«Ήταν μικροσκοπική. Το μέγεθος της έμοιαζε με 5χρονο ήταν όμως 10 χρονών. Καθάριζε πιάτα, έτριβε κατσαρόλες και τηγάνια, τα οποία ήταν βαριά για να τα κουβαλήσει. Απέναντι της βρισκόταν ένα δερμάτινο μαστίγιο», περιέγραφε η Etta Angell Wheeler μόλις είδε το μικρό κακοποιημένο κορίτσι. Τα σημάδια από το μαστίγιο ήταν εμφανή σε όλο της το σώμα. Ήταν γεμάτη ουλές, μελανιές και εγκαύματα από το πρόσωπο μέχρι και τα πόδια της. «Ήταν ένα παιδί φοβισμένο και καταπιεσμένο. Η έκφραση του προσώπου της κατέγραφε τη μιζέρια της ζωής της. Δεν είχε αγαπηθεί ποτέ».

Η θρησκευτική λειτουργός απευθύνθηκε στην αστυνομία αλλά προς μεγάλη της έκπληξη της είπαν ότι χρειάζεται να φέρει αποδείξεις κακοποίησης. Τα σημάδια από τους μώλωπες στο σώμα του παιδιού, οι ουλές και οι τραγικές συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσε δεν ήταν αρκετές για την αστυνομία. Την εποχή εκείνη, δεν υπήρχαν νόμοι για την προστασία των κακοποιημένων παιδιών, ούτε και νόμοι που να επιτρέπουν στην αστυνομία να παρέμβει στο οικογενειακό περιβάλλον του παιδιού.

Για τρεις μήνες η θρησκευτική λειτουργός προσπαθούσε να φέρει την υπόθεση κακοποίησης του μικρού κοριτσιού στο προσκήνιο. Το κατάφερε χάρη στη βοήθεια του δικηγόρου Henry Berg, ο οποίος ήταν ήδη γνωστός για την πρωτοβουλία ίδρυσης ενός αμερικανικού δικτύου για την προστασία κακοποιημένων ζώων.

Οι δύο τους ερεύνησαν την υπόθεση και συνέλεξαν μαρτυρίες από τους γείτονες του σπιτιού.

Ήταν αυτοί που κατάφεραν να απομακρύνουν το κορίτσι από το τοξικό περιβάλλον που ζούσε και να φέρουν τη θετή μητέρα της ενώπιον της Δικαιοσύνης. Η υπόθεση κακοποίησης του μικρού κοριτσιού έφτασε στο Ανώτατο δικαστήριο της Νέας Υόρκης το 1874.

Μέσα στο δικαστήριο η Mary Ellen είπε: «Η μαμά μου με χτυπούσε καθημερινά με ένα μαστίγιο από ακατέργαστο δέρμα. Τώρα έχω πάνω στο κεφάλι μου μπλε σημάδια, τα οποία έγιναν από το μαστίγιο της μητέρας μου. Το κούτελο μου στην αριστερή πλευρά είναι κομμένο από ένα ψαλίδι, με το οποίο με χτύπησε και με έκοψε. Δεν με έχει φιλήσει ποτέ. Ούτε έχω καμία ανάμνηση αγάπης από εκείνη».

Η θετή μητέρα της καταδικάστηκε με ποινή ενός χρόνο κάθειρξης και η Mary Ellen δεν επέστρεψε ξανά στο σπίτι όπου είχε συνδέσει μόνο με μαρτυρικές στιγμές. Την κηδεμονία της ανέλαβε η Etta Angell Wheeler, η γυναίκα που της έσωσε τη ζωή.

Το 1888 η Mary Ellen, σε ηλικία 24 ετών, παντρεύτηκε και απέκτησε δύο παιδιά, ενώ αργότερα υιοθέτησε κι ένα ορφανό κοριτσάκι. Στην κόρη της έδωσε το όνομα Etta, ένας μικρός φόρο τιμής στην Etta Angell Wheeler που την έβγαλε από τον εφιάλτη και της έδωσε τόσο απλόχερα αγάπη και φροντίδα, λέξεις που αγνοούσε μέχρι να μπει στη ζωή της εκείνη.

Η Mary Ellen Wilson πέθανε το 1956 σε ηλικία 92 χρονών.ΠηγήΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα