Τα (μεγάλα) παιδία παίζει όλο και πιο σοβαρά. Ολοένα και πιο ευφάνταστες γίνονται οι προσπάθειες των επιστημόνων για τον εξ αποστάσεως έλεγχο της συμπεριφοράς των ζώων – και αύριο ίσως των ανθρώπων.
Το νέο επίτευγμα ερευνητών στις ΗΠΑ είναι η χρησιμοποίηση για πρώτη φορά ενός «μαγνητικού» συνθετικού γονιδίου, το οποίο εισήχθη σε πειραματόζωα και επέτρεψε την αλλαγή της συμπεριφοράς τους με τη βοήθεια μαγνητικών πεδίων.
Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, με επικεφαλής τον καθηγητή βιολογίας Αλί Ντενίζ Γκιλέρ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης “Nature Neuroscience”, χρησιμοποίησαν ένα τεχνητό (συνθετικό) γονίδιο με την ονομασία “Magneto”, το οποίο καθιστά «μαγνητικούς» τους νευρώνες του εγκεφάλου.
Με αυτό τον τρόπο, είναι δυνατό να χρησιμοποιήσει κανείς μαγνητικά πεδία, έτσι ώστε να επηρεάσει από μακριά τη λειτουργία των εγκεφαλικών κυττάρων και, κατ’ επέκταση, τη συμπεριφορά των πειραματόζωωων.
Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι η έρευνά τους μπορεί να αξιοποιηθεί μελλοντικά για πιθανές καινοτομικές θεραπείες μέσω μαγνητισμού διαφόρων νευρολογικών παθήσεων, όπως της νόσου Πάρκινσον, της σχιζοφρένειας κ.α. Όμως με λίγη φαντασία -και καχύποπτη διάθεση- μπορεί κανείς να φανταστεί και άλλες λιγότερο επωφελείς χρήσεις της νέας τεχνολογίας…
«Μπορεί να έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα για να αναπτύξουμε ένα εργαλείο-όνειρο που θα επιτρέπει τον εξ αποστάσεως έλεγχο των νευρωνικών κυκλωμάτων, χειραγωγώντας συγκεκριμένα (εγκεφαλικά) κύτταρα, μέσω της δημιουργίας γονιδίων που ανταποκρίνονται στους μαγνήτες», δήλωσε ο Γκιλέρ.
Χάρη στο γονίδιο “Magneto”, που δρα ως νανομαγνήτης, οι νευρώνες μπορούν να «αισθανθούν» ένα μαγνητικό πεδίο γύρω τους, όπως έδειξαν τα πειράματα με ποντίκια και ψάρια. Η ονομασία του γονιδίου προέρχεται από έναν χαρακτήρα κόμικ της Marvel, ο οποίος μπορεί να μεταβάλει τα μαγνητικά πεδία.
Όταν οι επιστήμονες ενεργοποιούσαν το μαγνητικό γονίδιο, τότε τα πειραματόζωα κατευθύνονταν σε ένα συγκεκριμένο σημείο του χώρου όπου ζούσαν, σαν να τα τραβούσε μια αόρατη δύναμη – πράγμα που όντως συνέβαινε, αφού ήταν η ελκτική δύναμη του μαγνητισμού, εφόσον σε εκείνο το σημείο υπήρχε ένας μαγνήτης και το μαγνητικό πεδίο του. Όταν το “Μagneto” απενεργοποιείτο, τα ζώα έπαυαν να έχουν προτίμηση για κάποιο σημείο στο χώρο.
