Μετά από 26 χρόνια βρέθηκε θέση στην Αθήνα για το έργο του διάσημου γλύπτη και ήδη ξεκίνησαν τα έργα.
Στη συμβολή της λεωφόρου Αμαλίας με τη Βασιλίσσης Όλγας ,στους Στύλους του Ολυμπίου Διός, οι εργασίες τις τελευταίες ημέρες είναι πυρετώδεις πίσω από τα πορτοκαλί πλαστικά δίχτυα που απαγορεύουν την είσοδο στο μικρό εργοτάξιο. Ο Δήμος Αθηναίων ξεκίνησε την προετοιμασία του βάθρου για να τοποθετηθεί ο έφιππος ανδριάντας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στον απόηχο των αντιδράσεων από τη συμφωνία των Πρεσπών.
Το έργο που έχει φιλοτεχνήσει ο διάσημος γλύπτης Γιάννης Παππάς αποκτήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού του 1993 και στη συνέχεια δωρίστηκε στο Δήμο Αθηναίων.
Από τότε όμως η τοποθέτησή του στην Αθήνα έμοιαζε με το …γεφύρι της Άρτας αφού δεν βρέθηκε σημείο για να φιλοξενηθεί.
Αρχικά υπήρχαν σκέψεις για την πλατεία Κοτζιά και αργότερα για τη Ριζάρειο και την πλατεία Ασωμάτων αλλά τα σχέδια σε καμία από τις περιπτώσεις αυτές δεν προχώρησαν.
Τα χρόνια περνούσαν και ο καλλιτέχνης που ανυπομονούσε να δει το έργο του σε κάποιο σημείο της πόλης έφυγε από τη ζωή το 2005 χωρίς να δει να εκπληρώνεται το όνειρό του. Το άγαλμα του Μακεδόνα στρατηλάτη πάνω στο άλογό του, τον Βουκεφάλα, κατέληξε στον κήπο του εργαστηρίου του Γιάννη Παππά στου Ζωγράφου που έχει δωρηθεί στο Μουσείο Μπενάκη και οι κληρονόμοι του διακεκριμένου γλύπτη δήλωσαν πρόθυμοι να καλύψουν τα έξοδα ώστε να τοποθετηθεί στην πόλη σύμφωνα με την επιθυμία του καλλιτέχνη.
Τελικά μετά από ατέλειωτες παλινωδίες και γραφειοκρατικές αγκυλώσεις το κατάλληλο σημείο βρέθηκε στους Στύλους του Ολυμπίου Διός και πλέον τα έργα έχουν ξεκινήσει –μετά το πράσινο φως και από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο – προκειμένου οι Αθηναίοι και οι τουρίστες να μπορούν να θαυμάζουν το εντυπωσιακό έργο.
Το άγαλμα, έχει ύψος 3,45 μέτρα και μήκος 3,8 ενώ η αντίστροφη μέτρηση για την λήξη της πολύχρονης «οδύσσειάς» του είχε αρχίσει το 2015 με την απόφαση του Δήμου Αθηναίων να τοποθετηθεί στη συμβολή της Αμαλίας με τη Βασιλίσσης Όλγας, αφού στηθεί το βάθρο και διαμορφωθεί κατάλληλα ο περιβάλλον χώρος.
Η μελέτη του έργου ξεκίνησε από τον Γιάννη Παππά το 1941 και τελικά ολοκληρώθηκε το 1973.
