Με μοναδική φωτεινή εξαίρεση την θητεία Καραμανλή όπου επιχειρήθηκε μία σοβαρή ενεργειακή σύμπραξη με την Ρωσία,(και είχε ως αποτέλεσμα την πτώση του τότε Ελληνα πρωθυπουργού με το …fake news σκάνδαλο του Βατοπαιδίου), οι ελληνικές ηγεσίες έταζαν φιλίες, αγάπες και όλων των ειδών τα φούμαρα προς τον Πούτιν. Μέλι-μέλι, αλλά από… τηγανίτα τίποτα!

Σταδιακά δημιουργήθηκε ένα τεράστιο έλλειμμα εμπιστοσύνης του Ρώσου ηγέτη προς τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης ασφαλώς και της σημερινής «αριστερής». Ελλειμμα φοβούμαι, απολύτως δικαιολογημένο.

Δεν θα σταθώ στις φαιδρότητες του αμερικανόπληκτου Τζέφρει που αντί να ζητήσει οικονομική βοήθεια, την ώρα που είχε το πιστόλι στον κρόταφο, μιλούσε για την κλιματική αλλαγή κάνοντας τον Μεντβέντεφ να τον χαρακτηρίσει επιεικώς… «αλλοπαρμένο». Ο Πούτιν ποτέ δεν τον πήρε σοβαρά. Η μεγάλη ζημιά όμως έγινε με την κυβέρνηση Σαμαρά. Που δεν είχε το θάρρος να πει εξ αρχής ότι οι δανειστές της έχουν δέσει τα χέρια και παρίστανε ότι ήταν έτοιμη να πουλήσει την ΔΕΠΑ στην Gazprom! Δυό τρείς φορές έφερε τον ισχυρό άνδρα του ρωσικού κολοσσού, Αλεξέι Μίλερ στο Μαξίμου και το δούλεμα έπεφτε σύννεφο! Δεν καταλάβαιναν οι καψεροί ότι Gazprom ίσον Κρεμλίνo!

Υπάρχουν βέβαια και οι σημερινοί. Που νόμιζαν ότι θα στείλουν τον Λαφαζάνη να αρπάξει 5-6 δις, χωρίς αντάλλαγμα. Και σήμερα έχουν γίνει πεκινουά της Μέρκελ και του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα.

Υπάρχει γενικώς και ένα παγιωμένο νομοτελειακό θεώρημα ότι «ανήκουμε εις την Δύσιν» και απαγορεύεται να …ξενοκοιτάζουμε. Μια τραγική ένδεια διπλωματικής ευελιξίας όπως αυτή που διαθέτει η Κύπρος και σήμερα παρά την «τιμωρία» από τους ρωσοφοβικούς δανειστές είναι δεύτερη πατρίδα πολλών Ρώσων(ακόμη και Ρωσικό κόμμα υπάρχει εκεί!).

Δεν ισχυρίζομαι, προς Θεού, ότι αν είχαμε κάνει ένα ουσιαστικότερο άνοιγμα προς τη Μόσχα σήμερα θα είχαμε, εναλλακτική πηγή χρηματοδότησης ή ασπίδα στις αρπακτικές διαθέσεις της Τουρκίας. Απλά οι Ρώσοι ιστορικά, ψυχικά και συναισθηματικά μας ταιριάζουν περισσότερο από τους ξεδιάντροπους Γερμαναράδες. Και το στυλ διακυβέρνησης Πούτιν ίσως να ταίριαζε καλύτερα στις ανάγκες της σημερινής Ελλάδας…

Πηγή: hellasjournal.comΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα