Φτάσαμε στο φινάλε. Μετά από εβδομάδες γεμάτες από πόζες, ο χρόνος εξαντλείται για την Ελλάδα που πλέον βρίσκεται μπροστά στο φάσμα της πτώχευσης και της εξόδου από την Ευρωζώνη.
Ο Guardian αποτυπώνει την κατάσταση με δύο τρόπους: με ένα αναλυτικό ρεπορτάζ γύρω από τι πρόκειται να συμβεί τις επόμενες ημέρες, αλλά και με ένα σκίτσο που αποκαλύπτει την κατάσταση με πιο άμεσο τρόπο: ένα περιπολικό της ΕΕ (!) στο οποίο επιβαίνουν ο Γιούνκερ, η Μέρκελ και ένας ευστραφής αστυνομικός που μάλλον παραπέμπει στο ΔΝΤ κυνηγούν ένα… σαραβαλάκι το οποίο θυμίζει… Ελλάδα και οδηγός του είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Το τανκ της ΕΕ σπρώχνει το αυτοκίνητο της Ελλάδας προς το Grexit.
Το άρθρο υπενθυμίζει την πρόσφατη αποχώρηση του ΔΝΤ από τις συνομιλίες και στην αποτυχία των συζητήσεων μέσα στο Σαββατοκύριακο. Όλα αυτά όμως οδηγούν στο συμπέρασμα, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα, πως η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στο χείλος του γκρεμού και κάπως έτσι γεννάται το ερώτημα πώς φτάσαμε ως εδώ.
Το άρθρο αναφέρει το ευρώ ήταν ένα πολιτικό σχέδιο που είχε στόχο της άρση των διαφορών ανάμεσα στο επίπεδο διαβίωσης; των Ευρωπαίων και την εδραίωση των πολιτικών σχέσεων ανάμεσα στα κράτη, την εκλέπτυνση των όποιων ανισοτήτων, καθώς και την οικονομική πρόοδο που θα μπορούσε να σταθεί ως ισχυρός αντίπαλος απέναντι στην ηγεμονία των ΗΠΑ σε αυτό που ονομάζουμε καπιταλισμό της αγοράς.
Η παρέκκλιση
Η βασική παρέκκλιση ήρθε ότι στον ιδρυματικό μύθο της Ευρώπης εισχώρησε για πρώτη φορά το ΔΝΤ – μια βασική πηγή του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού που πάντως; στην περίπτωση της Ελλάδα κάποιες φορές κράτησε μετριοπαθή στάση. Ήταν αυτό, άλλωστε, που ζητούσε διαγραφή του ελληνικού χρέους όταν οι Ευρωπαίοι το αρνούνταν με επίταση.
Από το 2010, αναφέρει το άρθρο, ο ισχυρός πυρήνας των χωρών της Ευρώπης – με επικεφαλής τη Γερμανία- έχουν επιβάλει στην Ελλάδα μια βαριά δόση λιτότητας μέσω των μνημονίων, μόνο που σε αυτό το διάστημα η ήδη δεινή θέση της Ελλάδας επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο με συνέπεια να έχουν μια κλασική περίπτωση μεγάλης Ύφεσης – κατ’ εντολή και επίβλεψη των εταίρων.
Έχασαν χρόνο
Όλο αυτό το διάστημα, σημειώνει το άρθρο «ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης ξόδεψαν πολύ χρόνο με το εμμένουν στη θέση τους, να γράφουν αιχμηρά άρθρα στο διεθνή Τύπο και να κουβεντιάζουν με τον Πούτιν, τη στιγμή που έπρεπε να τεχνικά κλιμάκια να συζητούν τις λεπτομέρειες της συμφωνίας. Ο Σόιμπλε πολλές φορές φάνηκε να αμφισβητεί την αξιοπιστία των Ελλήνων συνομιλητών».
Για να καταλήξει: «Θα ήταν κατανοητό -αν και επικίνδυνο- αν η Αθήνα αποφάσιζε να πει πως δεν μπορεί να αντέξει άλλο και πως δίχως διαγραφή χρεών δεν θα μπορούσε να αντέξει. Οι, δε, κόκκινες γραμμές δεν γίνεται να ξεπεραστούν καθώς θα προκαλούσαν τοξικές αντιδράσεις».
Η αλληλεγγύη έχει χαθεί
Ο αρθρογράφος σημειώνει πως αν η Ελλάδα περάσει στη δραχμή θα αντιμετωπίσει δυσκολίες, αλλά από την άλλη θα αποκτήσει μια ώθηση στο εμπόριο και τον τουρισμό. Αν χρεοκοπήσει, όμως, εντός του ευρώ η έννοια της αλληλεγγύης θα έχει ξεχαστεί εντός της Ευρωζώνης. «Δεν θα ήταν έκπληξη αν, τελικά, οι Έλληνες αποφάσιζαν να αποχωρήσουν από το κοινό νόμισμα – και στη συνέχεια και άλλες χώρες με προβλήματα – και να αναζητήσει τις ευκαιρίες της μόνη της στο σκληρό κόσμο των παγκόσμιων αγορών».
