Καθώς η θερμοκρασία ανεβαίνει στο σώμα, χιλιάδες ιδρωτοποιοί αδένες αρχίζουν να δραστηριοποιούνται, για να δροσίσουν το σώμα.
Ο μέσος άνθρωπος έχει περίπου 2,6 εκατομμύρια ιδρωτοποιούς αδένες, έναν φυσικό, ενσωματωμένο θερμοστάτη. Αυτό το σύστημα αποτελείται από δύο τύπους αδενών: eccrine και apocrine.
Ο πρώτος τύπος ο πλέον πολυάριθμος στο σώμα, και υπάρχει σε μέρη όπως το μέτωπο, τα χέρια και τα πόδια. Αυτοί οι αδένες ενεργοποιούνται κατά τη γέννηση και δεν εκκρίνουν πρωτεΐνες ή λιπαρά οξέα.
Οι αδένες apocrine, από την άλλη πλευρά, εκκρίνουν πρωτεΐνες και λιπαρά οξέα και βρίσκονται στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και στις μασχάλες. Αυτοί οι αδένες ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια της εφηβείας και συνήθως καταλήγουν σε θύλακες τριχών.
Ο ιδρώτας που προέρχονται από τους δύο τύπους των αδένων δεν έχει οσμή. Η μυρωδιά του σώματος προέρχεται από τα βακτήρια που ζουν στο δέρμα. Τα βακτήρια μεταβολίζουν τις πρωτεΐνες και τα λιπαρά οξέα που εκκρίνονται από τους αδένες eccrine, και έτσι τελικά παράγουν μια οσμή.
Αυτή η οσμή μπορεί να επηρεαστεί από το είδος των βακτηρίων που ζουν στο δέρμα και το είδος της τροφής που καταναλώνει το άτομο.
Αυτή η συχνά δυσάρεστη οσμή είναι ο λόγος για τον οποίο τα αποσμητικά και τα αντιιδρωτικά έχουν γίνει δημοφιλή προϊόντα περιποίησης σώματος. Πολλοί άνθρωποι όμως αγνοούν ότι πολλά αντιιδρωτικά είναι επί της ουσίας φαρμακευτικές ουσίες που αλλάζουν τη φυσιολογία του σώματος. Τα ανθιδρωτικά περιέχουν ένα δραστικό συστατικό που είναι επιστημονικά εξακριβωμένο ότι επιταχύνει τη γήρανση του εγκεφάλου και συμβάλλει στη νόσο του Αλτσχάιμερ. Αυτή η ουσία συχνά τρίβεται επάνω στους ιδρωτοποιούς αδένες και από εκεί εισέρχεται εντός του σώματος.
Αποσμητικά VS αντιιδρωτικά
Τα αποσμητικά λειτουργούν “σκοτώνοντας” τα βακτήρια που ζουν στο δέρμα. Είναι συχνά αρωματισμένα, για να παρέχουν στους καταναλωτές ένα ευχάριστο άρωμα. Τα αποσμητικά περιέχουν συχνά χημικές αρωματικές ουσίες πουζουν τις ορμόνες, απορροφώνται από το δέρμα και διαταράσσουν το ενδοκρινικό σύστημα. Τα φυσικά αποσμητικά χρησιμοποιούν βάση φυτικών αιθέριων ελαών ως εναλλακτική λύση για τις χημικές ουσίες. Πολλά από αυτά τα αιθέρια έλαια δίνουν στο φυσικό αποσμητικό περισσότερη δύναμη, επειδή έχουν αντιβακτηριακές ιδιότητες που βοηθούν να απομακρύνουν τα βακτήρια στους ιδρωτοποιούς αδένες που προκαλούν την δυσοσμία.
Τα αντιιδρωτικά, από την άλλη πλευρά, λειτουργούν με πολύ διαφορετικό τρόπο. Τα αντιιδρωτικά αναστέλλουν τη λειτουργία των ιδρωτοποιών αδενών, σταματώντας την έκκριση πρωτεϊνών και λιπαρών οξέων. Τα περισσότερα αντιιδρωτικά γίνονται με άλατα αργιλίου, όπως χλωριούχο αργίλιο, ή αργίλιο του ζιρκονίου. Μερικά αντιιδρωτικά αλλάζουν τη φυσιολογία του σώματος, και γι’ αυτό θεωρούνται φαρμακευτικές ουσίες στις ΗΠΑ.
Χρόνια έκθεση σε αλουμίνιο και νευροτοξικότητα
Το 1986, το αλουμίνιο αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως νευροτοξίνη στις ΗΠΑ. Η σχετική Αρχή των ΗΠΑ υποστηρίζει ότι η ασφαλής ποσότητα για τα άλατα αλουμινίου στο πόσιμο νερό είναι από 0,05 έως 0,2 χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο.
Σε δημοσίευμα του επιστημονικού περιοδικού Neurotoxicology το 2010, ερευνητές από το Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας έδειξαν πως η παρατεταμένη έκθεση σε άλατα αργιλίου προκαλεί νευροτοξικότητα. Ανακάλυψαν ότι τα άλατα αργιλίου μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα της νευρογλοιακής ενεργοποίησης, των φλεγμονωδών κυτοκινών και των αμυλοειδών προδρόμων των πρωτεϊνών στον εγκέφαλο. Οι αυξήσεις αυτές είναι όλες ενδεικτικές της επιταχυνόμενης γήρανσης του εγκεφάλου.
Τα άλατα αλουμινίου αύξησαν σημαντικά τη φλεγμονή εγκεφάλου, η οποία παρατηρείται σε ασθενείς με Αλτσχάιμερ.
Επίσης, τα άλατα αργιλίου, όπως το αργίλιο του ζιρκονίου, διατίθεται στο εμπόριο ως ενεργό συστατικό σε πολλά αντιιδρωτικά της αγοράς.
Το ζιρκόνιο αλουμινίου αποτελεί το 15% και παραπάνω των περισσότερων εμπορικών αντιιδρωτικών! Μάλιστα, αν προσέξετε την ετικέτα, θα δείτε πιθανόν ότι προειδοποιούν τους καταναλωτές πως το προϊόν μπορεί να προκαλέσει και βλάβη στα νεφρά.
