Τι συνέβη και πήραν αυτό το -τελικό- σχήμα;
Την ώρα που πολλοί επιβάτες παραείναι φοβισμένοι, ή ακόμα και ναρκωμένοι, για να το παρατηρήσουν, τα παράθυρα των αεροπλάνων έχουν πάντα στρογγυλοποιημένες άκρες.
Τα παράθυρα των σπιτιών μας είναι όμως ορθογώνια, όπως συνήθως και τα παράθυρα των αυτοκινήτων (και σίγουρα γωνιώδη), γιατί λοιπόν τα αεροσκάφη δεν ακολουθούν αυτό το μοτίβο;
Οι λόγοι δεν είναι φυσικά αισθητικοί. Τα αεροπλάνα είχαν εξάλλου άλλοτε τετραγωνισμένα παράθυρα. Και γι’ αυτό ακριβώς κατέληγαν να συντρίβονται!
Όσο τα επιβατηγά αεροσκάφη γίνονταν ολοένα πιο γρήγορα και μεγάλα εκεί στη δεκαετία του 1950, δεν ήταν καθόλου ασυνήθιστο να αποσυντίθενται ουσιαστικά στον αέρα. Δύο από αυτά, αμφότερα μοντέλα de Havilland Comet, ένα από Ρώμη για Λονδίνο και ένα από Λονδίνο για Γιοχάνεσμπουργκ, κατέπεσαν με διαφορά λίγων μηνών το 1954 και σκότωσαν 56 ανθρώπους.
Ήταν οι μοιραίες πτήσεις που θα άλλαζαν την ιστορία των εμπορικών πτήσεων. Ο ενδελεχής έλεγχος βρήκε το ψεγάδι του συστήματος που και στα δυο δυστυχήματα δεν ήταν άλλο από τις τετραγωνισμένες γωνίες των παραθύρων, οι οποίες υφίσταντο όλη την πίεση της καμπίνας και έσπαζαν πολλές φορές πάνω στον αέρα.
Οι σχετικές Αρχές πήραν το πράγμα στα σοβαρά και βρήκαν ότι ακόμα και το 70% της συνολικής πίεσης που δεχόταν το αεροπλάνο στον αέρα συγκεντρωνόταν στις αιχμηρές γωνίες των παραθύρων. Τα κυκλικά παράθυρα μπορούσαν να διασπείρουν την πίεση πιο ομοιόμορφα στην επιφάνειά τους και στα δοκιμαστικά αποδείχτηκε ότι μπορούσαν να αντέξουν τις δύσκολες συνθήκες πτήσης χωρίς παρατράγουδα.
Κι έτσι έγιναν το νέο πρότυπο της επιβατικής αεροπορίας. Σε κάθε παράθυρο που βλέπουμε μάλιστα σήμερα υπάρχουν τρία τζάμια: το εξωτερικό υποβαστάζει το βάρος της πίεσης, το ενδιάμεσο λειτουργεί ως εφεδρικό σε περίπτωση που θρυμματιστεί το εξωτερικό (πράγμα σπάνιο στις μέρες μας) και το τρίτο, το εσωτερικό, είναι για να παίζει ο επιβάτης αγγίζοντας και λερώνοντάς το με την καρδιά του.
Όσο γι’ αυτή τη μικρή τρυπούλα (φυσαλίδα) που βλέπουμε στο κάτω μέρος του παραθύρου, είναι εκεί ώστε να διασφαλίζει ότι το εξωτερικό τζάμι είναι αυτό που θα δεχτεί την πίεση του αέρα, αφήνοντας το εφεδρικό ενδιάμεσο τζάμι γι’ αυτό ακριβώς που υπάρχει: την περίπτωση έκτακτης ανάγκης!
Λύθηκε το μυστήριο…
