Παρά τις τεράστιες διαστάσεις που έχει πάρει η επιδημία του Έμπολα στη Δυτική Αφρική, μέχρι τώρα παρέμενε άγνωστο ποιος είναι ο ακριβής καταστροφικός μηχανισμός του ιού που οδηγεί τους ασθενείς στο θάνατο.
Μια νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Cell Host & Microbe αποκαλύπτει πώς ο ιός μπλοκάρει την αντίδραση του οργανισμού στη λοίμωξη, παραλύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα.
Ο ερευνητής Gaya Amarasinghe του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον και οι συνάδελφοί του ευελπιστούν πως η διαπίστωση αυτή θα συμβάλλει στην εξεύρεση νέων, αποτελεσματικότερων θεραπειών ενάντια στον ιό.
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο οργανισμός αντιδρά σε μια λοίμωξη παράγοντας μια ουσία που ονομάζεται ιντερφερόνη, η οποία ενεργοποιεί τα λευκά αιμοσφαίρια να κινητοποιήσουν συγκεκριμένα γονίδια και πρωτεΐνες. Η ομάδα του Amarasinghe διαπίστωσε ότι ο Έμπολα παράγει μια ουσία που ονομάζεται VP24 και η οποία φράζει το κανάλι μέσω του οποίου μεταφέρεται κανονικά η ιντερφερόνη. Το αποτέλεσμα είναι το ανοσοποιητικό να παραλύει.
Καθώς οι μηχανισμοί προστασίας του οργανισμού έχουν απενεργοποιηθεί, ένα κύτταρο είναι εντελώς ανυπεράσπιστο απέναντι στον ιό. Ο Amarasinghe υποστηρίζει ότι μια δραστική που θα καταστρέφει το VP24 μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική λύση για την αντιμετώπιση της επιδημίας.
Άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ωστόσο ότι η εξουδετέρωση του VP24 ίσως δεν είναι αρκετή από μόνη της για την καταπολέμηση του Έμπολα, καθώς όλοι οι ιοί διαθέτουν πολλαπλές μεθόδους καταστολής της ιντερφερόνης. Άλλα τμήματα του ιού θα μπορούν να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν ακόμη και χωρίς το VP24.
Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο του New Scientist, θα είναι δύσκολο να παρασκευαστούν φάρμακα που θα επιδρούν αποκλειστικά στο VP24 χωρίς να προκαλούν παρενέργειες. Ωστόσο, υπάρχουν ήδη διαθέσιμα φάρμακα που επιδρούν σε ένα παρόμοιο μόριο του ιού της ηπατίτιδας C (NS5A) χωρίς να προκαλούν βλάβες στα υγιή κύτταρα. Τα φάμακα αυτά είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά, οπότε η ίδια θεωρητική βάση θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για τον Έμπολα.
