Ποιο είναι το ωραιότερο μέρος, ποια χώρα έχει την Νο 1 κουζίνα και πού ζουν οι πιο όμορφες γυναίκες
«Έχω πατήσει το πόδι μου εδώ και δύο ώρες στην Αθήνα και είμαι στο κομπιούτερ για να δω την Δευτέρα το κονέξιον του Καναδά για τη νήσο Σαμπλ ή για το Λαμπραντόρ» λέει ο newsbeast.gr ο πιο πολυταξιδεμένος άνθρωπος του πλανήτη, Μπάμπης Μπίζας.
Μόλις είχε επιστρέψει από Σιβηρία μετά από ταξίδι 12 ωρών, και όχι μόνο δεν αισθάνεται καθόλου κουρασμένος αλλά ήδη σχεδιάζει το επόμενο ταξίδι του. Για αυτόν τον ορκισμένο ταξιδιώτη η προσαρμογή είναι μάλλον μία άγνωστη λέξη…

– Πώς ξεκίνησαν τα ταξίδια;
«Νομίζω ότι δεν είναι ένα πράγμα που έχει ημερομηνία έναρξης είναι μία συσσωρευμένη κατάσταση. Ας πούμε όμως ότι όταν έφτασε η ώρα του επαγγελματικού προσανατολισμού τότε είπα “εγώ δεν θέλω να γίνω τίποτα από όλα αυτά που γινόντουσαν οι συμμαθητές μου και οι συμφοιτητές μου. Θέλω να κάνω κάτι που μου επιτρέπει να ταξιδεύω”. Είχα κάνει ήδη ταξίδια με σακίδιο στην πλάτη στην Ασία, στο Νεπάλ, στο Μπαγκλαντές, στην Ινδία, στην Αφρική όταν ήμουν φοιτητής. Το 1980 πήρα το πτυχίο μου. Είχα τελειώσει πολιτικές επιστήμες και βαλκανικές γλώσσες. Είχα διάφορες προτάσεις πεζές και αδιάφορες για τα δικά μου γούστα και κατάλαβα ότι θέλω να κάνω κάτι που θα μου επιτρέπει να ταξιδεύω. Προσπάθησα 2-3 πράγματα που δίνουν αυτήν την εντύπωση, από καπετάνιος μέχρι διπλωματικός υπάλληλος και στο τέλος κατέληξα να γίνω αρχηγός εκδρομών στα τουριστικά γραφεία της Ελλάδας. Και επειδή είχα ταξιδέψει αρκετά ήδη μόνος μου ως φοιτητής, είχα ένα βιογραφικό εμπειρίας που δεν υπήρχε το 1980. Μπήκα λοιπόν σε αυτήν την λεγόμενη αγορά εργασίας: ή θα κλεινόμουν σε ένα γραφείο και θα γινόμουν δημόσιος ή ιδιωτικός υπάλληλος ή θα έκανα κάτι μου θα μου άνοιγε τα φτερά. Λοιπόν έκανα το δεύτερο.

Και στη συνέχεια όμως μου λέγανε “δεν θέλεις να γίνεις διευθυντής και να σταματήσεις να ταξιδεύεις;” “Όχι δεν θέλω να γίνω διευθυντής και να σταματήσω να ταξιδεύω, θέλω να είμαι κλητήρας και να ταξιδεύω”. Ο Μπάμπης ο Μπίζας ήταν ο άνθρωπος που οργάνωνε πρωτοποριακά ταξίδια στην Ελλάδα. Τότε που τα ταξιδιωτικά γραφεία είχαν μόνο Μαγιόρκα και Σεβίλλη, Μπανγκόγκ και τα πιο προηγμένα Μπαλί, εγώ έκανα γκρουπ στην Ινδονησία και την Ακτή Ελεφαντοστού.
Άλλαξα τον ταξιδιωτικό χάρτη της Ελλάδας. Με τα δικά μου ταξίδια και το δικό μου πάθος άνθρωποι της διπλανής πόρτας, συνταξιούχοι είδαν πράγματα και μέρη που δεν υπήρχε καμία περίπτωση να τα δούνε εάν δεν ξεκινούσα εγώ σαν σημαιοφόρος και να λέω ακολουθήστε με: “Πηγαίνουμε Ουγκάντα, Ρουάντα, Μπουρούντι, Ανατολική Τανζανία, Τουρκάνα. Έχω πατήσει το πόδι μου εδώ και δύο ώρες στην Αθήνα και είμαι στο κομπιούτερ για να δω την Δευτέρα το κονέξιον του Καναδά για τη νήσο Σαμπλ ή για το Λαμπραντόρ».Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα





















