Πολλές φορές, όταν ξυπνάμε ιδρωμένοι, το μυαλό μας πάει στο προφανές: «έχει ζέστη», «παράφαγα χτες βράδυ» ή, αν μιλάμε για γυναίκες, «πάλι οι ορμόνες μου φταίνε». Κι όμως, μια νέα έρευνα από τη Βρετανία έρχεται να μας πει ότι καλό είναι να δίνουμε λίγη παραπάνω σημασία σε αυτό το “υγρό” ξύπνημα, ειδικά αν συμβαίνει συνέχεια.

Επιστήμονες από την οργάνωση Blood Cancer UK μελέτησαν χιλιάδες περιπτώσεις και κατέληξαν στο ότι ο έντονος νυχτερινός ιδρώτας μπορεί να είναι ένα κρυφό σημάδι λευχαιμίας (καρκίνος του αίματος).

Τι έδειξε η έρευνα

Οι ερευνητές δεν τα έβγαλαν αυτά από το κεφάλι τους. Μίλησαν και ανέλυσαν δεδομένα από 2.000 ασθενείς με καρκίνο του αίματος. Τα αποτελέσματα ήταν αρκετά ξεκάθαρα: πάνω από το 30% αυτών των ανθρώπων παραδέχτηκαν ότι είχαν παρατηρήσει πως ίδρωναν υπερβολικά, πολύ καιρό πριν μάθουν ότι νοσούν.

Ήταν δηλαδή ένα «καμπανάκι» που το σώμα τους χτυπούσε, αλλά οι περισσότεροι δεν το συνέδεαν με κάτι σοβαρό.

Πώς να το ξεχωρίσεις από την εμμηνόπαυση

Εδώ είναι η παγίδα. Οι γυναίκες που περνούν κλιμακτήριο ή είναι σε εμμηνόπαυση, ξέρουν καλά τι θα πει εξάψεις και ιδρώτας. Η έρευνα όμως τονίζει μια βασική διαφορά:

• Στην εμμηνόπαυση, τα συμπτώματα συνήθως έρχονται και φεύγουν, δεν έχουν πάντα πρόγραμμα.
• Στην περίπτωση της λευχαιμίας, ο ιδρώτας είναι επίμονος και σταθερός.

Πότε πρέπει να πας στον γιατρό;

Οι ειδικοί είναι σαφείς για να μην μας πιάνει πανικός χωρίς λόγο. Δεν μιλάμε για λίγη υγρασία στο μέτωπο επειδή ξέχασες το καλοριφέρ ανοιχτό. Μιλάμε για καταστάσεις όπου:

«Ο ιδρώτας είναι τόσος που χρειάζεται να αλλάξεις ρούχα μέσα στη νύχτα ή ξυπνάς το πρωί και τα σεντόνια είναι μούσκεμα».

Αν συμβαίνει αυτό και δεν υπάρχει προφανής λόγος (όπως καύσωνας), τότε ναι, μια επίσκεψη στον γιατρό είναι απαραίτητη.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Η εξήγηση είναι απλή. Όταν υπάρχει καρκίνος, το σώμα δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Η ανοσοποιητικό σύστημα προσπαθεί να πολεμήσει την ασθένεια. Αυτή η “μάχη” που δίνει ο οργανισμός ανεβάζει τη θερμοκρασία και προκαλεί αυτή την έντονη εφίδρωση.

Το ζουμί της υπόθεσης; Ακούμε το σώμα μας. Αν κάτι αλλάζει δραματικά και επιμένει, δεν κάνουμε τον γιατρό μόνοι μας, αλλά ζητάμε τη γνώμη ενός ειδικού.