Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι μια χρόνια διαταραχή της πέψης που εκδηλώνεται όταν τα οξέα του στομάχου, ή μερικές φορές οι τροφές, μετακινούνται ανοδικά προς τον οισοφάγο. Η παλίνδρομη αυτή κίνηση οδηγεί σε ερεθισμό των τοιχωμάτων του οισοφάγου.
Βασικό ρόλο στη διαχείριση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης παίζουν οι διατροφικές συνήθειες. Για παράδειγμα, ο πάσχων θα πρέπει να αποφεύγει τροφές που έχει παρατηρήσει ότι πυροδοτούν τα δυσάρεστα συμπτώματα (καούρα, πόνος στο στήθος, ξερόβηχας κ.λπ.) και να καταναλώνει μικρά γεύματα.
Μια συχνή απορία είναι αν ο καφές παίζει κάποιο ρόλο στην εμφάνιση των συμπτωμάτων της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Δεδομένου ότι είναι το πλέον αγαπημένο ρόφημα στον πλανήτη, το ενδεχόμενο διακοπής της κατανάλωσης αποτελεί για κάποιους πρόβλημα.
Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι σε κάθε άτομο οι ερεθιστικοί παράγοντες για τα συμπτώματα διαφέρουν. Άλλοι παρουσιάζουν αυξημένη ευαισθησία στην τομάτα ή τη σοκολάτα και άλλοι στο σκόρδο ή το κρεμμύδι. Οι τροφές αυτές ερεθίζουν τον οισοφάγο ή αποδυναμώνουν τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα, ο οποίος κανονικά αποτρέπει την παλινδρόμηση των περιεχομένων του στομάχου.
Σύμφωνα με τη Mayo Clinic, η καφεΐνη αποτελεί συνήθη ερεθιστικό παράγοντα για τα άτομα με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, καθώς χαλαρώνει τον οισοφαγικό σφιγκτήρα.
Αν και οι επιστημονικές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί επί του θέματος δεν έχουν καταλήξει σε πάγια συμπεράσματα σχετικά με το ρόλο που παίζει ο καφές και το τσάι στη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, έχει παρατηρηθεί ότι ο ντεκαφεϊνέ δεν πυροδοτεί εξίσου έντονα συμπτώματα με τον καφέ που περιέχει καφεΐνη. Παράλληλα, δύο είδη τσαγιού που έχουν συνδεθεί επανειλημμένα με την έξαρση των συμπτωμάτων είναι το τσάι με μέντα και το τσάι με δυόσμο.
Η απουσία συναίνεσης στην επιστημονική κοινότητα σχετικά με το ρόλο του καφέ στη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση υποδεικνύουν ότι η πιο σίγουρη λύση είναι η δοκιμή. Τα επίπεδα ανοχής κάθε ατόμου σε συγκεκριμένα προϊόντα διαφέρει, οπότε απαιτείται να δοκιμάζονται για ένα χρονικό διάστημα σε διάφορες ποσότητες σε αντιδιαστολή με ένα διάστημα πλήρους αποχής ώστε να διαπιστωθεί εάν πράγματι αποτελούν ερεθιστικό παράγοντα.
