Η θυρεοειδίτιδα είναι ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται στο χώρο της Ιατρικής για να περιγράψει τη φλεγμονή που εκδηλώνεται στο θυρεοειδή αδένα. Ο όρος-ομπρέλα περιλαμβάνει αρκετές υποκατηγορίες, όπως η θυρεοειδίτιδα Χασιμότο και η επιλόχεια θυρεοειδίτιδα. Καθεμιά από τις επιμέρους διαταραχές μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικά συμπτώματα.
Ο θυρεοειδής είναι ένας μικρός αδένας σε σχήμα πεταλούδας που απελευθερώνει τις λεγόμενες θυρεοειδικές ορμόνες. Οι ορμόνες μεταφέρονται μέσω του αίματος σε κάθε ιστό του σώματος και παίζουν σημαντικό ρόλο στην αξιοποίηση της ενέργειας, στη ρύθμιση της θερμοκρασίας αλλά και τη λειτουργία κάθε επιμέρους οργάνου και συστήματος του οργανισμού.
Συμπτώματα
Εάν η θυρεοειδίτιδα προκαλεί σταδιακές βλάβες στα κύτταρα του θυρεοειδούς και κατ’ επέκταση παρατηρείται πτώση στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα, εκδηλώνονται τα τυπικά συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού (κυρίως κόπωση, ανεξήγητη αύξηση του βάρους, δυσκοιλιότητα, ξηρότητα στο δέρμα).
Εάν η θυρεοειδίτιδα προκαλεί ταχύτατες αλλοιώσεις και βλάβες στα κύτταρα του θυρεοειδούς, οι θυρεοειδικές ορμόνες που υπό φυσιολογικές συνθήκες αποθηκεύονται στον αδένα διαρρέουν στο αίμα. Αποτέλεσμα είναι η λεγόμενη θυρεοτοξίκωση, της οποίας τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά του υπερθυρεοειδισμού (κυρίως ανεξήγητη απώλεια βάρους, ταχυπαλμίες, κόπωση, νευρικότητα, αϋπνία).
Αίτια
Η θυρεοειδίτιδα είναι συνήθως άγνωστης αιτιολογίας (αυτοάνοση πάθηση) και έχει σαν αποτέλεσμα την εκδήλωση της φλεγμονής και τις βλάβες στα κύτταρα του αδένα. Η θυρεοειδίτιδα είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων κληρονομική και σπανίως οφείλεται σε λοίμωξη από ιό ή βακτήριο ή σε άλλο εξωγενή παράγοντα.
