Aralsk-7

Το νησί ήταν τόσο απομονωμένο που ανακαλύφθηκε μόλις τον 19ο αιώνα, αποτελώντας το τέλειο μέρος για να παραμείνει κρυφό το πρόγραμμα από τα άγρυπνα μάτια των δυτικών υπηρεσιών ασφαλειών. Και το νερό γύρω το έκανε ακόμη πιο ιδανικό για τον σκοπό του.

Το Aralsk-7 αποτελούσε μέρος ενός προγράμματος βιολογικών όπλων, που απασχολούσε περισσότερους από 50.000 ανθρώπους σε 52 εγκαταστάσεις σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση.

Για να φτάσουν στη Vozrozhdeniya, ο Μίντλετον, ο Μπάτλερ και η ομάδα τους ταξίδεψαν στο Καζακστάν μέχρι το Quilandy, ένα κοντινό χωριό στην ενδοχώρα. Το σχέδιο προέβλεπε να νοικιάσουν μια βάρκα για να πάνε στη λίμνη Αράλη και ορισμένους οδηγούς για το ταξίδι τους. Οι ντόπιοι βέβαια δεν τρελαίνονταν στην ιδέα να επισκεφτούν το νησί. «Ήξεραν να μένουν μακριά», λέει ο Μίντλετον.

Τελικά τα κατάφεραν να φτάσουν και αυτό που αντίκρισαν ήταν σοκαριστικό. «Τα ερευνητικά κτίρια δεν έχουν καθαριστεί καθόλου. Φαίνεται ότι απλώς εγκατέλειψαν το μέρος και έφυγαν».

Το Aralsk-7 δημιουργήθηκε εν μέσω του ανταγωνισμού της Σοβιετικής Ένωσης με τις ΗΠΑ και τον Ηνωμένο Βασίλειο για τη δημιουργία βιολογικών όπλων, μια αποστολή επικίνδυνη που προέβλεπε τη μετατροπή ήδη θανατηφόρων παθογόνων μικροοργανισμών σε ακόμη περισσότερο αποτελεσματικούς, μολυσματικούς και θανατηφόρους. Ήθελαν να διασφαλίσουν ότι θα ήταν ανθεκτικοί στα αντιβιοτικά και οι ιοί θα μπορούσαν να μολύνουν ακόμη και αυτούς που είχαν εμβολιαστεί.

Στις 10 Απριλίου 1972, οι τρεις δυνάμεις υπέγραψαν μια συνθήκη που προέβλεπε την εγκατάλειψη των θανατηφόρων προγραμμάτων τους. Ήταν η εποχή που οι Σοβιετικοί εγκαινίασαν ένα ακόμη πιο τρομακτικό πρόγραμμα. Αυτή τη φορά θα χρησιμοποιούσαν την αναπτυσσόμενη επιστήμη της μοριακής γενετικής. Αυτά τα όπλα θα σχεδιάζονταν, δεν θα καλλιεργούνταν.

Το τελευταίο περιλάμβανε ένα ιδιαιτέρως «κακό» στέλεχος του άνθρακα, γνωστό ως STI. Για αρχή, ήταν ανθεκτικό σε μια εντυπωσιακή ποικιλία αντιβιοτικών. Αλλά αυτός δεν είναι ο μοναδικός λόγος που δεν θα ήθελε κάποιος με τίποτα -με τίποτα όμως- να μολυνθεί από STI.

Σαν να μην έφτανε ο κανονικός άνθρακας, οι επιστήμονες αποφάσισαν ότι αυτός ο φυσικός δολοφόνος χρειαζόταν… εξέλιξη, δηλαδή τοξίνες που μπορούν να προκαλέσουν ρήξη των ερυθρών αιμοσφαιρίων και σάπισμα των ιστών.

Πριν η ομάδα εγκαταλείψει το νησί, ο Μπάτλερ δημιούργησε μια ζώνη απολύμανσης στην παραλία. Στην ουσία τοποθέτησε μια εξωτερική βρύση και μεγάλες ποσότητες αντιβακτηριακού σαπουνιού. Κατά την επιστροφή, κάθε μέλος έβγαλε όλα του τα ρούχα και πλύθηκε καλά.

Οι εξετάσεις που έγιναν στη συνέχεια στα μέλη της ομάδας αλλά και σε εκείνους που τους βοήθησαν στην αποστολή τους και οι οποίοι αρνήθηκαν να φορέσουν προστατευτικά, βγήκαν ευτυχώς αρνητικές. Για την ώρα, πάντως, ο άνθρακας παραμένει στο έδαφος της Vozrozhdeniya.

ΠηγήΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα