Θέλει εκείνη να τον προσέχει στον παράδεισο…
Κανείς δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητος από την εικόνα και το αίτημα αυτού του 7χρονου αγοριού που πεθαίνει από καρκίνο και ζητά να ταφεί μέσα στο φέρετρο που έχει ήδη κηδευτεί η μητέρα του, ώστε εκείνη να τον προσέχει στον παράδεισο.
Ο Filip Kwansy από το Έσεξ νοσηλεύεται σε νοσοκομείο παίδων του Λονδίνου. Η χημειοθεραπεία και η μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων δεν κατάφεραν να τον βοηθήσουν στη μάχη που δίνει με τη λευχαιμία.
Τώρα ο 7χρονος Filip απευθύνει μια τελευταία έκκληση στο κοινό, να τον βοηθήσει να ικανοποιήσει την τελευταία του επιθυμία: Να ταφεί δίπλα στη μητέρα του, που πέθανε από καρκίνο όταν ο Filip ήταν δύο ετών.
Ο πατέρας του Piotr Kwansy προσπαθεί να συγκεντρώσει 6.500 λίρες- περίπου 7.500 ευρώ, για να μπορέσει να προχωρήσει στην εκταφή της γυναίκας του και την ταφή της μαζί με τον Filip. Οι προσφορές είναι πολλές από ανθρώπους που λύγισαν με το δράμα τόσο του μικρού παιδιού όσο και του μπαμπά του.
«Λέει πως είμαι ο άγγελός του, που τον προσέχει εδώ, και πως η μητέρα του θα τον φροντίζει όταν θα είναι στον παράδεισο» δηλώνει ο Ρiotr. «Δεν ξέρω πόσο καλά θυμάται τη μητέρα του καθώς ήταν τόσο μικρός όταν πέθανε, αλλά επισκέφθηκε τον τάφο της όταν ήταν αρκετά καλά για να μπορεί να της μιλήσει. Ο Filip θέλει να ταφεί με τη μητέρα του κι έτσι πρέπει να οργανώσουμε την εκταφή της και μετά την κηδεία του μαζί της. Θέλει να τον φροντίζει εκείνη. Εγώ θα μπορώ να πάρω μόνο τον Filip μαζί μου στην Πολωνία. Η θετή του μητέρα και τα αδέλφια του θα πρέπει να μείνουν στη Βρετανία, δεν έχω τα μέσα να πληρώσω για τη μετακίνηση όλων τους».
«Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος για όλους μας. Δεν φαντάστηκα πως θα χρειαζόταν να θάψω το παιδί μου… θα έπρεπε να πεθαίνουμε πριν τα παιδιά μας».
Ο Filip ζήτησε από τον πατέρα του να ταφεί μαζί με τη μαμά του Agnieszka στην Πολωνία.
«Χάσαμε κάθε ελπίδα στις αρχές Μαρτίου, όταν οι γιατροί μας είπαν πως δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα παρά να ανακουφίσουν τον πόνο του» είπε συντετριμμένος ο πατέρας του, «μου ραγίζει την καρδιά να τον βλέπω. Ξέρει πως πεθαίνει και πως κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι’ αυτόν. Ξέρει πως δεν του μένει πολύς χρόνος. Κι εγώ το ξέρω…»
