Η πνευμονική ίνωση δεν έχει καμία θεραπεία. Προκαλείται από ουλές που δεν διορθώνονται εύκολα επειδή η αέναη κίνηση των πνευμόνων (κατά την αναπνοή) εμποδίζει την επούλωση, ενώ ταυτόχρονα καθιστά όλο και πιο δύσκολο για τους ασθενείς να αναπνεύσουν.
Ο μαλακός και ελαστικός ιστός των πνευμόνων αντικαθίσταται σταδιακά από σκληρό και ανελαστικό ιστό, που προκαλεί τις δυσκολίες στην αναπνοή. Πολλοί ασθενείς πεθαίνουν μόλις 3-5 χρόνια μετά τη διάγνωση με πνευμονική ίνωση.
Επικρατούν διάφορες απόψεις για το αν ο πνευμονικός ιστός καταστρέφεται άμεσα, ή αν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού είναι αυτά που προκαλούν τις ουλές. Πρόκειται για μια σημαντική διάκριση στην προσπάθεια να προσδιοριστούν νέοι τρόποι για να καταπολεμηθεί η ασθένεια.
Τώρα, μια νέα έρευνα από το πανεπιστήμιο Thomas Jefferson δείχνει ότι και οι δύο πιθανές αιτίες μπορεί να είναι εξίσου σημαντικές.
Οι επιστήμονες με επικεφαλής τον δρ Ross Summer εξέτασαν τον τρόπο που η πνευμονική ίνωση εξελίσσεται σε ποντίκια, στα οποία είχε δοθεί μια χημική ουσία που είναι γνωστό ότι προκαλεί την ασθένεια.
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα λιπίδια (δηλαδή το λίπος) συσσωρεύονταν στους πνεύμονες, επηρεάζοντας την απορρόφηση οξυγόνου. Παρά το γεγονός ότι τα λιπίδια εκκρίνονται κανονικά σε εκείνο το σημείο για να λιπαίνουν τα κύτταρα που επενδύουν εσωτερικά τους πνεύμονες, ώστε να διατηρούνται ελαστικοί, στα ποντίκια με πνευμονική ίνωση αυτές οι συγκεντρώσεις λίπους ήταν ιδιαίτερα αυξημένες.
Τα λιπίδια αυτά αντιδρούν με το οξυγόνο και δημιουργούν μια μορφή λίπους που προκαλεί φλεγμονώδη αντίδραση. Είναι μια διαδικασία που μοιάζει με τα γεγονότα τα οποία οδηγούν στην αθηροσκλήρωση, ή το σχηματισμό πλάκας στα αιμοφόρα αγγεία.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα του ανοσοποιητικού (που ονομάζονται μικροφάγοι) επεμβαίνουν για να απομακρύνουν τα περιττά οξυδωμένα λιπίδια. Αυτή η ενέργεια όμως του οργανισμού να διορθώσει το πρόβλημα, είναι εκείνη που προκαλεί την πενυμονική ίνωση.
Τόσο η αρχική βλάβη στα κύτταρα των αεραγωγών των πνευμόνων όσο και η μετέπειτα φλεγμονή είναι εξίσου σημαντικά. Τη μεγαλύτερη ζημιά, ωστόσο, την κάνει η περίσσεια λιπιδίων στους εναέριους χώρους των πνευμόνων.
Όταν οι ερευνητές έβαλαν οξειδωμένα λιπίδια στους πνεύμονες ποντικών που δεν ήταν απόλυτα υγιή, τα ποντίκια ανέπτυξαν επίσης πνευμονική ίνωση, κάτι που αποδεικνύει ότι και μόνο η παρουσία περιττού οξειδωμένου λίπους ήταν αρκετή για να προκαλέσει την ασθένεια.
Ο δρ Summer επισήμανε ότι τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας δείχνουν για πρώτη φορά ότι η αντίδραση του οργανισμού για να απομακρύνει τα περιττά λιπίδια μπορεί να είναι η γενεσιουργός αιτία της πνευμονικής ίνωσης.
“Αν αποδειχθεί ότι η ίδια διαδικασία ισχύει και στους ανθρώπους, αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσαμε να αποτρέψουμε ή να μετριάσουμε την ασθένεια απλά με την απομάκρυνση του περιττού λίπους από τους πνεύμονες”, αναφέρει σχετικά στην έκθεση που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση American Journal of Respiratory Cell and Molecular Biology.
