Η άσκηση στη διάρκεια της χημειοθεραπείας ενισχύει τα αποτελέσματα της φαρμακευτικής αγωγής, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι θα έκανε η θεραπεία από μόνη της.
Αμερικανοί ερευνητές που έκαναν πειράματα με ποντίκια, ανακάλυψαν ότι τα ποντίκια που ασκούνταν ενώ υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία εμφάνιζαν «σημαντικά μικρότερους όγκους» μετά από δύο εβδομάδες, σε σχέση με εκείνα που ακολουθούσαν μια κοινή χημειοθεραπεία με δοξορουβικίνη (doxorubicin).
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό μπορεί να οφείλεται στη γυμναστική, καθώς αυξάνεται η ροή του αίματος στον όγκο, με αποτέλεσμα να μεταφέρεται μεγαλύτερη ποσότητα του φαρμάκου.
Αν η άσκηση σε συνδυασμό με τη χημειοθεραπεία συρρικνώνει τους όγκους, οι ασθενείς θα μπορούσαν δυνητικά να λαμβάνουν μικρότερες δόσεις φαρμάκων, προκειμένου να υποφέρουν λιγότερες παρενέργειες, επισημαίνουν οι συγγραφείς της μελέτης.
Η έρευνα θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για τη δημιουργία νέων φαρμάκων, τα οποία «μιμούνται» τις επιδράσεις της άσκησης στον οργανισμό, σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail που παρουσίασε την έρευνα.
Η δοξορουβικίνη –γνωστή ακόμη και ως Adriamycin- είναι ένα πολύ κοινό φάρμακο που χρησιμοποιείται στις χημειοθεραπείες, για την αντιμετώπιση του καρκίνου.
Ανάμεσα στις παρενέργειες που προκαλεί είναι η τριχόπτωση, η διάρροια, ναυτία και εμετός, ενώ μπορεί να καταστρέψει ακόμη και τα κύτταρα της καρδιάς, οδηγώντας μακροπρόθεσμα σε καρδιακή ανεπάρκεια.
