Εκεί που η κατάσταση δείχνει να ξεφεύγει εντελώς, το Κρεμλίνο αποφάσισε να σηκώσει τα μανίκια και να αναβαθμίσει διπλωματικά τον ρόλο του. Βλέποντας τη σύγκρουση ανάμεσα στη Δύση και τις τοπικές δυνάμεις να φουντώνει, οι Ρώσοι ρίχνουν στο τραπέζι μια προσφορά για «πλήρη υποστήριξη» με σκοπό να σταματήσουν τον πόλεμο. Και φυσικά, πίσω από αυτό κρύβεται πολλή στρατηγική.
Αυτή τη στιγμή, Ουάσιγκτον και Τεχεράνη πρακτικά δεν μιλάνε καν. Σε αυτό ακριβώς το κενό επικοινωνίας μπαίνει η Ρωσία και το παίζει «ειρηνοποιός». Το αφήγημά τους είναι ξεκάθαρο: «Αν δεν μπούμε στη μέση, η περιοχή θα καταρρεύσει και οι αγορές ενέργειας (βλέπε πετρέλαιο) παγκοσμίως θα τιναχτούν στον αέρα».
Όταν οι Ρώσοι μιλάνε για κάθε δυνατή βοήθεια, δεν εννοούν μόνο λόγια. Το πιθανότερο είναι να δούμε ρωσικές αεροπορικές βάσεις στην περιοχή να χρησιμοποιούνται για ανθρωπιστικούς διαδρόμους, ίσως ακόμα και την ανάπτυξη ρωσικών ειρηνευτικών δυνάμεων. Αν συμβεί αυτό, ο ρωσικός στρατός φυτεύεται κυριολεκτικά στην καρδιά των διαπραγματεύσεων, κάνοντας τα σχέδια της Δύσης… μαντάρα.
Από την άλλη πλευρά, η Ευρώπη τρέμει. Οι ευρωπαϊκές χώρες βλέπουν τα χτυπήματα και φοβούνται την οικονομική ζημιά, αλλά και τον εφιάλτη ενός νέου κύματος προσφύγων. Η Μόσχα το ξέρει πολύ καλά αυτό και πατάει πάνω στους δισταγμούς της Ευρώπης για να βάλει φιτιλιές ανάμεσα στους συμμάχους του ΝΑΤΟ, διχάζοντάς τους για το ποιος είναι ο σωστός τρόπος να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Αν και δεν ξέρουμε ακόμα όλες τις λεπτομέρειες αυτής της προσφοράς, ο τελικός στόχος της Ρωσίας βγάζει μάτι: θέλει να αποδείξει ότι χωρίς αυτήν, ασφάλεια στη Μέση Ανατολή δεν υπάρχει. Το μπαλάκι τώρα πέφτει στους άλλους. Όλος ο πλανήτης περιμένει να δει αν αυτή η κίνηση θα οδηγήσει σε κάποια μεγάλη επίσημη σύνοδο, ή αν οι Αμερικάνοι και οι σύμμαχοί τους θα της γυρίσουν την πλάτη, θεωρώντας την απλά έναν στρατηγικό αντιπερισπασμό.
