Το μεγάλο πλεονέκτημα του μικρού διαστημικού σκάφους είναι ότι δεν θα χρειάζεται να μεταφέρει καύσιμα
Την επιτυχία της αποστολής του ηλιακού ιστιοφόρου της LightSail 2, ενός μικρού σκάφους -μεγέθους φραντζόλας- που είχε εκτοξευθεί στις 25 Ιουνίου από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA και ήδη κατάφερε να κινηθεί σε υψηλότερη κατά δύο χιλιόμετρα τροχιά γύρω από τη Γη, χάρη στην ενέργεια του ηλιακού φωτός, ανακοίνωσε η Πλανητική Εταιρεία των ΗΠΑ.
«Ανακοινώνουμε την επιτυχία της αποστολής. Το LightSail 2 κινήθηκε σε μεγαλύτερο ύψος τροχιάς χωρίς πυραυλικά καύσιμα, μόνο με την ώθηση του ηλιακού φωτός», δήλωσε περιχαρής σε συνέντευξη στην Πασαντίνα της Καλιφόρνια ο Μπιλ Νάι, πρόεδρος της Πλανητικής Εταιρείας, η οποία οργάνωσε την αποστολή.
Το LightSail 2 έγινε το πρώτο διαστημικό σκάφος, το οποίο κινείται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη μας μόνο με την ώθηση που παίρνει από τα σωματίδια του φωτός. «Η ιδέα ότι μπορείς να πετάς ένα διαστημικό σκάφος και να επιτυγχάνεις πρόωση στο διάστημα με τίποτε άλλο παρά μόνο με φωτόνια, είναι εκπληκτική. Για μένα είναι πολύ ρομαντικό να… πλέεις με τις ηλιακές ακτίνες», ανέφερε ο Νάι, γνωστή τηλεοπτική προσωπικότητα στις ΗΠΑ, όπου είναι γνωστός ως «ο τύπος της επιστήμης».
Το LightSail 2, βάρους μόνο πέντε κιλών, είναι ουσιαστικά ένας μικρός δορυφόρος (cubesat), από τον οποίο ξεδιπλώθηκε ένα ασημένιο μεγάλο, πολύ λεπτό και πανάλαφρο ηλιακό ιστίο Mylar, εικόνες του οποίου έχει ήδη στείλει το σκάφος. Το πλεονέκτημα αυτής της διαστημικής τεχνολογίας είναι ότι ένα πιο μεγάλο ηλιακό ιστιοφόρο δεν θα χρειάζεται να μεταφέρει καύσιμα και θα μπορεί -θεωρητικά τουλάχιστον- να ταξιδέψει πολύ μακρύτερα και με μικρότερο κόστος.
«Με τα ηλιακά ιστιοφόρα θα μπορούσαμε να μεταφέρουμε φορτία στον Άρη, να αναζητήσουμε ίχνη ζωής και να αλλάξουμε την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας», δήλωσε αισιόδοξα ο Νάι, σύμφωνα με το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Πρόσθεσε ότι «αποστολές όπως του LightSail 2 θα εκδημοκρατίσουν το διάστημα, δίνοντας τη δυνατότητα σε περισσότερους ανθρώπους και σε περισσότερους οργανισμούς σε όλο τον κόσμο να στείλουν διαστημοσυσκευές στο ηλιακό μας σύστημα».
Το πρόγραμμα LightSail ξεκίνησε στη δεκαετία του 1990, αλλά το πρώτο σκάφος του, το Csosmos 1, καταστράφηκε κατά την εκτόξευση του με πύραυλο ρωσικού υποβρυχίου το 2005. Ακολούθησε το LightSail 1, που στάλθηκε στο διάστημα το 2015, αλλά δεν κατάφερε να κινηθεί με την βοήθεια του Ήλιου.
Το πρώτο πειραματικό σκάφος που είχε δοκιμάσει την τεχνολογία της ηλιακής «ιστιοπλοΐας», ήταν το ιαπωνικό Ikaros το 2010. Ο πρώτος που είχε οραματιστεί τα ηλιακά ιστιοφόρα του διαστήματος, ήταν ο διάσημος αστρονόμος Καρλ Σέιγκαν στη δεκαετία του 1970.
Το LightSail 2 σταδιακά θα χαμηλώνει την τροχιά του, ώσπου σε περίπου ένα χρόνο θα εισέλθει στη γήινη ατμόσφαιρα. Προς το παρόν, το τεράστιο ιστίο του, με μέγεθος όσο ένα ρινγκ μποξ, μπορεί να είναι ορατό από τη Γη το δειλινό και το χάραμα.
Η κόστους επτά εκατομμυρίων δολαρίων αποστολή του LightSail 2 χρηματοδοτήθηκε από τα κάτω, με συνεισφορές περίπου 50.000 μελών της Πλανητικής Εταιρείας και άλλων ιδιωτών από περισσότερες από 100 χώρες, καθώς και από δωρεές ιδρυμάτων και εταιρειών. Η εμπειρία του LightSail 2 θα αξιοποιηθεί από τη NASA, που ετοιμάζει την αποστολή ενός ηλιακού ιστιοφόρου (NEA Scout) σε ένα κοντινό αστεροειδή το 2020.
