«Η θετική μας ψήφος δεν σημαίνει “ναι” σε οτιδήποτε ακολουθήσει»
Τους λόγους που είπαν «ναι» στην πρόταση της κυβέρνησης προς τους θεσμούς, παρά τις διαφωνίες τους, εξηγούν σε κοινή τους δήλωση τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Οι Βασιλική Κατριβάνου, Φάνης Κουρεμπές και Ελένη Σταματάκη σημειώνουν, μεταξύ άλλων, πως η θετική τους ψήφος δεν σημαίνει ένα «ναι» σε οτιδήποτε ακολουθήσει.
Ακολουθεί η κοινή δήλωση των βουλευτών:
Εδώ και μέρες παρακολουθούμε την απόπειρα ενός πραξικοπήματος εις βάρος του ελληνικού λαού και της εκλεγμένης δημοκρατικά κυβέρνησής του. Η λέξη είναι βαριά, αλλά δεν βρίσκουμε άλλη που να περιγράφει την ουσία αυτού που γίνεται: από την υπονόμευση της κυβέρνησης και τις αθέμιτες παρεμβάσεις και απειλές υπέρ του Ναι, έχουμε περάσει πια στο στάδιο όπου δηλώνεται ευθέως, εκ μέρους ενός αντιδραστικού μπλοκ με αιχμή τον Σόιμπλε, ότι δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στην ελληνική κυβέρνηση – με όποιες προτάσεις κι αν φέρνει αυτή. Στην απόπειρα αυτού του πραξικοπήματος, τον ρόλο των τανκς παίζουν οι κλειστές τράπεζες, μεγάλο μέρος των ΜΜΕ, οι ωμές απειλές με μόνο επιχείρημα την ισχύ και τον οικονομικό στραγγαλισμό.
Σε αυτό το πλαίσιο, αισθανόμαστε την ανάγκη να εξηγήσουμε δημόσια, προς την κοινωνία, τον κόσμο της Αριστεράς και αυτούς που μας ψήφισαν τους λόγους της θετικής μας ψήφου το πρωί του Σαββάτου στην ελληνική Βουλή. Παρότι εκτιμάμε ότι η πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης απέχει (όπως είπε και ο πρωθυπουργός) πολύ από τις διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελώντας ένα νέο Μνημόνιο με εξαιρετικά δυσμενείς όρους για τον ελληνικό λαό, την κοινωνία και την οικονομία, υπήρχαν δύο βασικοί λόγοι που μας οδήγησαν στη θετική μας ψήφο (η οποία βέβαια δόθηκε τη δεδομένη στιγμή, στη συγκεκριμένη πρόταση και με τις δεδομένες συνθήκες· είναι αυτονόητο ότι δεν σημαίνει ένα Ναι σε οτιδήποτε ακολουθήσει).
α) Ο πρώτος είναι η ανάγκη στήριξης της κυβέρνησης. Η πτώση της θα αποτελούσε ευόδωση των σχεδίων του «πραξικοπήματος», θα σηματοδοτούσε την ακύρωση της δημοκρατίας και μια μεγάλη οπισθοδρόμηση για την κοινωνία, καθώς θα επισφράγιζε ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για φιλολαϊκά και προοδευτικά μέτρα.
β) Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, σε αυτή ακριβώς τη χρονική στιγμή, ένα Grexit με τους όρους που θα γινόταν θα ήταν αποτέλεσμα του εκβιασμού εκ μέρους των δανειστών. Θα γινόταν με τον πιο άτακτο, οδυνηρό και καταστροφικό τρόπο – για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, και ειδικά τους αδύναμους.
Ο αγώνας έχει πάρει χαρακτήρα υπαρξιακό για τη δημοκρατία, την ελληνική κοινωνία αλλά και τις ευρωπαϊκές κοινωνίες, για τη ζωή μας. Πρέπει ενωμένοι να αντισταθούμε με κάθε τρόπο.
