80 χρόνια από την γέννηση της πρώτης γυναίκας που πάτησε την κορυφή του Έβερεστ
H Junko Tabei ήταν η πρώτη γυναίκα που έφτασε στην κορυφή του βουνού Έβερεστ.
Γεννήθηκε στο Miharu, Fukushima ,και ήταν η πέμπτη κόρη σε μια οικογένεια επτά παιδιών.Θεωρήθηκε ασθενές, αδύναμο παιδί, αλλά ξεκίνησε ορειβασία στην ηλικία των 10 ετών, πηγαίνοντας σε ταξίδι αναρρίχησης στο όρος Mount Nasu . Αν και ενδιαφέρεται να κάνει περισσότερη αναρρίχηση, η οικογένειά της δεν είχε αρκετά χρήματα για ένα τόσο ακριβό χόμπι και η Τάμπεϊ έκανε λίγες αναρτήσεις κατά τη διάρκεια των γυμνασιακών της χρόνων
Από το 1958 έως το 1962, η Tabei σπούδασε Αγγλική λογοτεχνία και εκπαίδευση στο Showa Women’s University , όπου ήταν μέλος του συλλόγου ορειβασίας. Στο πανεπιστήμιο συναντήθηκε με μια ομάδα ανδρών φοιτητών που ήταν σε ένα αλπικό κλαμπ, το οποίο επιθυμούσε να συμμετάσχει. Μετά την αποφοίτησή της, η Tabei δημιούργησε το Ladies Climbing Club: Japan (LCC) το 1969. Το σύνθημα της λέσχης ήταν “Ας πάμε σε μια υπερπόντια αποστολή από τους εαυτούς μας” και ήταν το πρώτο του είδους στην Ιαπωνία.
Η Τάμπε δήλωσε αργότερα ότι ίδρυσε το σύλλογο ως αποτέλεσμα του πώς αντιμετωπίστηκε από άντρες ορειβάτες της εποχής. μερικοί άνδρες, για παράδειγμα, αρνήθηκαν να σκαρφαλώσουν μαζί της, ενώ άλλοι νόμιζαν ότι ενδιαφερόταν μόνο για αναρρίχηση ως τρόπος να βρεθεί ένας σύζυγος.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ανέβηκε σε βουνά όπως το όρος Fuji στην Ιαπωνία και το Matterhorn στις Ελβετικές Άλπεις . Μέχρι το 1972, η Tabei ήταν αναγνωρισμένη ορειβάτης στην Ιαπωνία.
Το LCC της Tabei περιείχε μια ομάδα γνωστή ως Expedition της Ιαπωνικής Γυναίκας Everest (JWEE), με επικεφαλής τον Eiko Hisano, που θα επιχειρούσε να συναντήσει το Όρος Everest . Η JWEE περιλάμβανε 15 μέλη, κυρίως γυναίκες που εργάζονταν, μεταξύ των οποίων καθηγητές, προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών και σύμβουλος ανηλίκων. Δύο από αυτούς, συμπεριλαμβανομένου της Tabei, ήταν μητέρες. Αφού ο Τάμπεϊ και ο Χιρόκο Χιράκαβα συγκέντρωσαν με επιτυχία την Ανναπούρνα ΙΙΙ στις 19 Μαΐου 1970, [9] η LCC αποφάσισε να αντιμετωπίσει το όρος Έβερεστ.
Η Τάμπε βοήθησε να βρει χορηγούς για την αποστολή, παρόλο που της είπαν συχνά ότι οι γυναίκες «έπρεπε να αναθρέψουν παιδιά». Ήταν σε θέση να λάβει την τελευταία στιγμή χρηματοδότηση από την εφημερίδα Yomiuri Shimbun και την Nippon Television , ωστόσο όλα τα μέλη της ομάδας έπρεπε ακόμα να πληρώσουν ένα ποσό σχεδόν ίσο με το μέσο μισθό της Ιαπωνίας. Για να εξοικονομήσουν χρήματα, θα χρησιμοποιούσαν ανακυκλωμένα καθίσματα αυτοκινήτων για να ράβουν αδιάβροχα σακουλάκια και γάντια. Αγόρασαν επίσης φτερά χήνας από την Κίνα και έκαναν τις δικές τους υπνόσακους. Οι μαθητές στο σχολείο συνέλεξαν αχρησιμοποίητα πακέτα μαρμελάδας για τους δασκάλους τους.
Μετά από μια μακρά περίοδο εκπαίδευσης, η ομάδα ξεκίνησε την αποστολή στις αρχές του 1975 όταν ταξίδεψε στο Κατμαντού . Χρησιμοποιούσαν την ίδια διαδρομή για να ανέβουν στο βουνό που ο Sir Edmund Hillary και ο Tenzing Norgay είχαν πάρει το 1953. Στις αρχές Μαΐου, η ομάδα καταγόταν σε 6.300 μέτρα όταν μια χιονοστιβάδα χτύπησε το στρατόπεδό τους. Οι γυναίκες και οι οδηγοί τους θάφτηκαν κάτω από το χιόνι. Η Tabei έχασε τη συνείδησή της για περίπου έξι λεπτά μέχρι που ο οδηγός της σέρπα της έσκαψε. Δώδεκα μέρες μετά τη χιονοστιβάδα, στις 16 Μαΐου 1975, με τον οδηγό της sherpa, Ang Tsering, η Tabei έγινε η πρώτη γυναίκα που έφτασε στην κορυφή του Everest.
Ως αποτέλεσμα της επίτευξής της, η Τάμπε έλαβε μηνύματα από τον βασιλιά του Νεπάλ και την ιαπωνική κυβέρνηση, έγινε μια τηλεοπτική εκπομπή για την αποστολή και ταξίδεψε στην Ιαπωνία κάνοντας προσωπικές εμφανίσεις.
Την περίοδο 1990-1991, η Ταμπέι έφτασε στο ψηλότερο βουνό της Βαρκελώνης.
Εκτός από την αναρρίχηση της, η Ταμπέι είχε και οικολογικές ανησυχίες. Το 2000, ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Kyushu με επίκεντρο την περιβαλλοντική υποβάθμιση του Everest που προκλήθηκε από τα απόβλητα που άφηναν πίσω οι αναρριχητικές ομάδες. Η Ταμπέι ήταν επίσης διευθυντρια του Ιπτάμενου Ιπτάγουα των Ιμαλαΐων της Ιαπωνίας, ενός οργανισμού που εργάζεται σε παγκόσμιο επίπεδο για τη διατήρηση των ορεινών περιβαλλόντων. Ένα από τα έργα της ήταν η κατασκευή ενός αποτεφρωτήρα για την καύση των σκουπιδιών των ορειβατών. Επίσης, ηγήθηκε και συμμετείχε σε αναρτήσεις καθαρισμού στην Ιαπωνία και τα Ιμαλάια.
Προσωπική ζωή
Η Tabei ήταν παντρεμένη με τον Masanobu Tabei, έναν ορειβάτη που γνώρισε ενώ ανέβαινε στην Ιαπωνία το 1965. Το ζευγάρι έχει δύο παιδιά: Την Νορίκο και τον Σίνια
Η Tabei διαγνώστηκε με περιτοναϊκό καρκίνο το 2012. Ωστόσο, συνέχισε με πολλές από τις ορειβατικές δραστηριότητες της. Πέθανε σε νοσοκομείο στο Kawagoe στις 20 Οκτωβρίου 2016.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
