«Αυτό που δεν θα ξεχάσω ήταν η ανθρωπιά, η αγάπη που είχε για τους φίλους του αλλά και το ισχυρό μνημονικό του»
Ως άνθρωπο με ισχυρή μνήμη που δεν ξεχνούσε και πάνω από όλα δήλωνε Χανιώτης, περιγράφουν τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη άνθρωποι που τον είχαν γνωρίσει από κοντά.
Μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, θυμούνται στιγμές που βίωσαν μαζί του στον αγαπημένο καλοκαιρινό του προορισμό, την παραλία Μαραθίου, στο σπίτι του στο Ακρωτήρι, κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο απολύτως συνεπή στα ραντεβού του με μέτρο και με πρόγραμμα.
Ο συνταξιούχος τραπεζικός Γιώργος Κουκλάκης, φίλος της οικογένειας, θυμάται τον άνθρωπο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη:
«Αυτό που δεν θα ξεχάσω ήταν η ανθρωπιά, η αγάπη που είχε για τους φίλους του αλλά και το ισχυρό μνημονικό του. Όταν έβλεπε κάποιον που είχε συναντήσει, έστω και λίγες κουβέντες να είχε ανταλλάξει μαζί του, τον θυμόταν αν τον έβλεπε ξανά ακόμα και μετά από 30 χρόνια. Μια φορά ήρθε στο σπίτι μου. Χαιρέτησε τη μητέρα μου που δεν ζει πια και λέγανε μαζί διάφορες ιστορίες. Στο τραπέζι που στρώσαμε δεν είχε προτιμήσεις. Έτρωγε από όλα. Μας είπε όμως -και αυτό το έλεγε σε όλους:… να βάζομε στο πιάτο μας όσο φαγητό χρειαζόμαστε. Το άλλο να μένει στην κατσαρόλα. Για κάποιον που το έχει ανάγκη».
Τα καλοκαίρια, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επισκεπτόταν πάντα για το μπάνιο του την παραλία στο Μαράθι.
Ο Μιχάλης Κυνηγός θυμάται: «Ερχόταν κάθε μεσημέρι από τις έντεκα μέχρι τη μία. Έκανε τη βουτιά του και στη συνέχεια «τσίμπαγε» μεζεδάκια με φίλους. Είχε καθιερώσει τρεις φορές την εβδομάδα να πίνει τσικουδιά. Όρθιος σε ένα πάγκο. Δεν έβγαινε ποτέ από το πρόγραμμά του. Ήταν συνεπής στα ραντεβού του. Θυμάμαι μια φορά που την ώρα που έκανε ντους γλίστρησε και έπεσε. Σηκώθηκε μόνος του. Δεν τον πείραξε που έπεσε. Στεναχωρήθηκε περισσότερο όταν είδε την αμηχανία και τη στεναχώρια του οδηγού του για το συμβάν».
Τον άνθρωπο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και ο φυσιοθεραπευτής Μανώλης Φραγκάκης:
«Υπάρχει κάτι που δεν θα σε ξεχάσω. Υπήρχε κάποιος πολίτης στα Χανιά που διαφωνούσε με την πολιτική του Μητσοτάκη. Σε κάποια στιγμή, το παιδί του χρειάστηκε να μεταφερθεί για ένα πρόβλημα υγείας στο εξωτερικό. Το έμαθε ο Μητσοτάκης και φρόντισε για να νοσηλευτεί το παιδί. Μας έλεγε ότι δεν θα ήθελε ποτέ να είναι στη θέση αυτού του πατέρα. Θυμάμαι ακόμα ένα περιστατικό, όταν είχε κάποιο πρόβλημα υγείας και οι γιατροί του συνέστησαν ανάπαυση. Κάποια από τα ραντεβού μου -μας έλεγε- δεν πρέπει να τα ακυρώσω. Στο σπίτι στο Ακρωτήρι η χαρά του ήταν να δίνει χαρτζιλίκι στα εγγόνια του. Πάνω από όλα όμως ο Μητσοτάκης, ήταν Χανιώτης. Αγαπούσε τον τόπο του. Κάθε Πάσχα και τα καλοκαίρια βρισκόταν εδώ».
Τη δική του προσωπική ιστορία με την Κωνσταντίνο Μητσοτάκη μας διηγείται ο δικηγόρος Χανίων Ανδρέας Βροντάκης:
«Ο Μητσοτάκης με έχει βαφτίσει. Όταν πριν από λίγα χρόνια τον επισκέφθηκα στο γραφείο του στην Αραβαντινού θυμήθηκε τη βάφτιση που είχε γίνει τον Αύγουστο του 1956. Μου περιέγραψε με λεπτομέρειες τα όσα είχαν γίνει. Θυμόταν μέχρι και τις μπουκάλες του νερού! Στο ραντεβού μας στην Αραβαντινού πήρα και τα δυο μου παιδιά για να τον γνωρίσουν. Μιλούσε μαζί τους για 45 λεπτά. Άκουγε με προσοχή τα όσα του έλεγαν».
