Υπάρχει, άραγε, κάποια αιτιώδης συνάφεια ανάμεσα στον Νικολάε Τσαουσέσκου, το πρωτογενές πλεόνασμα και την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους; Ο αρθρογράφος του Forbes, Tim Worstall, πρωτοτυπεί και συγκρίνει ακόμη και φαινομενικά ανόμοια δεδομένα.
Όπως αναφέρει, η πρόσφατη υποβάθμιση της Ελλάδας στην οποία προχώρησε ο οίκος Standard & Poor’s, επί της ουσίας, δεν προσφέρει κάτι καινούργιο, καθώς εδώ και καιρό αρκετοί αναλυτές έχουν επισημάνει τους κινδύνους που προκύπτουν για την Ελλάδα, αν αθετήσει τις υποχρεώσεις της.
Κατά τον ίδιο, οι αξιολογήσεις των οργανισμών επηρεάζουν πολύ λιγότερο τις εξελίξεις από όσο τείνουν να πιστέψουν ή να υποθέσουν οι άνθρωποι. Και αυτό διότι, αντί να οδηγούν τις αγορές, στην πραγματικότητα έχουν την τάση να τους ακολουθούν. Έτσι, αν η βασική είδηση που προκύπτει από την κίνηση της S&P είναι ότι η Ελλάδα μπορεί να οδηγηθεί σε πτώχευση, τότε δεν λέει κάτι παραπάνω από αυτό που πιστεύουν πολλοί. Οτι η Ελλάδα δεν θα καταφέρει ποτέ να αποπληρώσει το χρέος της.
«Πολύ απλά, δεν υπάρχει καμία πιθανότητα μια οποιαδήποτε δημοκρατική χώρα να τρέξει ένα αρκετά μεγάλο πλεόνασμα, για μεγάλο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να είναι σε θέση να αποπληρώνει το χρέος της. Αυτό, απλά, δεν μπορεί να συμβεί. Το μοναδικό πρόσωπο που έχει πλησιάσει ποτέ αυτό το είδος δημοσιονομικού κατορθώματος ήταν ο Τσαουσέσκου – με τη μόνη διαφορά ότι γι’ αυτό το κατόρθωμα πυροβόλησαν αυτόν και τη γυναίκα του οι Ρουμάνοι», αναφέρει ο Worstall.
Ποιος θα είναι ο συνδυασμός
Επισημαίνει, δε, πως αυτό που περιμένουν όλοι για την περίπτωση της Ελλάδας είναι να γίνει γνωστός ο συνδυασμός που «θα καθαρίσει το χάλι». Θα είναι συγχώρεση κεφαλαίου; Μείωση επιτοκίων; Επέκταση στις ημερομηνίες λήξης των οφειλών ή, μήπως, τελικά μια προεπιλογή; Κατά τον Worstall, αυτό που πρέπει να προσεχθεί αυτές τις ημέρες είναι το σημείο που έχουν φτάσει τα ελληνικά ομόλογα στις διεθνείς αγορές. Τη στιγμή που τα βασικά επιτόκια στη ζώνη του ευρώ είναι κοντά στο 0,5%, τα ελληνικά ομόλογα κινούνται άνω του 25%. Παράλληλα, η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση αποπληθωρισμού και όχι πληθωρισμού, επομένως το υψηλό επιτόκιο πρέπει να αντανακλά τον κίνδυνο αθέτησης των υποχρεώσεων από πλευράς της Ελλάδας.
Όλα αυτά δείχνουν πως «οι αγορές, χωρίς καμία βοήθεια από τους οίκους αξιολόγησης, υποδεικνύουν ότι υπάρχει, ήδη, υψηλός κίνδυνος αθέτησης των υποχρεώσεων από την Ελλάδα. Επομένως, αυτό που πρέπει να μελετήσουμε είναι οι τιμές της αγοράς και όχι οι εκτιμήσεις των οίκων αξιολόγησης».
