστημα λίγο παραδίπλα από το Μπόρις Γκλεμπ, περιμένοντας την εκδίκαση της έφεσής του. Τον Ιανουάριο όμως τον έβαλαν στο τρένο για τις αγροτικές φυλακές, το τρένο από το οποίο δεν θα ξανάβγαινε ζωντανός. Ο ξενοδόχος μάς λέει στο πόνημά του πως μπορεί και να γνώριζε ο Μοτ πως διέτρεχε κίνδυνο. Στην τελευταία επιστολή του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ υπάρχει εξάλλου μια ακαταλαβίστικη παράγραφος που έχει θεωρηθεί πως ήταν κωδικοποιημένη έκκληση βοήθειας.
Οι σοβιετικές αρχές είπαν στους αμερικανούς διπλωμάτες πως ο Μοτ αυτοκτόνησε στο τρένο. Οι δύο νεκροψίες που έγιναν ωστόσο στη σορό του, όταν μετά κόπων και βασάνων κατάφεραν οι γονείς του να φέρουν το άψυχο σώμα του πίσω στις ΗΠΑ, έδειξαν περισσότερα από 60 τραύματα στο κορμί του. Κανένας από τους δύο ιατροδικαστές δεν είχε αμφιβολία πως ο νεαρός είχε μαχαιρωθεί μέχρι θανάτου.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, πολλοί έψαξαν να βρουν ποιος «έφαγε» τον Μοτ, αλλά και τον βαθμό εμπλοκής της σοβιετικής κυβέρνησης στη δολοφονία που έσπευσαν να χαρακτηρίσουν αυτοκτονία. Υψηλόβαθμες κυβερνητικές πηγές είχαν υπαινιχθεί πως οι Σοβιετικοί τιμωρούσαν τους Αμερικανούς για την άρνησή τους να τον ανταλλάξουν με τον Ιβάνοφ.
Κάποια στιγμή κυκλοφόρησε η φήμη πως ο Μοτ, ακόμα κι αν δεν ήταν πράκτορας της CIA (δεν ήταν), είχε δει ενδεχομένως κάτι που δεν έπρεπε στα ρωσο-νορβηγικά σύνορα, κάποια μυστική επιχείρηση της KGB ίσως, κι έτσι έπρεπε να βγει από τη μέση με συνοπτικές διαδικασίες.
Συγγενείς της οικογένειας των Μοτ κατάφεραν κάποιες δεκαετίες αργότερα, μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, να αποκτήσουν πρόσβαση στα επίσημα σοβιετικά κιτάπια αναφορικά με τις συνθήκες θανάτου του Νιούκομπ. Αυτή η «αυτοκτονία» είχε εδώ και καιρό αλλάξει σε «δολοφονία». Ως ένοχος κατονομαζόταν τώρα ένας συγκρατούμενός του, που τον φόνευσε λέει για να του πάρει τις μπότες…
ΠηγήΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
