Εικόνες βιβλικής καταστροφής και φόβοι για ξέσπασμα επιδημιών – Δείτε τις φωτογραφίες και τα βίντεο
Εικόνες τεράστιας καταστροφής είναι αυτές που φτάνουν από την Ινδονησία, με τον απολογισμό να έχει φτάσει τους 832 νεκρούς, από τον φονικό σεισμό και το τσουνάμι που ακολούθησε.
Ο αριθμός των θυμάτων αναμένεται μάλιστα να αυξηθεί, καθώς παραμένει άγνωστο τι γίνεται σε απομακρυσμένες περιοχές, όπου δεν έχει φτάσει βοήθεια.
Ενδεικτικό του μεγέθους της τραγωδίας είναι πως οι αρχές ετοιμάζονται να θάψουν τους νεκρούς σε ομαδικούς τάφους, φοβούμενες την εξάπλωση επιδημιών.
Δεκάδες άνθρωποι πιστεύεται πως είναι θαμμένοι ζωντανοί κάτω από τα συντρίμμια.
Στην πόλη Palu, οι διασώστες περιμένουν να φτάσουν μεγάλα μηχανήματα για την έρευνα μέσα στα ερείπια ξενοδοχείου και εμπορικού κέντρου, καθώς λόγω των μετασεισμών είναι πολύ επικίνδυνο για τα σωστικά συνεργεία να μπουν στα συντρίμμια.
«Η επικοινωνία είναι περιορισμένη, τα μεγάλα μηχανήματα είναι περιορισμένα… Δεν φτάνουν για τα τόσα γκρεμισμένα κτίρια» δήλωσε εκπρόσωπος της Υπηρεσίας Αντιμετώπισης Εθνικών Καταστροφών.
Ο πολύ ισχυρός σεισμός των 7,5 Ρίχτερ σημειώθηκε την Παρασκευή και εκδόθηκε προειδοποίηση για τσουνάμι. Είναι ωστόσο ασαφές αν η προειδοποίηση ήταν σε ισχύ όταν «χτύπησαν» τα κύματα.
Βίντεο δείχνουν ανθρώπους να ουρλιάζουν ενώ κύματα ύψους έξι μέτρων σαρώνουν την ακτή, παρασύροντας τα πάντα στο πέρασμά τους. Ο Ινδονήσιος πρόεδρος επισκέφθηκε την περιοχή ζητώντας να γίνουν προσπάθειες «νυχθημερόν» για τη διάσωση των επιζώντων. Συμφώνησε επίσης να δεχθεί διεθνή βοήθεια για την αντιμετώπιση της καταστροφής.
Είναι όμως πολύ δύσκολο ακόμα και το να φτάσει η βοήθεια σε πολλές περιοχές, λόγω των μπλοκαρισμένων δρόμων, του αεροδρομίου που έχει υποστεί ζημιές και των προβληματικών τηλεπικοινωνιών.
Σύμφωνα με έναν από τους εθελοντές διασώστες, τρεις άνθρωποι διασώθηκαν από το ξενοδοχείο που κατέρρευσε, αλλά ακόμα πενήντα μπορεί να είναι παγιδευμένοι στα συντρίμμια του. «Ακούγαμε φωνές από πολλά σημεία, ακούσαμε κι ένα παιδί. Όλοι ζητούσαν βοήθεια αλλά παραμένουν εγκλωβισμένοι. Τους δίνουμε κίνητρο, να αντέξουν, γιατί είναι παγιδευμένοι μεταξύ ζωής και θανάτου. Τους δώσαμε τροφή και νερό αλλά δεν είναι αυτό που ήθελαν. Θέλουν να βγουν έξω. Ουρλιάζουν ζητώντας βοήθεια. Άλλοι απλώς χτυπούν».
Στην πόλη Palu, οι επιζώντες κοιμούνται στο ύπαιθρο φοβούμενοι να επιστρέψουν σπίτια τους, ακόμα κι αν δεν έχουν ζημιές. Λόγω των ζημιών στα νοσοκομεία, οι τραυματίες δέχονται ιατρική βοήθεια σε ανοιχτούς χώρους ενώ στήθηκε και τουλάχιστον ένα στρατιωτικό νοσοκομείο.
